Menu
A+ A A-

Ομιλία του Μάξιμου Χαρακόπουλου στις εκδηλώσεις για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού του Ποντιακού Συλλόγου Κατερίνης Παναγία Σουμελά, με θέμα «Είναι η προσφυγιά ευλογία;».

 MAX 1 8

Κατερίνη, 20 Μαΐου 2024

Ομιλία του Μάξιμου Χαρακόπουλου

στις εκδηλώσεις για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού

του Ποντιακού Συλλόγου Κατερίνης Παναγία Σουμελά,

με θέμα «Είναι η προσφυγιά ευλογία;».

Εκλεκτοί προσκεκλημένοι,

Φίλες και φίλοι, Χριστός Ανέστη!

Ασμένως αποδέχθηκα την πρόσκληση του Πολιτιστικού Συλλόγου Κατερίνης Παναγία Σουμελά για να μιλήσω σήμερα στην Κατερίνη για την προσφορά των προσφύγων της Μικράς Ασίας στην ανάπτυξη της Ελλάδας.

 Πρόκειται για ένα θέμα που οπωσδήποτε καθυστέρησε να αναδειχθεί στην ελληνική βιβλιογραφία. Αντιθέτως, αυτή η αλήθεια υπήρξε για πολλές δεκαετίες ένα κοινό μυστικό. Αυτό ίσως οφείλεται και στο ότι η επισήμανση αυτή θύμιζε μοιραία οικεία κακά, για το πώς φτάσαμε στην μεγαλύτερη εθνική καταστροφή που βίωσε ο ελληνισμός.

Στον 20ο αιώνα η αναφορά στην προσφυγιά συνεπαγόταν αυτόματα την τραγωδία της μικρασιατικής εκστρατείας, τους χιλιάδες νεκρούς, τους εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένους και πρόσφυγες, τις πατρογονικές εστίες που εγκαταλείφθηκαν,

τις εκκλησίες που ερήμωσαν, τον πολιτισμό που σταμάτησε ξαφνικά, την μαύρη εκείνη περίοδο που ακολούθησε την κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου.

Θύμιζε ακόμη, την απόγνωση του κόσμου που ήρθε να εγκατασταθεί στο ελεύθερο ελληνικό κράτος, αλλά και την καχυποψία, ακόμη και την εχθρότητα που αντιμετώπισαν οι πρόσφυγες τα πρώτα χρόνια της εγκατάστασής τους.

Διωγμένοι από τα σπίτια τους, αναγκασμένοι να ξεκινήσουν από το μηδέν, είχαν και τη ρετσινιά του τουρκόσπορου, του τουρκομερίτη. Για κάποιους δε που είχαν τουρκοφωνήσει, μετά από 8,5 αιώνες τουρκικής κατοχής από τη μάχη του Ματζικέρτ, όπως οι παππούδες μου από την Καππαδοκία, η κατάσταση ήταν ακόμη δυσκολότερη.

Σήμερα, όμως, είμαστε πολύ πιο ώριμοι να μιλήσουμε για όλα αυτά. Να μιλήσουμε με στοιχεία, με αριθμούς, με αποτελέσματα.

Να δούμε τα πώς και τα γιατί με νηφαλιότητα, λόγω της απόστασης που μας δίνει ο πανδαμάτωρ χρόνος.

Και να δούμε ότι τελικά η ενσωμάτωση αυτού του τεράστιου αριθμού προσφύγων από την ελληνική κοινωνία, που αποτελούσε πάνω από το ένα πέμπτο του συνόλου, υπήρξε στην πραγματικότητα ένα ανεπανάληπτο έπος. Η σημαντικότερη επιτυχία της εσωτερικής πολιτικής από τις απαρχές της ίδρυσης του ελλαδικού κράτους.

Ένα επίτευγμα για το οποίο εργάστηκαν όλοι. Και κυρίως οι ίδιοι οι πρόσφυγες. Που ρίζωσαν στη γη που τους δόθηκε, και ξεπέρασαν τα αφάνταστα εμπόδια και τις δυσκολίες των πρώτων χρόνων, για να προοδεύσουν οι ίδιοι, αλλά και να συμβάλουν στην πρόοδο όλης της χώρας.

Φίλες και φίλοι

Η ομιλία μου γίνεται μια ημέρα μετά από την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού ελληνισμού. Θα ήταν βέβαια ευχής έργον, κάποια στιγμή, να έχουμε μια μόνον Ημέρα Μνήμης για την Γενοκτονία όλων των Χριστιανών της Ανατολής: Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων, όπως με πρόταση νόμου είχαμε εισηγηθεί μια δράκα βουλευτών.

Η χθεσινή ημερομηνία, πάντως, συνδέεται με την εκκίνηση των διώξεων, των δολοφονιών και των μαρτυρίων των Ελλήνων Ποντίων, που για τρεις χιλιάδες χρόνια κράτησαν στις ακτές του Ευξείνου Πόντου ακτινοβόλο το φως του ελληνισμού, μεταλαμπαδεύοντας σε όλη την μεγάλη αυτή περιφέρεια που περιλαμβάνει την Υπερκαυκασία, τον Καύκασο, τις βόρειες ακτές της Μαύρης Θάλασσας, τα νάματα του ελληνικού πολιτισμού.

Ωστόσο, αυτό το νήμα της μακραίωνης ιστορικής διαδρομής κόπηκε απότομα με μια οργανωμένη επιχείρηση που εκ των προτέρων στόχευε στην εξαφάνιση του χριστιανικού στοιχείου. Άλλωστε, οι απαρχές αυτής της στόχευσης ανιχνεύονται τουλάχιστον από το 1914.

Και δυστυχώς, στο έγκλημα συνένοχες ήταν και οι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις -αρχικώς η Γερμανία και εν συνεχεία η Γαλλία, η Ιταλία και η Ρωσία του Λένιν- που κινήθηκαν με βάση τα οικονομικά και γεωστρατηγικά συμφέροντά τους και όχι την ηθική και το δίκαιο.

Ένα έγκλημα που συντελείται «τη ενόχω συνεργία των μεγάλων χριστιανικών δυνάμεων της Δύσεως», όπως θα γράψει ο μητροπολίτης Τραπεζούντος Χρύσανθος στο μνημειώδες έργο του «Η Εκκλησία Τραπεζούντος».

Επιπλέον, η εκδήλωση αυτή πραγματοποιείται στα 100 χρόνια από την εγκατάσταση των τελευταίων ανταλλάξιμων προσφύγων, σε εφαρμογή της υποχρεωτικής ανταλλαγής των πληθυσμών, μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, που επέβαλε η συνθήκη της Λωζάνης.

Αυτή ήταν η τελευταία πράξη του τραγικού τέλους της μικρασιατικής εκστρατείας, με την οποία κατέβαζε αυλαία το μεγάλο όραμα της Μεγάλης Ιδέας, που φάνηκε για λίγο, μετά τη συνθήκη των Σεβρών, ότι θα γινόταν επιτέλους πραγματικότητα.

Από τον Σεπτέμβριο, λοιπόν, του 1922 μια νέα ζοφερή πραγματικότητα ήρθε να διαμορφωθεί στην Ελλάδα. Μια πραγματικότητα πικρή και βαριά, που προκάλεσε η ατιμωτική ήττα στην Μικρά Ασία και η καταστροφή της Σμύρνης. Πλήθη προσφύγων συρρέουν στην πάμπτωχη και ηττημένη Ελλάδα, στο σώμα της οποίας ήταν ακόμη νωπές οι πληγές του εθνικού διχασμού.

Οι αριθμοί από μόνοι τους είναι αποκαλυπτικοί: Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 1928 οι προσφυγικής καταγωγής κάτοικοι της Ελλάδα ανέρχονταν σε 1.221.849. Η συντριπτική πλειοψηφία, πλέον των 900.000, κατέφυγαν στην Ελλάδα αμέσως μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, πριν την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών, για να γλιτώσουν από τη σφαγή.

Όσοι ήρθαν ως ανταλλάξιμοι μετά τη Λωζάνη, ουσιαστικά είναι οι Ρωμιοί της μικρασιατικής ενδοχώρας, κυρίως της Καππαδοκίας, όπου δεν έφτασε ο ελληνικός στρατός.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με την απογραφή του ίδιου έτους, ο γηγενής πληθυσμός της Ελλάδος ήταν 4.982.835. Δηλαδή, οι πρόσφυγες αποτελούσαν το ένα πέμπτο του συνολικού πληθυσμού. Αριθμός ασφαλώς δυσθεώρητος, αναλογιζόμενοι τα μεγέθη αλλά και τις δυνατότητες της χώρας εκείνη την περίοδο.

Να σημειωθεί, επίσης, ότι ένας άγνωστος αριθμός προσφύγων της Μικράς Ασίας κατέφυγε σε άλλες χώρες της Ευρώπης ή στις ΗΠΑ, ενώ στην Ελλάδα ήρθαν και 45.000 Αρμένιοι.

Επιπλέον, να έχουμε υπόψη μας ότι στο διάστημα από την άφιξη των προσφύγων μέχρι την απογραφή σημειώθηκαν χιλιάδες θάνατοι, λόγω των κακουχιών και των άθλιων συνθηκών διαβίωσης στην Ελλάδα. Συνηθισμένοι σε άλλες κλιματολογικές συνθήκες πολλοί πρόσφυγες δεν άντεξαν.

Η ελονοσία, η φυματίωση οι εντερικές παθήσεις και τα κρυολογήματα έσπερναν τον θάνατο στους προσφυγικούς καταυλισμούς. Στοιχεία τη Κοινωνίας των Εθνών του 1926 κάνουν λόγο για απώλεια του 20% των προσφύγων τον πρώτο χρόνο της εγκατάστασης.

Άρα, βάσιμα μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο αριθμός των προσφύγων που ήρθε στην Ελλάδα άγγιζε το 1,5 εκατομμύριο ψυχές.  

Το πρόβλημα εντεινόταν, καθώς η πλειοψηφία όσων είχαν χάσει τη ζωή τους στην Μικρά Ασία ήταν άνδρες, οπότε χιλιάδες ήταν οι οικογένειες που έμειναν χωρίς «προστάτη». Σε πολλούς καταυλισμούς τα γυναικόπαιδα έφθαναν το 60-70%. Η απογραφή, επίσης δείχνει ότι 135.581 προσφυγόπουλα ήταν μέχρι και 6 ετών, γεννήθηκαν δηλαδή, μετά το 1922.

Οι πρόσφυγες δεν ήταν ένα ομοιογενές σώμα, καθώς μεταξύ τους υπήρχαν πολλές διαφοροποιήσεις. Να σημειωθεί ότι σχεδόν 10% σύμφωνα με την απογραφή του 1928ήταν τουρκόφωνοι, κυρίως από την περιοχή της Καππαδοκίας, της Πισιδίας, της Κιλικίας, αλλά και της Μπάφρας του Πόντου. Και σε αυτές τις περιοχές υπήρχαν ελληνικές διάλεκτοι, όπως η ποντιακή, τα μισθιώτικα ή τα φαρασιώτικα. Όπως, επίσης, και διαφορετικές πολιτισμικές συνήθειες.

Όμως, στοιχείο συνεκτικό όλων πέραν της εθνικής τους συνείδησης ήταν η Ορθοδοξία, καθώς η Εκκλησία και η πίστη ήταν θεμελιακός παράγων της ταυτότητας όλων των Ρωμιών. Άλλωστε, αυτό διατήρησε και την διακριτότητά τους στους πολλούς αιώνες που πέρασαν από την επικράτηση του Ισλάμ στην Μικρά Ασία.

Αντιστοίχως, από την Ελλάδα πήραν το δρόμο της προσφυγιάς προς στην Τουρκία περί τις 400.000 μουσουλμάνοι. Ο πληθυσμός αυτός προερχόταν κυρίως από την περιοχή της Μακεδονίας.

Ως γνωστόν, η συνθήκη της Λωζάνης εξαίρεσε τις περιοχές της Ξάνθης και της Κομοτηνής, όπου ο μουσουλμανικός πληθυσμός μπόρεσε να παραμείνει στις εστίες του. Το ίδιο προβλέφθηκε και για τον ελληνισμό της Πόλης και των νησιών Ίμβρου και Τενέδου. Βεβαίως, 101 χρόνια μετά, όλοι μπορούμε να κάνουμε τις συγκρίσεις. Ο ελληνισμός της Πόλης είναι αποδεκατισμένος, αριθμεί λίγες εκατοντάδες Ρωμιούς, έπειτα από το πογκρόμ του 55 και τις διώξεις της δεκαετίας του 1960, ενώ και τα νησιά, με κατάφωρη παραβίαση των προνομίων της συνθήκης της Λωζάνης έχασαν σχεδόν εντελώς τον ρωμαίικο πληθυσμό τους.

Αντιθέτως, οι συμπατριώτες μας μουσουλμάνοι της Θράκης ευημερούν και αυξάνονται σε συνθήκες ελευθερίας και δημοκρατίας. Και αυτή είναι μια αλήθεια που δεν μπορεί να διαστρεβλώσει η Άγκυρα, όσο και να προσπαθεί μετά μανίας να το πράξει.

Από το σύνολο των προσφύγων, σύμφωνα με τις δηλώσεις που έγιναν τότε, το 53% είχε αστική προέλευση και το 47% αγροτική. Αυτό αποτέλεσε και το βασικό κριτήριο στην εγκατάστασή τους.

Έτσι, 579.000 εγκαταστάθηκαν στην ύπαιθρο και 653.000 σε αστικά κέντρα. Ιδιαίτερα, στη Μακεδονία, συνολικά εγκαταστάθηκαν 638.253, από τους οποίους οι 446.094 σε αγροτικές περιοχές, ενώ στη δυτική Θράκη 107.607, στα νησιά του Αιγαίου 56.613, στην Κρήτη 33.900, ενώ στην λεγόμενη «Παλαιά Ελλάδα» 377.297, από τους οποίους 343.721 σε αστικά κέντρα.

Συνολικά περίπου 90% του συνόλου των αγροτών προσφύγων εγκαταστάθηκε στη Μακεδονία και στη Θράκη. Γύρω από την Αθήνα, τον Πειραιά και τη Θεσσαλονίκη εγκαταστάθηκε το 60% των «αστών» προσφύγων. Αυτή η διαδικασία υπήρξε επίπονη και μακρόχρονη.

Αν και κατασκευάζονται δεκάδες χιλιάδες νέες κατοικίες, δεκάδες χιλιάδες θα είναι και οι οικογένειες που θα μένουν σε παράγκες και σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης.  Ακόμη και το 1952 υπήρχαν 14.241 οικογένειες που ζούσαν σε τέτοιες παραγκουπόλεις.

Ωστόσο, η εγκατάσταση των αγροτών προσφύγων έγινε ταχύτερα και είχε μεγαλύτερη επιτυχία. Πρόκειται για μια τιτάνια προσπάθεια, με μακροχρόνιο σχεδιασμό, που δεν έχουμε συνηθίσει ως ελληνικό κράτος να φέρνουμε σε πέρας.

Αρκεί να συγκρίνουμε τι συνέβη στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όπου η ελληνική πολιτεία απέτυχε στην οργάνωση και υλοποίηση ενός σχεδίου αποκατάστασης μερικών μόνον δεκάδων χιλιάδων ομογενών από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Τότε, όμως, οι βενιζελικές κυρίως κυβερνήσεις μετέτρεψαν την αδυναμία σε δύναμη καθώς την αντιμετώπισαν ως πρόκληση ταχείας ανάπτυξης του πρωτογενούς τομέα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν την έλευση των προσφύγων, αν και η χώρα είναι κατεξοχήν αγροτική, αδυνατούσε να καλύψει τις ανάγκες του πληθυσμού σε σιτηρά.

Για να επιτευχθεί, λοιπόν, η πραγματοποίηση αυτού του φιλόδοξου οράματος συνάφθηκε δάνειο το 1924 με ονομαστικό κεφάλαιο 12.300.000 λιρών Αγγλίας, με υψηλό επιτόκιο, και μη ευνοϊκούς όρους. Ωστόσο, δεν υπήρχε άλλη διέξοδος για να μπορέσει να προχωρήσει η αποκατάσταση των προσφύγων.

Το δάνειο το διαχειρίστηκε ένας αυτόνομος οργανισμός, η Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων (Ε.Α.Π.). Τη διοίκηση της Ε.Α.Π., ανέλαβαν δύο ξένοι, διορισμένοι από την Κοινωνία Των Εθνών –τον πρόδρομο Οργανισμό του ΟΗΕ- από τους οποίους ο ένας ήταν πάντοτε Αμερικανός, και δύο Έλληνες. Πρώτος πρόεδρος της ΕΑΠ, ανέλαβε ο Αμερικανός Henry Morgenthau.

Είναι αλήθεια ότι ο Βενιζέλος πίστευε στην αγροτική αποκατάσταση των προσφύγων και στη δημιουργία μιας νέας μεγάλης τάξης αγροτών μικροϊδιοκτητών, καθώς έτσι θα εξαφανίζονταν ο κίνδυνος να ξεσπάσει στην Ελλάδα ένα ριζοσπαστικό αγροτικό κίνημα.

Σκοπός της ελληνικής πολιτείας ήταν η μονιμοποίηση της προσφυγικής εγκατάστασης. Μετά την αρχική τακτοποίηση των προσφύγων, το επόμενο λογικό βήμα ήταν η παροχή δυνατοτήτων αυτοσυντήρησης. Με την αγροτική αποκατάσταση επιδιώχθηκε η εξασφάλιση των βασικότερων όρων μόνιμης και οριστικής διαβίωσης στους προσωρινούς οικισμούς της αρχικής εγκατάστασης.

Βασικότερος όρος όλων ήταν η ένταξη των προσφύγων στην παραγωγική διαδικασία που θα τους επέτρεπε την απόκτηση οικονομικών πόρων, αλλά και μέσων διαβίωσης, έτσι ώστε να μπορούν μόνοι τους πλέον να αντιμετωπίζουν τις βιοτικές τους ανάγκες.

Έτσι, αν στους αστούς πρόσφυγες χορηγήθηκε μόνο στέγη, σε όσους πρόσφυγες δήλωσαν αγρότες πριν εγκαταλείψουν την πατρίδα τους παραχωρήθηκε και κλήρος, γεωργικός εξοπλισμός και καλλιεργητικά δάνεια.

Επίσης, στόχος της Διεύθυνσης Εποικισμού του Υπουργείου Γεωργίας ήταν η αποκατάσταση των αγροτών προσφύγων να γίνει σε νέο ενιαίο οικισμό, αμιγώς προσφυγικό, που θα εξασφαλίζει κατά το δυνατόν συνθήκες παρόμοιες μ’ εκείνες της χαμένης πατρίδας τους.

Έτσι θα ξανασμίξουν οικογένειες και ευρισκόμενοι μαζί άνθρωποι που συνδέονται τις περισσότερες φορές με συγγενικούς ή φιλικούς δεσμούς, θα αντιμετωπίσουν με μεγαλύτερη επιτυχία τις δυσκολίες της προσαρμογής τους στην ελλαδική πραγματικότητα.

Καθώς ο αριθμός των προσφύγων που έφτασαν στην ηπειρωτική Ελλάδα μετά την ανταλλαγή ήταν τριπλάσιος των μουσουλμάνων που εγκατέλειψαν τη χώρα, το πρόβλημα της αγροτικής αποκατάστασης των Μικρασιατών στη νέα πατρίδα ήταν δυσεπίλυτο.

Τα τσιφλίκια που άφησαν πίσω τους φεύγοντας οι μουσουλμάνοι δεν επαρκούσαν, ενώ έντονες ήταν οι πιέσεις για αποκατάσταση και των γηγενών ακτημόνων καλλιεργητών, που ανέμεναν να επωφεληθούν από τις εγκαταλειφθήσες περιουσίες.

Το μείζον αυτό αγροτικό πρόβλημα λύθηκε τελικά με ευρείες απαλλοτριώσεις μεγάλων εκτάσεων σε ολόκληρη τη χώρα. Τελικώς, το Ελληνικό Δημόσιο παραχώρησε εκτάσεις 5 εκατομμυρίων στρεμμάτων, αξίας 13εκατομμυρίων λιρών από δημόσιες γαίες, από ιδιοκτησίες των μουσουλμάνων που εγκαταστάθηκαν στην Τουρκία και απόαπαλλοτριώσεις και επιτάξεις ιδιωτικών γαιών.

Να σημειωθεί ότι τα 2/3 από τα χρήματα της Ε.Α.Π. δαπανήθηκαν στη Μακεδονία κι αυτό οδήγησε σε μια μεγάλη ανάπτυξη της περιοχής.

Το μέγεθος του κλήρου που δόθηκε στους αγρότες πρόσφυγες διαφέρει κατά γεωγραφικό διαμέρισμα. Στη Θράκη και τη Μακεδονία ο κλήρος κυμαίνονταν από 20-60 στρέμματα με εξαίρεση τα καπνοχώρια όπου ο κλήρος περιορίζονταν στα 9-20 στρέμματα. Στην παλαιά Ελλάδα υπήρχαν διακυμάνσεις από 10-120 στρέμματα με μέσο όρο τα 30 στρέμματα.

Η παροχή κλήρου μετέτρεψε σε μικρό χρονικό διάστημα τους εξαθλιωμένους πρόσφυγες σε αυτάρκεις οικονομικές μονάδες που όχι μόνο δεν αποτελούσαν πλέον πρόβλημα για την πολιτεία αλλά συνέβαλαν ενεργά στην οικονομική ανάπτυξη.

Η έλευση των προσφύγων σηματοδότησε και την αντικατάσταση της εκτεταμένης από την εντατική καλλιέργεια. Ο μικρός κλήρος επέβαλε εκ των πραγμάτων την εντατικοποίηση της καλλιεργειών.

Οι χαμηλές στρεμματικές αποδόσεις δεν αποθάρρυναν τους πρόσφυγες που παρέμειναν προσηλωμένοι στην οικογενειακή τους ιδιοκτησία και εκμετάλλευση. Παρά τις αντίξοες συνθήκες διαβίωσης των πρώτων χρόνων η δημιουργικότητα των Μικρασιατών δεν κάμφθηκε.  Με την επιμονή τους ρίζωσαν και πρόκοψαν.

Χαρακτηριστικό του προσφυγικού πληθυσμού ήταν η εργατικότητα. Από την δουλειά δεν έλειπε κανείς. Ούτε οι γυναίκες, ούτε τα παιδιά. Και ότι οι πρόσφυγες αντιμετώπιζαν τις δυσκολίες με αλληλεγγύη και συλλογικότητα. Κι αυτό ήταν μια από τις επιτυχίες του σχεδιασμού οι πρόσφυγες να μένουν στον ίδιο τόπο.

Δυστυχώς, πρέπει να επισημανθεί ότι συχνά η ζωή των προσφύγων γινόταν δυσκολότερη από τις συχνές προστριβές με τους ντόπιους αγροκτηνοτρόφους. Κι αυτό συνέβαινε διότι οι τελευταίοι ανέμεναν να διανεμηθούν σε αυτούς τα τσιφλίκια που άφησαν φεύγοντας οι Τούρκοι αλλά και η δημόσια γη που έμενε ακαλλιέργητη. Έτσι, προκαλούνταν σοβαρές συγκρούσεις μεταξύ των δύο ομάδων.

Αυτές οι κτηματικές διαφορές ήταν ουσιαστικά και η βασική αιτία του χάσματος που αναπτύχθηκε τα πρώτα χρόνια της συγκατοίκησης στον ίδιο γεωγραφικό χώρο, προσφύγων και ντόπιων.

Αυτό το κλίμα της κακοπιστίας μεταξύ των προσφύγων και των ντόπιων με τα χρόνια μειώθηκε. Σε αυτό συνετέλεσε η πολύχρονη συμβίωση, η άνοδος του βιοτικού επιπέδου των προσφύγων, αλλά και οι εθνικές περιπέτειες, που αντιμετωπίστηκαν από κοινού, όπως ο πόλεμος στην Αλβανία, η εθνική αντίσταση, αλλά και ο εμφύλιος πόλεμος που ακολούθησε.

Το αποτέλεσμα ήταν να μειωθούν οι αποστάσεις και να πάψει να έχει αρνητική χροιά η λέξη «πρόσφυγας». Ταυτοχρόνως, οι Μικρασιάτες σταδιακά έπαψαν να αντιμετωπίζονται από το επίσημο κράτος ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Συμπερασματικά, μπορούμε να διαπιστώσουμε τη συμβολή του προσφυγικού πληθυσμού στο ελλαδικό κράτος σε μια σειρά από πεδία:

Α. Στην ομογενοποίηση του πληθυσμού της χώρας, η οποία έως το 1924 και την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών είχε πολλές περιοχές με πληθυσμούς που δεν ήταν ορθόδοξοι ή δεν αισθάνονταν Έλληνες. Αυτό αφορά κυρίως τις περιοχές της Μακεδονίας και της δυτικής Θράκης. Το στοιχείο αυτό συνετέλεσε σε μεγάλο βαθμό στην αντιμετώπιση των προκλήσεων που επέφερε ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος και η τριπλή κατοχή της χώρας.

Β. Στην κατοίκηση περιοχών που ήταν αραιοκατηκημένες και με χαμηλό επίπεδο καλλιέργειας. Με την πολιτική που είχε ήδη ξεκινήσει από τις προηγούμενες δεκαετίες, έγινε διαμοιρασμός των γαιών, και καθ’ αυτόν τον τρόπο αναπτύχθηκε γρήγορα η αγροτική παραγωγή.

Παράλληλα, σε αντίθεση με άλλες χώρες των Βαλκανίων και της ανατολικής Ευρώπης, στην Ελλάδα είχαμε ευρεία αγροτική μικροϊδιοκτησία, κάτι που με τη σειρά του επηρέασε τις κοινωνικές, πολιτικές και ιδεολογικές διεργασίες.

Γ. Το άφθονο και φθηνό συνάμα εργατικό δυναμικό τροφοδότησε την αναιμική έως τότε βιομηχανική παραγωγή, η οποία την περίοδο του μεσοπολέμου πραγματοποίησε άλματα.

Δ. Η επιχειρηματικότητα, η εργατικότητα και η ευφυία των προσφύγων κινητοποίησαν συνολικά την ελληνική οικονομία, η οποία μέσα σε δύσκολες συνθήκες που προκάλεσε ο πόλεμος και στη συνέχεια το παγκόσμιο οικονομικό κραχ, μπόρεσε να σταθεί όρθια και να ετοιμαστεί για την αντιμετώπιση της εισβολής των δυνάμεων του άξονα.

Σύμφωνα, μάλιστα, με εργασία που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό του Ινστιτούτου Εργατικής Οικονομίας τον Νοέμβριο του 2019, αποδείχθηκε ότι οι τοποθεσίες που δέχθηκαν περισσότερους πρόσφυγες το 1923 εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα ευημερίας και εκβιομηχάνισης το 1971 και το 1991.

Ε. Τεράστια υπήρξε η συμβολή των Μικρασιατών στα γράμματα, στις τέχνες και εν γένει στην ανάπτυξη του πνευματικού πολιτισμού της Ελλάδας.

Ποιόν να πρωτοθυμηθούμε; Αναφέρω μερικά ονόματα με τον κίνδυνο να αφήσω πολλούς σημαντικούς εκτός: Τον Ηλία Βενέζη από το Αϊβάλί, τον νομπελίστα ποιητή Γεώργιο Σεφέρη, από τα Βουρλά, τον φιλόσοφο Κωνσταντίνο Δεσποτόπουλο από τη Σμύρνη και τον αδερφό του ιστορικό Αλέξανδρο Δεσποτόπουλο, τον σπουδαίο αρχαιολόγο Μανώλη Ανδρόνικο από την Προύσα,

τον συγγραφέα και ζωγράφο από το Αϊβαλί Φώτη Κόντογλου, τον ανανεωτή του ελληνικού θεάτρου Κάρολο Κουν από την Προύσα, τον φιλόσοφο Κορνήλιο Καστοριάδη από την Κωνσταντινούπολη, τον ανεπανάληπτο χρονογράφο και θεατρικό συγγραφέα Δημήτρη Ψαθά από την Τραπεζούντα, το συγγραφέα και ακαδημαϊκό Τάσο Αθανασιάδη από το Σαλιχλί, τον βραβευμένο με Όσκαρ σκηνοθέτη Ελία Καζάν από την Καισάρεια. Και τόσους άλλους.

Όπως επίσης, διαπρεπείς ιατροί, νομικοί, αρχιτέκτονες, καλλιτέχνες, αλλά και επιχειρηματίες, που αναδείχθηκαν όχι μόνον σε ελληνικό αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο. όπως ο γεννημένος στον Πόρο της Νίγδης Καππαδοκίας Πρόδρομος Μποδοσάκης - Αθανασιάδης, ή ο Σμυρνιός Αριστοτέλης Ωνάσης.

Γι’ αυτό και ο Ελευθέριος Βενιζέλος έγραψε το 1934 «δεν νομίζω ότι υπάρχει κανείς σήμερον που μπορεί να αρνηθεί ότι μετά την επελθούσαν Μικρασιατικήν Καταστροφήν η άφιξης επί του ελληνικού εδάφους των εκατόν είκοσι μυριάδων προσφύγων, υπήρξεν ευλογία δια το Ελληνικόν Κράτος. Είναι τούτο τόσον αληθές, ώστε όταν τον Οκτώβριον του 1930 συνήψαμεν εις την Άγκυραν το σύμφωνον της Ελληνοτουρκικής φιλίας έλεγα μιαν ημέραν εις τον Ισμέτ Ινονού: Δεν βλέπω παρά μία ακόμη αφορμή η οποία δύναται να ανατρέψει την φιλία μας. Ποία; Εάν ποτέ επιχειρούσατε να παραπείσετε τους πρόσφυγας να επανέλθουν εις τας παλαιάς εστίας των».

Βεβαίως, τότε, ο Βενιζέλος είχε τόσο ενθουσιαστεί με την ελληνοτουρκική φιλία που έφτασε στο σημείο να προτείνει τον Κενέλ για Νόμπελ ειρήνης!

Κυρίες και κύριοι,

Ολοκληρώνοντας αυτή την εισήγηση, θα ήθελα να αναφερθώ στο σήμερα και στην ανάγκη να εμβαθύνουμε και να αναδείξουμε το πρόσφατο ιστορικό μας παρελθόν. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι η ανάγκη αυτή εκπορεύεται από δύο λόγους.

Ο ένας είναι η εθνική μας αυτοσυνειδησία. Ένας λαός για να μπορεί να υπάρχει, πρέπει να γνωρίζει ποιος είναι, από πού προέρχεται, γιατί έφθασε εδώ που έφθασε. Αν απωλέσειαυτή τη συνείδηση της συνέχειάς του, τότε είναι έρμαιο των παγκόσμιων ρευμάτων και μοιραία θα εξαφανιστεί από το ιστορικό προσκήνιο.

Και αυτό σήμερα, την εποχή της προσπάθειας επικράτησης προτύπων που μεταφέρει η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση είναι μια πολύ πιθανή εξέλιξη. Ειδικά αν λάβουμε υπ’ όψη και την πληθυσμιακή μας συρρίκνωση, που είναι και το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημά μας.

Ο δεύτερος λόγος που οφείλουμε να ασχολούμαστε με το παρελθόν μας είναι γιατί πρέπει να υπάρξει αναγνώριση της ευθύνης από τους θύτες. Και σε αυτή την περίπτωση μιλούμε για την Τουρκία, η οποία όχι μόνον δεν αναγνωρίζει την Γενοκτονία που έχει συμβεί απέναντι σε όλους τους χριστιανούς της Ανατολής: Έλληνες, Αρμένιους και Ασσύριους, αλλά δικαιολογεί τις φρικαλέες πράξεις της, οι οποίες είχαν ξεκινήσει ήδη από το 1914.

Και φθάνει, μάλιστα, στο σημείο να κατηγορεί τα θύματα της Γενοκτονίας για την τραγική τους κατάληξη.

Και δεν σταματάει εδώ, στη θριαμβολογία για τις σφαγές εκείνης της περιόδου, αλλά και τις κατοπινές πράξεις κατά του ελληνισμού, όπως είναι το πογκρόμ στη Πόλη του 1955, ή η εκδίωξη στην πραγματικότητα του ελληνισμού από την Ίμβρο και την Τένεδο, αλλά και η εισβολή και κατοχή της μισής σχεδόν Κύπρου.

Η Τουρκία σήμερα οραματίζεται μια αναθεώρηση της συνθήκης της Λωζάνης, η οποία ρυθμίζει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Επιδιώκει να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα. Στο Αιγαίο και στην Θράκη.

Οι σχεδιασμοί της τουρκικής ηγεσίας είναι πραφανέστατα αναθεωρητικοί, ενταγμένοι σε μια νεοοθωμανική οπτική, η οποία βλέπει την ανεξαρτησία και κυριαρχία της Ελλάδας, ως εμπόδιο στην ανάδειξη της Τουρκίας σε μεγάλη περιφερειακή ή ακόμη και παγκόσμια δύναμη.

Γι’ αυτό και προτάσσει το ιδεολόγημα της Γαλάζιας Πατρίδας, για να δηλώσει ιστορικά δικαιώματα σε μια θάλασσα που ο ελληνισμός έχει διαρκή και αδιάλειπτη παρουσία 4 χιλιάδων ετών. Ακόμη και στους αιώνες της τουρκοκρατίας. Και αυτή η παρουσία διαδραμάτισε καταλυτικό ρόλο στην επικράτηση της επανάστασης του 1821.

Αυτό το ιδεολόγημα οι Τούρκοι αποφάσισαν πριν λίγες ημέρες να το περάσουν και στα σχολικά τους βιβλία. Για να διαποτίσουν με μια ψευδή εικόνα τις νεώτερες γενιές. Για να νομιμοποιήσουν τον αυθαίρετο αναθεωρητισμό τους.

Με την γνωστή ανατολίτικη τακτική, του πες πες κάτι θα μείνει. Και στο τέλος θα μετατραπεί σε πρόβλημα και σε αίτημα στο τραπέζι των διμερών διαπραγματεύσεων, όπου θα ζητηθεί από την Ελλάδα να υποχωρήσει ή να συμβιβαστεί χάρη δήθεν της ειρήνης.

Η χώρα μας έχει αποδείξει επανειλημμένως στο παρελθόν ότι πράγματι επιθυμεί την ειρηνική συνύπαρξη, την καλή γειτονία, τη συνεργασία και την αλληλοκατανόηση.

Και το δείχνουμε και αυτό το διάστημα. Με συγκεκριμένες πράξεις, όπως η επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Τουρκία. Παρά τις τουρκικές προκλήσεις, όπως η Γαλάζια Πατρίδα, η αντίδραση στα θαλάσσια περιβαλλοντικά πάρκα και το ανοσιούργημα της εκ νέου μετατροπής της Μονής της Χώρας σε τζαμί, σε συνέχεια της μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τέμενος.

Όμως, ποτέ δεν πρόκειται να υποχωρήσουμε σε θέματα που άπτονται της κυριαρχίας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Γι’ αυτό παράλληλα με τη διπλωματία διατηρούμε ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, με κόστος βέβαια μεγάλο, που αφαιρείται από την κοινωνική πολιτική.

Αλλά δεν έχουμε άλλη επιλογή. Αυτή είναι η μοίρα της γεωγραφίας μας. Ευχόμαστε κάποια στιγμή όλα αυτά να αλλάξουν. Αλλά μέχρι τότε πρέπει να είμαστε έτοιμοι για κάθε ενδεχόμενο.

Σας ευχαριστώ.

Read more...

Ομιλία Γ.Γ. ΔΣΟ δρ Μάξιμου Χαρακόπουλου στην παρουσίαση του Τόμου για τους Ναούς της Αγίας Σοφίας στο Παλέρμο

ΜΑΧ 2 22

Παλέρμο, 29 Ιουνίου 2024

 

Ομιλία Γ.Γ. ΔΣΟ δρ Μάξιμου Χαρακόπουλου

στην παρουσίαση του Τόμου για τους Ναούς της Αγίας Σοφίας στο Παλέρμο

 

Σεβασμιώτατε,

Εκλεκτοί προσκεκλημένοι,

Κυρίες και κύριοι,

Χαίρομαι ιδιαίτερα που μας δίδεται σήμερα η δυνατότητα, εδώ στην ιστορική πόλη του Παλέρμο, να παρουσιάσουμε τον τόμο για τους ανά τον κόσμο ναούς της Αγίας Σοφίας, στο πλαίσιο της εκστρατείας αφύπνισης της διεθνούς κοινότητας για την σωτηρία της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη,. Η συγκίνηση μας είναι ιδιαίτερη, καθώς η παρουσίαση λαμβάνει χώρα στο τοπικό Κοινοβούλιο της Σικελίας, σε ένα από τα αρχαιότερα -με τη σύγχρονη έννοια του όρου- Κοινοβούλια του Κόσμου.

Η Σικελία ήταν για αιώνες σταυροδρόμι πολιτισμών, όπου η ελληνική παρουσία ήταν έντονη από τα χρόνια του Ομήρου, και πολύ περισσότερο στους κατοπινούς αιώνες.

Σημαντικό, όμως, είναι το αποτύπωμα και του Βυζαντινού πολιτισμού. Εκκλησίες, ψηφιδωτά, εικόνες, τοιχογραφίες, χειρόγραφα συνθέτουν την εικόνα της βυζαντινής Σικελίας. Το Βυζάντιο επιζεί στη Σικελία μέσα από πολλά τοπωνύμια, αλλά και στη ζωντανή τοπική διάλεκτο. Αυτό εξηγεί και τον λόγο της ίδρυσης του σπουδαίου Σικελικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών και της λειτουργίας έδρας Νεοελληνικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Παλέρμο.

Είναι αλήθεια ότι η παρουσία της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ) στην ιταλική χερσόνησο έχει αναβαθμιστεί τα τελευταία χρόνια, αρχής γενομένης της πραγματοποίησης της 24ης Γενικής μας Συνέλευσής στην Ρώμη, το 2016. Επιδιώκουμε να εδραιώσουμε τακτική επαφή με οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, για την ανάδειξη των κοινών αξίων του χριστιανικού πολιτισμού και της χριστιανικής παράδοσης, που είναι χρήσιμες έννοιες για το Μέλλον την Ευρώπης και του κόσμου.

Κάθε μας επίσκεψη στην Ιταλία μας υπενθυμίζει ότι τα θεμέλια του μωσαϊκού της σύγχρονης Ευρώπης συντίθενται από τον ρωμαϊκό πολιτισμό και το ρωμαϊκό δίκαιο, την αρχαία ελληνική γραμματεία και την χριστιανική παράδοση. Θεωρούμε ότι αυτά είναι εξαιρετικά κρίσιμο να τα υπενθυμίζουμε σήμερα, καθώς η Ευρώπη φαίνεται να αντιμετωπίζει κρίση ταυτότητας, την ώρα μάλιστα που διεξάγονται μεγάλοι πόλεμοι, με άδηλη την έκβασή τους.

Στο πλαίσιο των πολυσχιδών δράσεων που αναπτύσσουμε, εντάσσεται και η εκστρατεία για τη διάσωση ιστορικών χριστιανικών μνημείων που απειλούνται λόγω αυθαίρετων πολιτικών παρεμβάσεων. Δυστυχώς, τέτοιες παρεμβάσεις συναντούμε σε πολλά γεωγραφικά σημεία. Αναφέρω για παράδειγμα τις καταστροφές και βεβηλώσεις Ναών, Μονών, ακόμη και χριστιανικών νεκροταφείων στην Συρία, από τους τζιχαντιστές, στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, στο Κόσσοβο, στην κατεχόμενη από τον τουρκικό στρατό Κύπρο, και στην ίδια την Τουρκία.

Ειδικά στην τελευταία, εδώ και αρκετά χρόνια, με την εργαλειοποίηση της θρησκείας και την προσπάθεια ανατροπής της κεμαλικής κληρονομιάς του κοσμικού κράτους, η τουρκική ηγεσία μετατρέπει συστηματικά ναούς της βυζαντινής περιόδου σε μουσουλμανικά τεμένη. Σε αυτή την επιχείρηση ιδιαίτερη προτίμηση φαίνεται ότι έχουν οι Ναοί που είναι αφιερωμένοι στην Αγία του Θεού Σοφία. Έτσι, έγιναν τζαμιά οι Ναοί της Αγίας Σοφίας στην Νίκαια της Βιθυνίας, στην Αδριανούπολη, στην Τραπεζούντα, και βεβαίως, η Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη. Αυτός, άλλωστε, ήταν και ο τελικός στόχος. Μια επικοινωνιακού χαρακτήρα απόφαση, που παραπέμπει στον Μωάμεθ τον Πορθητή και την Άλωση της Πόλης, το 1453. Γιατί δυστυχώς, στην παρούσα τουρκική ηγεσία είναι πολύ ισχυρό το λεγόμενο νεοοθωμανικό δόγμα, που υπηρετεί και τους σύγχρονους αναθεωρητικούς σκοπούς της Άγκυρας.

Η απόφαση αυτή, ωστόσο, πέρα από τον ανιστόρητο, αυθαίρετο και βέβηλο ηθικά χαρακτήρα της, έχει και τραγικές πρακτικές συνέπειες, καθώς εκθέτει τον Ναό στην φθορά που προκαλείται από την αθρόα προσέλευση του πλήθους των πιστών μουσουλμάνων.

Ήδη έχουν καταγραφεί πολλές ζημιές και Τούρκοι επιστήμονες προειδοποιούν ότι αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση το μνημείο αυτό, αγλάισμα του οικουμενικού πολιτισμού, της εποχής του μέγα Ιουστινιανού, μπορεί να υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη.

Γι’ αυτό και ως ΔΣΟ θεωρήσαμε καθήκον μας να μιλήσουμε ανοικτά στη ευρωπαϊκή και διεθνή κοινή γνώμη, ώστε από κοινού να πιέσουμε την τουρκική ηγεσία να αλλάξει την καταστροφική απόφασή της.

Στο πλαίσιο αυτό, εκδώσαμε τον περικαλλή Τόμο «Αγία Σοφία: Οι Ναοί της του Θεού Σοφίας ανά τον Κόσμο», τον οποίο και παρουσιάζουμε σήμερα στο όμορφο Παλέρμο. Πρόκειται για μια εμπεριστατωμένη μελέτη μιας πολυεθνικής ομάδας επιστημόνων για 37 ιστορικούς ναούς που έχουν αφιερωθεί στη Σοφία του Θεού και εκτείνονται από τις Βρετανικές ακτές ως τα βάθη της Κίνας. Μάλιστα, ορισμένοι εξ αυτών των ναών έχουν ανεγερθεί στην ιταλική επικράτεια, στη Βενετία, στην Καλαβρία, στο Μπενεβέντο και στην Πάδοβα.

Ο Τόμος κυκλοφορεί ήδη σε 15 γλώσσες και έχει παρουσιαστεί σε περισσότερες από 20 πόλεις της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Ανάμεσα στις προσωπικότητες που είχαμε τη τύχη να το παραδώσουμε είναι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, αλλά και ο Προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ο Πάπας της Ρώμης Φραγκίσκος.

Ελπίζω ότι η προσπάθειά μας θα βρει πολλούς συναντιλήπτορες, καθώς ο στόχος μας είναι η αποκατάσταση του δικαίου και των ανθρωπιστικών αρχών, έναντι της απόπειρας να επιβληθεί η ωμή ισχύς. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε τη διολίσθηση σε πρακτικές που η ανθρωπότητα έχει, με πολλές θυσίες, αφήσει στο παρελθόν.  

Με αυτά τα λόγια, θα ήθελα να ολοκληρώσω τον χαιρετισμό μου και να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες στους ομιλητές της σημερινής μας εκδήλωσης, τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ιταλίας κ. Πολύκαρπο, το μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Κοινότητας Σικελίας, κυρία Δέσποινα Καρνιαδάκη, την Πρόεδρο του Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών Σικελίας, Καθηγήτρια κ. Ρενάτα Λαβινίνι, και τον συγγραφέα και δημοσιογράφο κ. Αλμπέρτο Σαμόνα.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον Σύνδεσμο της Οργάνωσής μας με τους Καθολικούς φορείς, κ. Virgilio Avato, οι άοκνες προσπάθειες του οποίου συνεισέφεραν τα μέγιστα στην επιτυχή διοργάνωση των εκδηλώσεών μας στην Σικελία.

Θερμές ευχαριστίες οφείλουμε, επίσης, και στον Πρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητας Σικελίας «Τρινακρία», κ. Χαράλαμπο Τσολάκη και τους συνεργάτες του, για τη φιλοξενία και την καθοριστική συμβολή τους στη διοργάνωση της σημερινής παρουσίασης.

Και βεβαίως, να ευχαριστήσω και όλους εσάς για την παρουσία σας σήμερα στην εκδήλωση μας.

Read more...

Εισήγηση ΓΓ ΔΣΟ δρ Μάξιμου Χαρακόπουλου στην αξιολόγηση των Συμπερασμάτων του Διεθνούς Πολιτικού Συνεδρίου «Η πολιτική ως χώρος έκφρασης των χριστιανικών αξιών στην καθημερινότητα»

MAX 1 13

Παλέρμο, 29 Ιουνίου 2024

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΔΣΟ ΣΤΟ ΠΑΛΕΡΜΟ:

Η απεμπόληση των χριστιανικών αξιών υπονομεύει την ευρωπαϊκή ενότητα

 • Με πρόταση Χαρακόπουλου εξελέγη πρόεδρος της Γ.Σ. ΔΣΟ ο Ρουμάνος Ιοάν Βουλπέσκου

«Η συζήτηση για τις χριστιανικές αξίες στην Ευρώπη μόλις ξεκίνησε. Αλλά είναι βέβαιο ότι δεν θα κλείσει σύντομα. Και σίγουρα δεν θα κλείσει με τον τρόπο που θα επιθυμούσαν όσοι αποσιώπησαν και απέκλεισαν την χριστιανική συνισταμένη της Ευρώπης από τον Διάλογο για το Μέλλον της Ευρώπης. Εξάλλου, οι πρόσφατες ευρωεκλογές απέδειξαν ότι και τα ζητήματα ταυτότητας, με την ευρεία έννοια, που συμπεριλαμβάνουν διαχρονικές αξίες, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην επιλογή πολλών ψηφοφόρων». Τα παραπάνω τόνισε ο Γενικός Γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ), Μέλος της Βουλής των Ελλήνων, δρ Μάξιμος Χαρακόπουλος, μιλώντας στην Γενική Συνέλευση της ΔΣΟ, που πραγματοποιήθηκε στο Παλέρμο της Σικελίας, όπου εκτός από τον Απολογισμό-Προγραμματισμό της Οργάνωσης έγινε και αξιολόγηση των συμπερασμάτων του Διεθνούς Συνεδρίου που οργάνωσε η ΔΣΟ τον Μάιο στην Θεσσαλονίκη για τον ρόλο των χριστιανικών αξιών στην Ευρώπη και τον Κόσμο.

Ο επικεφαλής της ΔΣΟ υπογράμμισε ότι «εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να συνεχίσουμε αυτό που ξεκινήσαμε εδώ και αρκετό καιρό, καθώς πιστεύουμε ότι η ευρωπαϊκή ενότητα πρέπει να σφυρηλατείται και μέσα από τις σταθερές αξίες που διαμόρφωσαν τον Ευρωπαίο άνθρωπο. Χωρίς αυτή την ψυχική ενότητα των Ευρωπαίων, που θεμελιακό της συστατικό είναι η χριστιανική παράδοση και οι χριστιανικές αξίες, το ευρωπαϊκό οικοδόμημα μπορεί να διαρραγεί. Και αυτό θα ήταν μια ανεπανάληπτη ιστορική τραγωδία, λαμβάνοντας υπόψη το ρευστό και απειλητικό διεθνές περιβάλλον. Εν τέλει, η απεμπόληση των χριστιανικών αξιών υπονομεύει την ευρωπαϊκή ενότητα».

Υψηλές παρουσίες

Στη Γενική Συνέλευση χαιρετισμό απηύθυναν ο αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων κ. Θανάσης Μπούρας, ο Μητροπολίτης Ιταλίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου κ. Πολύκαρπος, ο Μητροπολίτης Ζάμπιας και Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης, που διάβασε μήνυμα του Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ. Θεοδώρου, ο αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ένωσης του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας κ. Mohammadi Sijani, ο πρόεδρος του κινήματος Policy for Unity δρ Μάριο Μπρούνο και ο πρώην Γ.Γ. της ΔΣΟ κ. Ανδρέας Μιχαηλίδης. Διαβάστηκε, επίσης, μήνυμα του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών.

Στις εργασίες της ΔΣΟ παρενέβησαν οι βουλευτές από την Ελλάδα κ.κ. Θανάσης Δαβάκης, Θεόφιλος Λεονταρίδης, Γιάννης Σαρακιώτης και Απόστολος Πάνας, την Κύπρο οι κ.κ. Πανίκος Λεωνίδου, Ηλίας Μυριάνθους και Μαρίνος Μουσιούττας, την Αίγυπτο η κ. Manal Helal και ο δρ Ehab Ramzy, την Αλβανία η κ. Σορίνα Κότι, την Αρμενία οι κ.κ. Sisak Gabrielyan, Hrachya Hakobyan Haik Tsirunian και η κ. Tsonivar Vardanyan, την Βοσνία-Ερζεγοβίνη η κ. Ljubica Miljanovic και ο κ. Trajan Stojanovic, από το Ιράν οι κ.κ. Ara Shaverdian και Geghard Mansuryan, από τη Σερβία ο κ. Alexandr Cotric, από την Ρουμανία οι κ.κ. Ioan Vulpesku, Omut Valeriu Atanasiu και Ilie-Alin Colesa και από την Πολωνία ο αντιπρόεδρος της Γερουσίας κ. Michal Kaminski και ο, έως τώρα, πρόεδρος της Γ.Σ. κ. Eugeniusz Czykwin. Στις εργασίες παρενέβη κι ο σύμβουλος της ΔΣΟ δρ Κώστας Μυγδάλης, ενώ συμμετείχε, επίσης, ο σύνδεσμος της ΔΣΟ με Καθολικούς Φορείς κ. Virgilio Avato. 

Τροποποίηση καταστατικού της ΔΣΟ

Στη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης εγκρίθηκαν και οι προτεινόμενες αλλαγές του Καταστατικού της Οργάνωσης, τις οποίες παρουσίασε ο πρόεδρος της Επιτροπής τροποποίησης του Καταστατικού κ. Πανίκος Λεωνίδου. Ενώ κατόπιν πρότασης του επικεφαλής Γ.Γ. της ΔΣΟ, κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου, η Γενική Συνέλευση εξέλεξε νέο πρόεδρος της, τον βουλευτή του Ρουμανικού κοινοβουλίου κ. Ioan Vulpesku, καθώς ο έως τώρα πρόεδρός της, κ. Eugeniusz Czykwin, δεν επανεξελέγη βουλευτής του πολωνικού κοινοβουλίου.

Πολυσχιδείς δράσεις

Στη μακρά συνεδρίαση ο Μάξιμος Χαρακόπουλος αναφέρθηκε αναλυτικά στις δράσεις της οργάνωσης το προηγούμενο διάστημα, στις οποίες, μεταξύ άλλων, συμπεριλαμβάνονται οι παρουσιάσεις του Τόμου «Αγία Σοφία: Οι Ναοί της του Θεού Σοφίας ανά τον Κόσμο», που πραγματοποιήθηκαν:

  • • στην πρωτεύουσα της Φινλανδίας, το Ελσίνκι,
  • • στις ΗΠΑ, στο Μουσείο της Βίβλου της Ουάσιγκτον, ενώ στην Νέα Υόρκη έγιναν συναντήσεις με αξιωματούχους του ΟΗΕ, του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και άλλων οργανώσεων,
  • • στο Μόναχο της Γερμανίας, στο πολιτιστικό κέντρο «Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος»,
  • • στη Σόφια της Βουλγαρίας, σε συνεργασία με το Κέντρο Σλαβοβυζαντινών Σπουδών «Καθ. Ιβάν Ντούιτσεβ»,
  • • στις Βρυξέλλες, σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Βελγίου και το Δίκτυο Ελλήνων της ΕΕ «ΑΡΓΩ»,
  • • στην πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου, Ποντγκόριτσα, σε συνεργασία με την Εθνική Βιβλιοθήκη του Μαυροβουνίου, «Ράντοσαβ Λιούμοβιτς».

Επίσης, η ΔΣΟ συμμετείχε:

  • • στην εκδήλωση της Οργάνωσης Together for Europe, στην Τιμισοάρα, της Ρουμανίας,
  • • στο 26ο Ευρωπαϊκό Πρόγευμα Προσευχής, στις Βρυξέλλες, που πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Αυστριακού Ευρωβουλευτή κ. Lukas Mandl,
  • • στο διεθνές συνέδριο με θέμα «Κοινοβουλευτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες για την συνύπαρξη και την ειρήνη», στο Σεράγεβο που συνδιοργανώθηκε από την Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Βοσνίας–Ερζεγοβίνης και την Παγκόσμια Μουσουλμανική Λίγκα (MWL),
  • • στην 14η Γενική Συνέλευση της Παγκόσμιας Διακοινοβουλευτικής Ένωσης Ελληνισμού (ΠΑΔΕΕ), στην Αθήνα,
  • • στην 18η Σύνοδο της Κοινοβουλευτικής Ένωσης των κρατών μελών του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας (PUIC), στο Αμπιτζάν,
  • • στην 148η Συνέλευση της Δια-Κοινοβουλευτικής Ένωσης (IPU), στην Γενεύη.

Αναφορά έγινε, ακόμη:

  • • στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στην Κύπρο, στο περιθώριο της συνεδρίασης της Επιτροπής Τροποποίησης της Ιδρυτικής Πράξης, με τον Πρόεδρο και μέλη της Επιτροπής Κατεχόμενων Δήμων,
  • • στη σημαντική επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα της Παγκόσμιας Μουσουλμανικής Λίγκας Σεΐχη Al Issa, στην Αθήνα, και στην υπογραφή Μνημονίου Κατανόησης, δια του οποίου εδραιώνεται η συνεργασία με την ΔΣΟ.

Τέλος, ο επικεφαλής Γ.Γ. της ΔΣΟ επισήμανε την ύψιστη αναγνώριση που συνιστά για το έργο της Οργάνωσης η βράβευση της έκδοσης για τους Ναούς της Αγίας Σοφίας από την Ακαδημία Αθηνών.

Read more...

Ομιλία του Γ.Γ. ΔΣΟ δρ Μάξιμου Χαρακόπουλου στην παρουσίαση του Τόμου για τους Ναούς της Αγίας Σοφίας στη Μεσσήνη της Σικελίας

ΜΑΧ 1 20

Μεσσήνη Σικελίας, 26 Ιουνίου 2024

Ομιλία του Γ.Γ. ΔΣΟ δρ Μάξιμου Χαρακόπουλου

στην παρουσίαση του Τόμου για τους Ναούς της Αγίας Σοφίας

στη Μεσσήνη της Σικελίας

Εκλεκτοί προσκεκλημένοι,

Κυρίες και κύριοι,

Με ιδιαίτερη χαρά βρισκόμαστε σήμερα στην ιστορική πόλη της Μεσσήνης. Εδώ, όπως και σε ολόκληρη τη Σικελία, αποπνέεται ακόμη έντονος ο αέρας της αρχαίας Ελλάδας. Στα τοπωνύμια, στα μνημεία, γιατί όχι ακόμη και στους ανθρώπους.

Η σχέση του ελληνισμού με το νησί της Σικελίας ξεκινά ήδη από την β΄ χιλιετία π.Χ., καθώς σύμφωνα με τις ιστορικές εκτιμήσεις ο Οδυσσέας στο νησί της Σικελίας συνάντησε τους Κύκλωπες και τους Λαιστρυγόνες, και πέρασε με επιτυχία ακριβώς από εδώ, από το στενό της Μεσσήνης, από τα φοβερά τέρατα της Σκύλας και της Χάρυβδης.

Στα πρώτα χρόνια του δεύτερου ελληνικού αποικισμού, τον 8ο αιώνα π.Χ., ιδρύονται ελληνικές αποικίες, όπως η πόλη σας, από κατοίκους της Χαλκίδας. Η ελληνική παρουσία ήταν συνεχής σε όλους τους κατοπινούς αιώνες, και σημαντική η επιρροή της στη διαμόρφωση του ρωμαϊκού πολιτισμού.

Αλλά ακόμη και στην πρωτοβυζαντινή περίοδο, για τρεις αιώνες, μέχρι το 843 μΧ που καταλήφθηκε από τους Άραβες, η περιοχή υπήρξε τμήμα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, την γνωστή σήμερα ως Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Τα αναφέρω αυτά, που είναι γνωστά σε όλους σας, όχι για να αναδείξω το ιδιαίτερο παρελθόν της Σικελίας και της Μεσσήνης, που συνδέεται και με την δική μου εθνική προέλευση. Αλλά, πρωτίστως, διότι θέλω να καταδείξω πως η Σικελία είναι ένας χώρος που κατεξοχήν επέδρασαν και οι τρεις συνιστώσες δυνάμεις του ευρωπαϊκού πολιτισμού: η αρχαία ελληνική σκέψη, το ρωμαϊκό δικαιικό σύστημα και η χριστιανική παράδοση. Υπήρξε δηλαδή ένα εργαστήρι ώσμωσης αυτών των μεγάλων ρευμάτων που διαμόρφωσαν αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως Ευρώπη.

Δυστυχώς, στις ημέρες μας φαίνεται ότι υπάρχει μια ισχυρή τάση αυτό το παρελθόν να αποσιωπάται ή ακόμη και να διαστρεβλώνεται. Να επιδιώκεται να οικοδομηθεί το κοινό ευρωπαϊκό μας μέλλον χωρίς το κοινό ιστορικό μας βάθος. Όμως, αυτό το βάθος, αυτές οι σχέσεις που οικοδομήθηκαν ανά τους αιώνες, σφυρηλάτησαν την κοινή ευρωπαϊκή συνείδηση, η οποία δεν έρχεται σε αντίθεση με την εθνική συνείδηση του κάθε λαού.

Γι’ αυτό και μπορούμε να αισθανόμαστε το ίδιο οικεία όταν διαβάζουμε Όμηρο, Δάντη, Σαίξπηρ, Γκαίτε, Θερβάντες ή Ντοστογιέφσκι. Η κοινή πνευματική κληρονομιά μας είναι η σημαντικότερη πνευματική περιουσία μας. Όταν αυτή τεμαχίζεται ή απεμπολείται, υπονομεύεται η ευρωπαϊκή ενότητα. Ενότητα εξωτερική, οικονομική, νομισματική, αμυντική, χωρίς ενότητα ψυχική, συνειδησιακή δεν μπορεί να αντέξει.

Μέρος αυτής της κοινής ευρωπαϊκής κληρονομιάς είναι και η Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης και το οικουμενικό μήνυμα που εκπέμπει για τον σεβασμό των χριστιανικών αξιών που συνδιαμόρφωσαν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό.   

Ως ΔΣΟ, μια οργάνωση που στους κόλπους της δραστηριοποιούνται εκπρόσωποι από 25 κοινοβούλια, επιδιώκουμε με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες να αναδείξουμε αυτή την ευρωπαϊκή ενότητα, και κυρίως να προβάλουμε την ανάγκη συμπερίληψης της κοινής χριστιανικής παράδοσης στη διαμόρφωση του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι.

Παράλληλα, στοχεύουμε και στην προστασία των χριστιανικών μνημείων που απειλούνται όχι μόνον από την φθορά του χρόνου, αλλά και από την ανθρώπινη αμετροέπεια. Όταν πολιτικές αποφάσεις θέτουν εν κινδύνω ναούς οικουμενικά ορόσημα, όπως είναι η Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη. Ένα οικοδόμημα πρότυπο αρχιτεκτονικής, που από τον 6ο αιώνα στέκεται ως σύμβολο της αίγλης του χριστιανισμού στο σταυροδρόμι της Δύσης με την Ανατολή, στην λεγόμενη Νέα Ρώμη.  

Στο πλαίσιο αυτό εκδώσαμε τον Τόμο «Αγία Σοφία: Οι Ναοί της του Θεού Σοφίας ανά τον Κόσμο», τον οποίον έχουμε την τιμή να παρουσιάσουμε σήμερα ενώπιόν σας. Πρόκειται για μια εμπεριστατωμένη μελέτη που συγκεντρώνει συμβολές πολυεθνικής ομάδας επιστημόνων για τους 37 ιστορικούς ναούς που έχουν αφιερωθεί στη Σοφία του Θεού και εκτείνονται από τις Βρετανικές ακτές ως τα βάθη της Κίνας. Ο Τόμος κυκλοφορεί ήδη σε 15 γλώσσες και τον έχουμε παρουσιάσει σε περισσότερες από 20 πόλεις της Ευρώπης και των ΗΠΑ

Επιτρέψτε μου να υπογραμμίσω ότι ορισμένοι εξ αυτών των ναών έχουν ανεγερθεί στην ιταλική χερσόνησο και δη στην Βενετία -όπου διοργανώσαμε ανάλογη παρουσίαση- στην Καλαβρία, στο Μπενεβέντο και στην Πάδοβα. Ο Τόμος –που θα έχετε τη δυνατότητα να παραλάβετε- περιλαμβάνει πλούσιο φωτογραφικό υλικό και πληροφορίες για το ιστορικό υπόβαθρο, τη ναοδομία και τα στοιχεία εσωτερικής και εξωτερικής διακόσμησης των Ναών της του Θεού Σοφίας.

Η παρουσίαση της εν λόγω έκδοσης -την οποία είχα την τιμή να εγχειρίσω ο ίδιος στον Προκαθήμενο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, τον Πάπα Ρώμης Φραγκίσκο- πραγματοποιείται στο πλαίσιο της διεθνούς εκστρατείας ενημέρωσης που έχει αναλάβει η ΔΣΟ αναφορικά με την ανιστόρητη και προκλητική απόφαση της τουρκικής ηγεσίας να μετατρέψει, τον Ιούλιο του 2020,τον Ναό της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης σε ισλαμικό τέμενος.

Μια απόφαση που αποπειράται να χαλκεύσει την ιστορία και να επιβάλει μια εκδοχή που αντίκειται στην αλήθεια, προτάσσοντας την ισχύ έναντι του δικαίου. Το σημαντικότερο, όμως, όλων είναι ότι ο Ναός απειλείται πραγματικά από την αθρόα προσέλευση μουσουλμάνων πιστών. Ήδη έχουν διαπιστωθεί αρκετές φθορές, ενώ και διακεκριμένοι Τούρκοι επιστήμονες έχουν κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου, ζητώντας να ληφθούν άμεσα μέτρα προστασίας πριν να είναι πλέον αργά.

Δυστυχώς, οι προσπάθειές μας έως σήμερα δεν είχαν το αποτέλεσμα που περιμέναμε, ίσως και γιατί η διεθνής κοινότητα, όπως και η UNESCO, δεν πιέζουν στον βαθμό που θα έπρεπε την τουρκική ηγεσία ώστε να αναθεωρήσει την απόφασή της.

Αντιθέτως, γίναμε μάρτυρες λίαν προσφάτως μιας ακόμη ενέργειας πολιτιστικής βεβήλωσης χριστιανικών βυζαντινών μνημείων με την μετατροπή σε τζαμί της Μονής της Χώρας, με τα απαράμιλλου κάλλους ψηφιδωτά και τις υπέροχες αγιογραφίες.

Οι εξελίξεις αυτές επιβεβαιώνουν την ανάγκη να συνεχίσουμε με ακόμη μεγαλύτερη ένταση την προσπάθειά μας να αφυπνίσουμε τα διεθνή κέντρα ισχύος και επιρροής, τους πολιτικούς και θρησκευτικούς παράγοντες, την ακαδημαϊκή κοινότητα και την κοινωνία των πολιτών. Πρέπει όλοι να αντιληφθούμε ότι οι εκπτώσεις σε ζητήματα οικουμενικών αξιών, χάριν γεωπολιτικών υπολογισμών, συμβάλλουν στην επικράτηση του αυταρχισμού και του αναθεωρητισμού.

Με αυτά τα λόγια, θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου στους ομιλητές της σημερινής παρουσίασης, την Ερευνήτρια Ιστορίας της Μεσαιωνικής Βυζαντινής Τέχνης του Πανεπιστημίου της Μεσσίνας, κα Αλεξάνδρα Τριφόνοβα και τον Αντιπρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητας Στενού, κ. Ιωσήφ Καρμπόνε.

Ειδική μνεία οφείλω στον Σύνδεσμο της ΔΣΟ με τους Καθολικούς φορείς κ. Virgilio Avato για την συμβολή του στην επιτυχή διοργάνωση της επίσκεψής μας στην Σικελία και τη σημερινή παρουσίαση.

Θερμές ευχαριστίες οφείλουμε και προς τον Δήμαρχο του Δήμου Μεσσίνας, κ. Μπασίλε Φεντερίκο, και τον Πρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητας Στενού, κ. Δανιήλ Μακρή για τη φιλοξενία και την διοργάνωση της σημερινής εκδήλωσης.

Και βεβαίως να ευχαριστήσω και όλους εσάς για την παρουσία σας σήμερα στην εκδήλωσή μας.

Read more...

Εισήγηση Μάξιμου Χαρακόπουλου στο Διεθνές Πολιτικό Συνέδριο: «Η πολιτική ως χώρος έκφρασης των χριστιανικών αξιών στην καθημερινότητα» και στην Στρογγυλή Τράπεζα V με θέμα: Χριστιανικές αξίες και πολιτική καθημερινότητα. Αλήθειες, Εμπόδια

ΜΑΧ 1 11

Θεσσαλονίκη, 17 Μαΐου 2024

 

Εισήγηση Μάξιμου Χαρακόπουλου

στο Διεθνές Πολιτικό Συνέδριο:

«Η πολιτική ως χώρος έκφρασης των χριστιανικών αξιών στην καθημερινότητα»

και στην Στρογγυλή Τράπεζα V με θέμα: Χριστιανικές αξίες και πολιτική καθημερινότητα. Αλήθειες, Εμπόδια, Εξαρτήσεις

 

Αγαπητοί συμμετέχοντες,

Σας καλωσορίζουμε στην 5η Ενότητα του Συνεδρίου μας, το οποίο με χαρά και ικανοποίηση διαπιστώνω ότι διακρίνεται από έναν εποικοδομητικό διάλογο, ενώ έχουν ήδη εξαχθεί γόνιμα συμπεράσματα, τα οποία οφείλουμε να αξιοποιήσουμε.

Η παρούσα ενότητα, που έχω τη τιμή με «συγκυρηναίο» τον Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ κ. Χρυσόστομο Σταμούλη, να συντονίσω, αφιερώνεται στη θέση που κατέχουν, αν κατέχουν, οι χριστιανικές αξίες στην τρέχουσα πολιτική πρακτική.

Κοντολογίς, καλείσθε να ανιχνεύσετε και να παρουσιάσετε ποιο είναι το αξιακό φορτίο της χριστιανικής μας ταυτότητας που αντανακλάται στην πολιτική δράση και σκέψη, και με ποιο τρόπο γίνεται αυτό.

Ασφαλώς, η έννοια της πολιτικής είναι γέννημα της πόλης, της αρχαίας πόλης-κράτους, που ήκμασε στην αρχαία Ελλάδα. Δεν είναι τυχαία άλλωστε η προέλευση της λέξεως πολιτική.

Αν και η τέχνη της διακυβέρνησης προϋπάρχει, από την ίδρυση οργανωμένων κοινοτήτων και στη συνέχεια των κρατών, όμως, στην αρχαία Ελλάδα οι έννοιες αυτές απέκτησαν μια ολοκληρωμένη μορφή, καθώς αναδείχθηκε ως πρότυπο ο καλός και αγαθός πολίτης.

Αυτός που ενεργά συμμετέχει στο έργο της ευημερίας, αρμονίας και ασφάλειας της πόλης. Σε αντίθεση με τον ιδιώτη, σύμφωνα και με τον ορισμό του Περικλέους στον Επιτάφιο που μας άφησε κληροδότημα ο Θουκυδίδης.

Σύντομα, όμως, επέρχεται η παρακμή της πόλεως κράτους, που αντικαθίσταται από τα ελληνιστικά βασίλεια και την ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Η πολιτική αλλάζει περιεχόμενο, και η ιδιώτευση γίνεται καθεστώς.

Οι άνθρωποι αυτής της μακράς περιόδου, αναζητούν μια υψηλότερη αλήθεια. Κάτι που μαρτυρά την άνθηση διαφόρων φιλοσοφικών ρευμάτων, των στωικών, των επικούρειων, των νεοπλατωνικών.

Τότε διαδίδεται και το μήνυμα της Σωτηρίας που δίδαξε με τον λόγο, τον βίο και την Ανάστασή του ο Ιησούς. Το αποστολικό έργο θα είναι τιτάνιο, και οι χριστιανοί θα αντέξουν τα μαρτύρια γιατί η πίστη τους θα είναι ανώτερη από την πολιτική καταπίεση.

Από τον Κωνσταντίνο τον Μέγα, όμως, ο χριστιανισμός αρχίζει να καθίσταται κρατική θρησκεία. Εύλογα θα επηρεάσει την πολιτική ιδεολογία και πρακτική του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους. Και το ίδιο θα γίνει σε ολόκληρο τον χώρο που θα απλωθεί η επιρροή του χριστιανισμού.

Ειδικότερα στην Ευρώπη, θα βάλει τη σφραγίδα του σε κάθε έκφανση του πολιτισμού της, και μοιραία και των πολιτικών της μορφοποιήσεων, που συχνά είχαν θρησκευτική έκφραση.

Από την εποχή του διαφωτισμού, και ιδιαίτερα μετά τη γαλλική επανάσταση, οι χριστιανικές ιδέες, θα στοχοποιηθούν. Το νέο μοντέλο που θα αναδειχθεί θα είναι αυτό της εκκοσμίκευσης και ο διαχωρισμός της εκκλησίας από την πολιτική.

Νέα ρεύματα αμφισβήτησης θα απλωθούν στον ευρωπαϊκό χώρο, που θα επιδιώξουν να κόψουν τις ρίζες με τις χριστιανικές παραδόσεις. Στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη, ιδιαίτερα, θα φθάσουμε μέχρι του σημείου να κηρυχθεί ο χριστιανισμός σχεδόν παράνομος. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα κυριολεκτικά εκτός νόμου.

Ωστόσο, τα καθεστώτα αυτά κατέρρευσαν και όλοι ελπίσαμε ότι οι χριστιανικές αξίες, που ποτέ δεν χάθηκαν σε αυτούς τους λαούς, θα αναγεννηθούν συνολικά στην ταλαιπωρημένη μας ήπειρο.

Πιστέψαμε ότι βασικές αρχές της κοινής ευρωπαϊκής χριστιανικής παράδοσης θα μπορούσαν να αποτελέσουν γόνιμα στοιχεία της σύγχρονης ευρωπαϊκής ιδεολογίας. Έτσι ώστε να ισορροπηθεί η μονομέρεια ενός οικονομίστικου, υλιστικού μοντέλου που προωθείτο.

Αυτή νομίζω ήταν και η προσδοκία των ιδρυτών της ΔΣΟ. Να προσδώσει ο ορθόδοξος κόσμος και τα δικά του πνευματικά χαρακτηριστικά, επηρεασμένα από την χριστιανική του παράδοση, στο νέο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Άλλωστε, μη λησμονούμε ότι το εγχείρημα της ΕΕ θεμελιώθηκε πρωτίστως από τους ηγέτες των χριστιανοδημοκρατικών κομμάτων της Δυτικής Ευρώπης, που εμφορούνταν από χριστιανικές αξίες.

Ωστόσο, οι εξελίξεις μας διέψευσαν σε μεγάλο βαθμό. Η τάση που θέλει την θρησκευτική πίστη να περιορίζεται αυστηρά στον ιδιωτικό χώρο πλέον είναι κυρίαρχη.

Στην πολιτική, τουλάχιστον σε κεντρικό ευρωπαϊκό επίπεδο, δεν υπάρχει χώρος ούτε καν για συζήτηση για χριστιανικές αξίες. Σε εθνικό επίπεδο, όμως, αυτό το θέμα εξακολουθεί να απασχολεί. Λιγότερο ή περισσότερο. Αναλόγως και των παραδόσεων της κάθε χώρας.

Όπως πρόσφατα στην Ελλάδα, για το ζήτημα του γάμου των ομόφυλων. Το θέμα των χριστιανικών αρχών για τη φύση και τον ρόλο της πυρηνικής οικογένειας αποτέλεσε το κύριο θέμα των συζητήσεων, μεταξύ πολιτικών και πολιτών.

Επιπλέον, συχνά από τους πολέμιους των χριστιανικών αξιών, ακούγεται ο αφορισμός ότι αυτές οι αξίες είναι σκοταδισμός, αντίδραση, μεσαίωνας. Και ως εκ τούτου εκ προοιμίου καταδικαστέες.

Αλλά και όποιος πολιτικός υπερασπίζεται χριστιανικές αξίες χαρακτηρίζεται οπισθοδρομικός, ή δέχεται τη μομφή ότι η στάση του εκπορεύεται από την επιθυμία του να έχει τη στήριξη της Εκκλησίας ή του ποιμνίου. Του αμφισβητείται δηλαδή το δικαίωμα να πιστεύει πράγματι τα όσα υποστηρίζει.  

Όλοι κατανοούμε, λοιπόν, ότι έχει έρθει η στιγμή να διασαφηνιστούν κάποια πράγματα.  Να δούμε και πάλι τις σχέσεις χριστιανικών αξιών και πολιτικής, που κατ’ επέκτασιν είναι και σχέσεις ηθικής και πολιτικών, εντός μιας δημοκρατικής και ισχυρής ενωμένης Ευρώπης.

Είμαι βέβαιος ότι η ενότητα αυτή του Συνεδρίου μας θα διαφωτίσει πολλές από τις πλευρές του ζητήματος, καθώς περιλαμβάνει μια σειρά από σημαντικούς ομιλητές που είναι καλοί γνώστες του θέματος.

Επιτρέψτε μου να σας παρουσιάσω τους ομιλητές μας: Καλωσορίζω το μέλος της ΔΣΟ και υποψήφιο Ευρωβουλευτή, κ. Ηλία Μυριάνθους, τον Καθηγητή και πρώην Ευρωβουλευτή κ. Κωνσταντίνο Χρυσόγονο, τον Πρόεδρο του τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, Καθηγητή Νίκο Μαγγιώρο, τον Αιδεσιμώτατο Τόμας Βιπφ, Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Θρησκευτικών Ηγετών της Οργάνωσης Θρησκείες για την Ειρήνης, την Ευρωβουλευτή κ. Μαρία Σπυράκη και τον κ. Σπύρο Παππά, νομικό, π. Γενικό Διευθυντή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Αυτό το εκλεκτό τραπέζι πλαισιώνεται, όπως είπα ήδη είπα, επίσης από τον Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, Καθηγητή Χρυσόστομο Σταμούλη, με τον οποίο έχω την χαρά και την τιμή να μοιράζομαι τον ρόλο του Συντονιστή.

Read more...

Ομιλία ΓΓ της ΔΣΟ δρ Μάξιμου Χαρακόπουλου στην τελετή έναρξης του Διεθνούς Συνεδρίου « Η πολιτική ως χώρος έκφρασης των χριστιανικών αξιών στην καθημερινότητα»

MAX 11

Θεσσαλονίκη, 15 Μαΐου 2024

Ομιλία

ΓΓ της ΔΣΟ δρ Μάξιμου Χαρακόπουλου

στην τελετή έναρξης του Διεθνούς Συνεδρίου « Η πολιτική ως χώρος έκφρασης των χριστιανικών αξιών στην καθημερινότητα»

Παναγιώτατε,

Εκλεκτοί συμμετέχοντες του Διεθνούς Συνεδρίου,

Είναι ιδιαίτερη η χαρά και η τιμή για τη σημερινή συνάντησή μας στο Συνέδριο με θέμα «Η πολιτική ως χώρος έκφρασης των χριστιανικών αξιών στην καθημερινότητα».

Πρόκειται για μια διεθνή πρωτοβουλία, που αναλάβαμε από κοινού η ΔΣΟ με κοινοβουλευτικούς, εκκλησιαστικούς και ακαδημαϊκούς φορείς. Μια συνεργασία για την οποία θέλω να ευχαριστήσω όλους τους συμμετέχοντες για την πολύτιμη συμβολή τους.

Όχι τυχαία, το Συνέδριο διοργανώνεται σε μια πόλη με έντονο και ανεξίτηλο το χριστιανικό αποτύπωμα. Μια πόλη που ιδρύθηκε στους ελληνιστικούς χρόνους, αλλά έλαμψε στον υπερχιλιετή βίο της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, γνωστής ως Βυζαντινή αυτοκρατορία.

Εδώ, απ’ όπου ξεκίνησαν οι Έλληνες φωτιστές των Σλάβων Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος, για να μεταφέρουν το μήνυμα της Ορθοδοξίας, αλλά δημιουργώντας και γραφή για αυτούς τους λαούς.

Σφραγίζοντας έτσι με τη δράση τους τον πολιτισμικό χάρτη των Βαλκανίων, της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.

Σε μια πόλη που γειτνιάζει και επηρεάζεται από το Άγιο Όρος, την κιβωτό της Ορθοδοξίας, που εξακολουθεί να εκπέμπει το φως της ελπίδας έως και σήμερα. Την πόλη του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά και των ησυχαστών, ενός γνήσια ορθόδοξου πνευματικού κινήματος.

Στην Θεσσαλονίκη που δεν έπαψε ποτέ στους νεώτερους χρόνους να έχει επαφή με την Ευρώπη, Δυτική και Ανατολική, και να είναι πάντα ανοιχτή στα πνευματικά ρεύματα που έρχονταν μέσω των οδών συνάντησης.

Επιπλέον, επιλέξαμε το Συνέδριο αυτό να διεξαχθεί λίγο πριν την διεξαγωγή των ευρωπαϊκών εκλογών, ώστε η παρέμβασή μας να ενταχθεί στον εν γένει προβληματισμό για το αύριο της Ευρώπης.

Γιατί μπορεί η προεκλογική συζήτηση πολλές φορές να εστιάζεται σε ζητήματα εσωτερικής πολιτικής ή κομματικών αντιπαραθέσεων, ωστόσο, το μεγάλο διακύβευμα είναι ποια θα είναι η Ευρώπη του μέλλοντός μας; Ποιες θα είναι οι αρχές και οι αξίες που θα την διέπουν; Ποιο το όραμα που πρέπει να αναδειχθεί και θα συνεπάρει και πάλι τους λαούς μας;

Γιατί, δυστυχώς, βλέπουμε πως αυτό που εμφανίζεται σήμερα ως ευρωπαϊκό όραμα έχει ξεθωριάσει. Και γι’ αυτό υπάρχουν πολλοί λόγοι. Όπως η έλλειψη κοινής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, η απουσία ουσιαστικής αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών σε καταστάσεις κρίσεων, ο στενός οικονομισμός στους στόχους και η αίσθηση ότι πολλές αποφάσεις παίρνονται από μια απόμακρη και όλο και πιο απόμακρη γραφειοκρατία των Βρυξελλών.

Η απόφασή μας, λοιπόν, να συζητήσουμε σε αυτή τη συγκυρία το θέμα «η πολιτική ως χώρος έκφρασης των χριστιανικών αξιών στην καθημερινότητα», προέκυψε από μια πικρή διαπίστωση. Το ότι σταδιακά, εδώ και αρκετά χρόνια, η χριστιανική παράδοση και οι χριστιανικές αξίες παραμερίζονται ή και αγνοούνται από τον ευρωπαϊκό δημόσιο λόγο και τα ευρωπαϊκά κείμενα, όπως είναι ο λεγόμενος Διάλογος για το Μέλλον της Ευρώπης.

Μια πρακτική η οποία ενέχει, πέραν της ανιστορικότητάς της, και αντιδημοκρατικό χαρακτήρα, καθώς δεν αποτελεί το προϊόν μιας συλλογικά και δημοκρατικά θεσμοθετημένης ή ψηφισμένης άποψης.

Μια πρακτική, η οποία επιδεικτικά αγνοεί την πλειοψηφία του πληθυσμού των κρατών μελών της ΕΕ, που συνεχίζουν να θρησκεύονται.

Το στοιχείο αυτό, ωστόσο, παρά το γεγονός ότι επισημάνθηκε με παρεμβάσεις στις οποίες έχουμε προβεί όλοι οι φορείς που βρισκόμαστε εδώ, προς τα αρμόδια όργανα της ΕΕ, δεν απαντήθηκε ποτέ. Και αυτό γεννά περαιτέρω απορίες για τα αίτια αυτής της στάσης.

Ποιο είναι το ιδεολογικό υπόβαθρο της σημερινής ΕΕ, και ποια ιδεολογικά ρεύματα είναι αυτά τα οποία επηρεάζουν τις κεντρικές αποφάσεις της;

Όλοι παρακολουθούμε, αρκετά αμήχανα θα έλεγα, αυτήν την επέλαση της λεγόμενης woke κουλτούρας, που ισοπεδώνει όλη την ευρωπαϊκή πνευματική κληρονομιά. Από τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους έως βέβαια και τις χριστιανικές παραδόσεις. Στο όνομα ενός στρεβλού δικαιωματισμού, που καταλήγει να γίνεται αφόρητος ολοκληρωτισμός. Και αυτό συνιστά έναν μείζονα κίνδυνο για την ευρωπαϊκή συνοχή.

Ταυτόχρονα, όμως, στόχος του Συνεδρίου είναι να εξετάσουμε ποια μπορεί να είναι η δική μας συμβολή στην αναδιάταξη των ευρωπαϊκών αξιών.

Πώς θα προτείνουμε μια δημιουργική σύνθεση ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον. Πώς οι χριστιανικές αρχές θα προσαρμοστούν στο σήμερα και στις προκλήσεις που αυτό φέρνει μαζί του.

Ασφαλώς, τα συγκεκριμένα ερωτήματα δεν έχουν εύκολες απαντήσεις. Ζούμε σε έναν σύνθετο κόσμο, που αλλάζει ραγδαία. Η παγκοσμιοποίηση, η οποία επιφέρει την ομογενοποίηση στα ήθη και στις αντιλήψεις, ιδιαίτερα στις νέες γενιές, τα μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα, τα οποία αλλάζουν τη σύνθεση των πληθυσμών, τα επιτεύγματα της τεχνολογίας, όπως είναι η τεχνητή νοημοσύνη, είναι καταστάσεις που μεταμορφώνουν ριζικά τις κοινωνίες μας και τα ανθρωπολογικά πρότυπα.

Ταυτόχρονα, έχουμε τις προκλήσεις του αναθεωρητισμού και της απειλής της γενίκευσης του πολέμου, που αλλάζουν το πεδίο των διεθνών σχέσεων όπως το γνωρίζαμε, αλλά και την κλιματική κρίση, που απαιτεί άμεσα μια άλλη σχέση του ανθρώπου με τη φύση.

 Σε όλα τα παραπάνω η Ευρώπη πρέπει να δώσει τις δικές της πειστικές απαντήσεις. Το ζήτημα, όμως, είναι αν αυτές οι απαντήσεις θα είναι εξοπλισμένες από το βαρύ αξιακό φορτίο της μακράς ευρωπαϊκής πνευματικής κληρονομιάς, όπως είναι η χριστιανική της παράδοση, ή αν η Ευρώπη θα τα διαχειριστεί μόνον με νεότευκτα εργαλεία άγνωστης προέλευσης και αποτελεσματικότητας.

 Ως ΔΣΟ, αντιλαμβανόμαστε την μεγάλη ευθύνη μας να συμβάλουμε στην ανάδειξη αυτού του προβληματισμού. Το έχουμε κάνει, άλλωστε, από την ίδρυση της Οργάνωσής μας. Θυμίζω  ότι επί προεδρίας Ντελόρ, το 1993, στην ιδρυτική προσπάθεια της ΔΣΟ συμμετείχε η τότε πρώτη αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Λαφοντέν, όπως και εκπρόσωπος της Επιτροπής.

 Στο πλαίσιο αυτό, λοιπόν, αναλαμβάνουμε και τον συντονισμό όλων των οργανώσεων, που διακατέχονται από τον ίδιο προβληματισμό, την ίδια αγωνία, ώστε να καταλήξουμε σε κάποια κοινά συμπεράσματα και έναν προγραμματισμό δράσεων για το μέλλον.

 Γιατί κοινός μας πόθος είναι μια ενωμένη, ευημερούσα Ευρώπη, μια Ευρώπη των υψηλών αξιών, φάρος ελπίδας και οδηγός για ολόκληρη την ανθρωπότητα.

 Είμαι βέβαιος ότι το Συνέδριό μας, με τη συμμετοχή τόσο σημαντικών προσωπικοτήτων και εκπροσώπων φορέων με πλούσια δράση και υψηλή αναγνώριση, θα πετύχει τους στόχους που έχουν τεθεί και θα αποτελέσει το εφαλτήριο για μια ακόμη πιο δημιουργική και καρποφόρα συνεργασία.

Σας ευχαριστώ.

Read more...

Απολογισμός και Προγραμματισμός του Γενικού Γραμματέα της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας δρ Μάξιμου Χαρακόπουλου στη Διεθνή Γραμματεία της ΔΣΟ

ΜΑΧ 1 10

Θεσσαλονίκη, 15 Μαΐου 2024

 

Απολογισμός και Προγραμματισμός

του Γενικού Γραμματέα της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας

δρ Μάξιμου Χαρακόπουλου

στη Διεθνή Γραμματεία της ΔΣΟ

Αγαπητοί συνάδελφοι και φίλοι,

Σας καλωσορίζω εδώ, στην ιστορική πόλη της Θεσσαλονίκης, την αιώνια Συμβασιλεύουσα, για τη διεξαγωγή της Διεθνούς Γραμματείας, των Προέδρων και των Εισηγητών των Επιτροπών της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ).

Η σημερινή Συνεδρίαση λαμβάνει χώρα, λίγο πριν τη διεξαγωγή του σημαντικού Διεθνούς Πολιτικού Συνεδρίου με θέμα «Η πολιτική ως χώρος έκφρασης των χριστιανικών αξιών στην καθημερινότητα».

Πρόκειται για μια διεθνή πρωτοβουλία που αναλάβαμε από κοινού με την Διάσκεψη των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (CEC), την Επιτροπή των Επισκοπικών Διασκέψεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση (COMECE), τη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και την Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης.

Σκοπός αυτής της πρωτοβουλίας είναι να ξεκινήσει ένας ουσιαστικός και εποικοδομητικός διάλογος για την θέση των χριστιανικών αξιών στην κοινωνία και την πολιτική. Μάλιστα, δεν είναι τυχαία η επιλογή της ημερομηνίας διεξαγωγής του Συνεδρίου, μερικές εβδομάδες πριν από την διενέργεια των εκλογών για την ανάδειξη των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Είμαστε ιδιαιτέρως χαρούμενοι για την εν λόγω δραστηριότητα και ευελπιστώ ότι θα έχουμε ένα επιτυχές Συνέδριο και καρποφόρα συμπεράσματα.

Προτού ξεκινήσω με την απολογιστική αναφορά μου, θα μου επιτρέψετε μια σύντομη αναφορά στις δραματικές και συνάμα επικίνδυνες εξελίξεις του πολέμου που μαίνεται στην πολύπαθη Μέση Ανατολή. Η πρόσφατη πυραυλική επίθεση του Ιράν στο έδαφος του Ισραήλ, αλλά και η κλιμάκωση των ισραηλινών επιδρομών στη Ράφα της Παλαιστίνης δείχνει ακριβώς ότι δεν υπάρχει διάθεση για σιγή των όπλων.

Αντιθέτως, αυξάνονται συνεχώς οι προοπτικές για περαιτέρω κλιμάκωση και αποσταθεροποίηση της ευρύτερης περιοχής, με παγκόσμιες συνέπειες.

Η Οργάνωσή μας διαχρονικά αναπτύσσει λόγο και έργο με γνώμονα την προστασία των συμφερόντων του Ορθόδοξου Κόσμου και το σεβασμό των οικουμενικών αξιών της διεθνούς κοινότητας και της Ανθρωπότητας.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ πρέπει να θέσουμε τους εαυτούς μας προ των ευθυνών μας και να θέσουμε όλα τα διπλωματικά και πολιτικά μέσα που διαθέτουμε, προκειμένου να επικρατήσει η Ειρήνη. Σε κάθε περίπτωση τασσόμαστε υπέρ της  ειρηνικής επίλυσης των διαφορών. Ο πόλεμος δεν διορθώνει καταστάσεις. Αντίθετα, δημιουργεί και εγκυμονεί προβλήματα για το μέλλον. Οφείλουμε να παραμένουμε προσηλωμένοι και πιστοί στους δικαιοδοτικούς μηχανισμούς και τα πολιτικά μέσα για την διευθέτηση των διεθνών διαφορών.

Πέρα από τα Διεθνή Δικαστήρια, ιδιαιτέρως σημαντικό μέσο για την πρόληψη και την καταστολή της βίας στις διακρατικές σχέσεις είναι το εργαλείο της κοινοβουλευτικής διπλωματίας.

Η διαμεσολάβηση του κοινοβουλευτικού παράγοντα μπορεί να δημιουργήσει ευνοϊκές συνθήκες για την εκτόνωση της κρίσης και την προσέλευση των εμπόλεμων μερών σε συνθηκολόγηση.

Η ΔΣΟ διαχρονικά θέτει τις υπηρεσίες της για διαμεσολάβηση σε κάθε είδους ένοπλη σύρραξη και προβαίνουμε σε έκκληση για την διασφάλιση της ειρήνης των λαών.

Τους προβληματισμούς μας για την κατάσταση στην Παλαιστίνη και τη διαθεσιμότητα των κοινοβουλευτικών όπλων που έχουμε στη φαρέτρα μας επεσήμανα και στον Πρέσβη της Παλαιστίνης στην Ελλάδα, κ. ΓιουσέφΝτορχόμ, κατά τη συνάντηση που είχαμε στην έδρα της ΔΣΟ, στις αρχές Μαρτίου.

Στη διάρκεια της συνάντησης, τόνισα ότι είμαστε όλοι συγκλονισμένοι από την ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα, τις τεράστιες απώλειες μεταξύ των αμάχων, αλλά και την καταστροφή σε κρίσιμες υποδομές, που απειλούν τον πληθυσμό με λιμοκτονία και εξάπλωση ασθενειών.

Απευθύνουμε έκκληση να επιτραπεί η αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας με τρόφιμα και φαρμακευτικό υλικό.

Ευελπιστούμε, να πάψουν άμεσα οι εχθροπραξίες και να επικρατήσει η λογική και η διπλωματία. Η λύση δεν είναι ούτε η τρομοκρατία ούτε ο πόλεμος. Υποστηρίζουμε παγίως τη λύση των δυο κρατών, του Ισραήλ και της Παλαιστίνης, και την ειρηνική συνύπαρξη Εβραίων, Μουσουλμάνων και Χριστιανών στην πολύπαθη Μέση Ανατολή.

Μάλιστα, ο Σύμβουλος μας, οδρΜυγδάλης, επισήμανε τη σημασία της ενίσχυσης της συμμετοχής της Παλαιστίνης στους κόλπους της ΔΣΟ, η οποία αντιμετωπίζεται ισότιμα με τις υπόλοιπες χώρες που συμμετέχουν στον διακοινοβουλευτικό μας θεσμό.

Θα ήθελα να σταθώ και σε ένα ακόμη ζήτημα. Ο Ορθόδοξος Κόσμος και ο Παγκόσμιος Πολιτισμός συνεχώς βάλλεται από τις προκλητικές ενέργειες της τουρκικής ηγεσίας.

Αναφέρομαι φυσικά στην βέβηλη απόφαση της Κυβέρνησης Ερντογάν να μετατρέψει την Μονή της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη σε τζαμί, που έρχεται ως συνέχεια αντίστοιχης μετατροπής του εμβληματικού Ναού της Αγίας Σοφίας της Πόλης.

Η στάση αυτή, όχι μόνο δεν διευκολύνει τη διαθρησκειακή συνεννόηση και την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλά αντιθέτως καταδεικνύει την εμμονή σε νεο-οθωμανικές ιδεοληψίες.

Η Τουρκία εξυμνεί την κατάκτηση και αντιμετωπίζει ως λάφυρα διαθέσιμα προς πάσα χρήση τα μνημεία του Ορθόδοξου Κόσμου, που περικλείονται εντός των συνόρων της, αλλοιώνοντας την ταυτότητα τους και την ιστορική αλήθεια.

Δεν είναι απλώς προσβολή απέναντι στον Χριστιανισμό. Αποτελεί πρωτίστως παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των χριστιανών. Η Τουρκία –που κάποτε φιλοδοξούσε να προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Οικογένεια- πλέον φαίνεται να διολισθαίνει όλο και περισσότερο σε εποχές σκοταδισμού και θρησκευτικού φανατισμού.

Η διεθνής κοινότητα οφείλει απέναντι σε αυτές τις ενέργειες να δείξει μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και να καταγγείλει την τουρκική αυθαιρεσία, προτού η αθρόα και καθημερινή προσέλευση προκαλέσει σοβαρές ζημιές και στη Μονή της Χώρας, όπως έχει συμβεί, ήδη, στην Αγία Σοφία.

Ως ΔΣΟ είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε την εντατική εκστρατεία που ξεκινήσαμε μετά την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, ενημερώνοντας τη διεθνή κοινή γνώμη για τον άμεσο κίνδυνο που διατρέχει πλέον και η Μονή της Χώρας.

Και επιτέλους, κι η UNESCO θα πρέπει να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων, κι όχι απλά να παρατηρεί “άβουλη και μοιραία αντάμα” την καταστροφή οικουμενικών μνημείων, που η ίδια αναγνώρισε ως παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά.

Έχω ήδη επικοινωνία με τον Επιτετραμμένο της Ελλάδας στην UNESCO κ. Κουμουτσάκο, με σκοπό να υπάρξει συνάντηση με την ηγεσία του Οργανισμού, ώστε να την ενημερώσουμε σχετικά με την Μονή της Χώρας.

Η απόφαση αυτή δεν αποδυναμώνει τις πρωτοβουλίες μας και επ’ ουδενί δεν ματαιώνει τις προσπάθειές μας. Αντιθέτως, δικαιώνει τις προσπάθειες που καταβάλλουμε για την αφύπνιση της διεθνούς κοινής γνώμης. Ως εκ τούτου δεν θα υποστείλουμε τη σημαία του αγώνα μας.

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Η σημερινή συνεδρίαση αποσκοπεί στην ανασκόπηση των μέχρι σήμερα δραστηριοτήτων μας, αρχής γενομένης της Διεθνούς Γραμματείας που πραγματοποιήθηκε στη Σόφια της Βουλγαρίας τον Νοέμβριο του 2023.

Συνεδρίαση της Διεθνούς Γραμματείας της ΔΣΟ, Σόφια, 23-25 Νοεμβρίου 2023:Η φθινοπωρινή συνεδρίαση της Διεθνούς Γραμματείας, στη Βουλγαρική Εθνοσυνέλευση, ένα εκ των ιδρυτικών μελών της Οργάνωσης μας, στέφθηκε με απαράμιλλη επιτυχία.

Στην συνεδρίαση έλαβαν μέρος συνάδελφοι από τα Κοινοβούλια της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, της Γεωργίας, της Ιορδανίας, της Κύπρου, της Ουγγαρίας, της Πολωνίας και της Ρουμανίας. Μάλιστα, στο πλαίσιο της Διεθνούς Γραμματείας, πραγματοποιήθηκε και η προπαρασκευαστική συνεδρίαση της Επιτροπής Τροποποίησης της Ιδρυτικής Πράξης της ΔΣΟ.

Στο περιθώριο της Διεθνούς Γραμματείας, είχα την τιμή μαζί με τον Πρόεδρο της Γενικής Συνέλευσης, τον εκλεκτό συνάδελφο, κ. Ευγένιο Τσίκβιν, να πραγματοποιήσουμε επίσημη συνάντηση με τον Πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας κ. ΡόζενΖελιάζκοβ. Είχαμε την ευκαιρία να τον ενημερώσουμε για τις πρωτοβουλίες που έχουμε αναλάβει σε σχέση με τον Διάλογο για το Μέλλον της Ευρώπης.

Είχαμε ακόμη την ευκαιρία να συναντήσουμε τον Προέδρο της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Θρησκείας και καταγγελιών πολιτών, κ. ΓκεόργκιΓκεοργκίεφ, με τον οποίο συζητήσαμε ευρύτερα ζητήματα των θρησκευτικών ελευθεριών.

Τον ενημερώσαμε για την εκστρατεία της ΔΣΟ για την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, αλλά και γενικά για την προστασία των χριστιανικών μνημείων σε διάφορες περιοχές και την ανάγκη στήριξης των Χριστιανών της Μέσης Ανατολής.

Τέλος, συναντηθήκαμε με τα μέλη της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου της Βουλγαρίας, ενώ συμμετείχαμε και στο Διεθνές Συνέδριο της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Σόφιας «Άγιος Κλήμης της Αχρίδας» με θέμα: «Θεολογία – Εκκλησία – Κοινωνία στο Διάλογο», και μάλιστα σε εορταστικό κλίμα, καθώς συμπληρώθηκε ένας αιώνας από την ίδρυση της εν λόγω Θεολογικής Σχολής.

Στο πλαίσιο της παρουσίας μας στη Σόφια, πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του Τόμου «Αγία Σοφία. Οι ναοί της του Θεού Σοφίας ανά τον κόσμο» στη βουλγαρική γλώσσα σε συνεργασία με το Κέντρο Σλαβοβυζαντινών Σπουδών «Καθ. IvanDuichev» στον βυζαντινό ναό της Αγίας Σοφίας στη Σόφια.

Για τον Τόμο, μίλησαν η επίκουρος καθηγήτρια στο Κέντρο Σλαβοβυζαντινών Σπουδών κ. ΑλμπέναΜιλανόβα και ο δρΣβέτοζαρΑνγκέλοφ. Την παρουσίαση συντόνισε ο Σύμβουλος της ΔΣΟδρ Κώστας Μυγδάλης. Παραβρέθηκαν, μεταξύ άλλων, ο Βοηθός Επίσκοπος Λευκοπόλεως κ. Πολύκαρπος, του Μητροπολίτη Σόφιας και Πατριάρχη Βουλγαρίας μακαριστού Νεοφύτου, και ο Βοηθός Επίσκοπος Αγαθουπόλεως κ. Ιερόθεος, του Μητροπολίτη Σλίβεν κ. Ιωαννίκιου.

Για την επιτυχή αυτή διεξαγωγή της Διεθνούς Γραμματείας μας στη Βουλγαρία, επιθυμώ να εκφράσω τις θερμές ευχαριστίες μου  προς τον επικεφαλής της κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας της Βουλγαρίας στη ΔΣΟ κ. ΡάντομιρΤσολάκοφ, ο οποίος έθεσε τον πήχη ψηλά για παρόμοιες μελλοντικές διοργανώσεις.

Βράβευση του Τόμου της ΔΣΟ «Αγία Σοφία. Οι Ναοί της του Θεού Σοφίας ανά τον κόσμο» από την Ακαδημία Αθηνών, 21 Δεκεμβρίου 2023:Με χαρά σας ανακοινώνω ότι η Ακαδημία Αθηνών, ο εμβληματικός “ναός της γνώσης” της Ελλάδας, αποφάσισε ομόφωνα, την βράβευση του Τόμου για τις Αγίες Σοφίες, που εξέδωσε η Οργάνωση μας.

Στο πλαίσιο των ετησίων βραβείων της Ακαδημίας Αθηνών για το 2023, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση, όπου βραβεύθηκε ο Τόμος. Το βραβείο παραλάβαμε μαζί με την επιστημονική υπεύθυνη της έκδοσης, καθηγήτρια Θεολογίας του ΕΚΠΑ, κ. Ιωάννα Στουφή-Πουλημένου από τον Πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών κ. Μιχάλη Σταθόπουλο. Παρόντες στην λαμπρή τελετή ήταν, επίσης, ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας στη ΔΣΟ κ. ΠανίκοςΛεωνίδου, και ο Σύμβουλος μας, ο δρ Κώστας Μυγδάλης ως Γενικός Συντονιστής της έκδοσης.

Πρόκειται για μια διάκριση που περιποιεί ιδιαίτερη τιμή και απτή απόδειξη ότι οι κόποι και οι αγώνες που δίνουμε αναγνωρίζονται από ανθρώπους του πνεύματος. Ευελπιστούμε ότι στο μέλλον, ο Τόμος μας θα τύχει και επιπλέον διακρίσεων από διακεκριμένους ακαδημαϊκούς φορείς.

Συμμετοχή στο 26ο Ευρωπαϊκό Πρόγευμα Προσευχής, Βρυξέλλες, 6 Δεκεμβρίου 2023: Για μια ακόμη χρονιά προσκληθήκαμε να συμμετάσχουμε στο Ευρωπαϊκό Πρόγευμα Προσευχής, που πραγματοποιήθηκε στην έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες, με πρωτοβουλία του Αυστριακού Ευρωβουλευτή κ. LukasMandl.

Με αφορμή την παρουσία μας στις Βρυξέλλες την ίδια περίοδο για την «Συνάντηση Εργασίας για τις Χριστιανικές Αξίες», που συνδιοργανώσαμε με τη Διάσκεψη Ευρωπαϊκών Εκκλησιών και την Επιτροπή των Επισκοπικών Διασκέψεων στην ΕΕ –στην οποία θα αναφερθώ στη συνέχεια του Απολογισμού- αποδεχτήκαμε την πρόσκληση για το Πρόγευμα Προσευχής.

Η συνεδρίαση είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον, ενώ ακούστηκαν απόψεις για τις χριστιανικές αξίες ως αναπόσπαστο τμήμα του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Συμμετοχή στο διεθνές συνέδριο με θέμα «Κοινοβουλευτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες για την συνύπαρξη και την ειρήνη», Σεράγεβο, 13 Φεβρουαρίου 2024: Στο συνέδριο που συνδιοργανώθηκε από την Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Βοσνίας–Ερζεγοβίνης και την Παγκόσμια Μουσουλμανική Λίγκα (MWL), συμμετείχαμε μαζί με τον επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κύπρου, κ. ΠανίκοΛεωνίδου και τον Σύμβουλο της ΔΣΟ δρα Κώστα Μυγδάλη.

Οι θεματικές του συνεδρίου αφορούσαν την προαγωγή της παγκόσμιας και περιφερειακής ειρήνης μέσω συναντήσεων κοινοβουλευτικών και θρησκευτικών ηγετών, την ανάδειξη του εργαλείου του διαθρησκειακού διαλόγου για την οικοδόμηση ειρήνης σε πολυθρησκευτικές κοινότητες, και τον ρόλο των κοινοβουλευτικών στην οικοδόμηση συνεκτικών κοινωνιών.

Στο συνέδριο συμμετείχαν βουλευτές από διάφορες χώρες, εκπρόσωποι των μονοθεϊστικών θρησκειών, αξιωματούχοι Διεθνών Οργανισμών και μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας.

Στο περιθώριο του διεθνούς συνεδρίου, είχαμε την ευκαιρία συνάντησης με τον Πρόεδρο της Βοσνιακής Βουλής κ. Ντένις Ζβίζντιτς, καθώς και με την επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Βουλής των Αντιπροσώπων της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης στη ΔΣΟ κ. ΣνιεζάναΝοβάκοβιτςΜπούρσατς, και τα μέλη της αντιπροσωπείας, την κ. ΛιούμπιτσαΜιλάνοβιτς και τον κ. ΤσέντομιρΣτογιάνοβιτς.

Οι Σερβοβόσνιοι βουλευτές μας ενημέρωσαν για την κατάσταση στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και την ενεργότερη συμμετοχή του Βοσνιακού Κοινοβουλίου στη ΔΣΟ, ενώ συζητήσαμε την προοπτική διοργάνωσης της φθινοπωρινής συνεδρίασης της Διεθνούς Γραμματείας της ΔΣΟ του 2024 στο Σεράγεβο.

Ιδιαιτέρως σημαντική ήταν και η συνάντηση που πραγματοποιήσαμε με τον Γενικό Γραμματέα της Παγκόσμιας Μουσουλμανικής Λίγκας, που συνδιοργάνωσε το διεθνές συνέδριο, Σεΐχη Αλ Ίσσα, με τον οποίο συζητήσαμε για τη σημασία της από κοινού ανάδειξης του εργαλείου διαθρησκειακού διαλόγου. Σε αυτό το πλαίσιο, συζητήσαμε και για τη δυνατότητα της από κοινού διοργάνωσης forum για την ειρηνική συνύπαρξη και την αλληλοκατανόηση λαών με διαφορετική πίστη.

Κατά την παραμονή μας στο Σεράγεβο, συναντηθήκαμε με τον ΜητροπολίτηΝτάμπρο-Βοσνίας κ. Χρυσόστομο, ο οποίος μας ευχαρίστησε για την παρουσία και την ηθική στήριξη προς τους Ορθοδόξους Σέρβους.

Επισκεφτήκαμε τον ναό των Αρχαγγέλων, το παλαιότερο θρησκευτικό μνημείο στην πόλη του Σεράγεβο. Μάλιστα, μας καλωσόρισε ο εφημέριος π. ΒέλιμιρΝτιβλάνιοβιτς, ενώ ο κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Ανατολικού Σεράγεβο, π. ΒλάντισλαβΤοπάλοβιτς, μας ενημέρωσε για τη σημερινή κατάσταση της ορθόδοξης κοινότητας στο Σεράγεβο, που έχει δραματικά συρρικνωθεί.

Στη συνέχεια, ακολούθησε ξενάγηση στο μουσείο εκκλησιαστικών κειμηλίων, όπου εκτίθενται και μοναδικά έργα τέχνης της κρητικής σχολής από τον κοσμήτορα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Ανατολικού Σεράγεβο, δραΒλάντανΜπάρτουλα.

Τέλος, γίναμε δεκτοί από τον Δήμαρχο του Ανατολικού Σεράγεβο, κ. ΛιούμπισαΚόσιτς, και τονΔήμαρχο του δήμου Σοκόλατς, κ. ΜίλοβανΜπιέλιτσα, ενώ επισκεφθήκαμε το μοναστήρι της ΡάβναΡομάνιγια, που είναι αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο, όπου και αναγράφονται τα ονόματα 4 χιλιάδων νεκρών Σέρβων στον πόλεμο που διαδέχθηκε τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.

Παρουσίαση του Τόμου για τους Ναούς της του Θεού Σοφίας στις Βρυξέλλες, 14 Φεβρουαρίου 2024: Σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Βελγίου και το Δίκτυο Ελλήνων της ΕΕ «ΑΡΓΩ», διοργανώσαμε την παρουσίαση της γαλλικής έκδοσης του Τόμου «Αγία Σοφία: Οι Ναοί της του Θεού Σοφίας ανά τον Κόσμο» στο OrthodoxCenterAmbiorix των Βρυξελλών.

Είναι κρίσιμο το γεγονός ότι μπορέσαμε να πραγματοποιήσουμε παρουσίαση του Τόμου στην καρδιά της Ευρώπης, στην πόλη όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις για το Μέλλον της Ευρώπης.

Για τον Τόμο μίλησαν ο ομότιμος καθηγητής του Ελεύθερου Πανεπιστημίου Βρυξελλών, μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών, Γραμμάτων και Καλών Τεχνών του Βελγίου κ. Λάμπρος Κουλουμπαρίτσης, και ο επικεφαλής της Κυπριακής αντιπροσωπείας στη ΔΣΟ και Μέλος της Διεθνούς Γραμματείας, κ. ΠανίκοςΛεωνίδου.

Επρόκειτο για μια σημαντική εκδήλωση στην οποία συμμετείχαν, μεταξύ άλλων ο Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και Επίτροπος για την προώθηση του Ευρωπαϊκού τρόπου ζωής κ. Μαργαρίτης Σχοινάς, ο οποίος και απηύθυνε χαιρετισμό, ο Σεβ. Μητροπολίτης Βελγίου, Έξαρχος Κάτω χωρών και Λουξεμβούργου κ. Αθηναγόρας, ενώ την παρουσίαση συντόνισε ο Πρόεδρος του Δικτύου Ελλήνων της ΕΕ «ΑΡΓΩ», κ. Σπύρος Παππάς.

Στην εκδήλωση παρέστη και ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Βούλγαρος Ευρωβουλευτής, κ. AndrejKovachev.

Συμμετοχή στην 18η Σύνοδο της Κοινοβουλευτικής Ένωσης των κρατών μελών του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας (PUIC), Αμπιτζάν, 2-5 Μαρτίου 2024:Θέλω να υπογραμμίσω ότι είμαστε ιδιαιτέρως χαρούμενοι που οι διαθεσμικές επαφές μας με τον διακοινοβουλευτικό οργανισμό του Μουσουλμανικού Κόσμου έχουν βελτιωθεί.

Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, λάβαμε πρόσκληση από το Γενικό Γραμματέα της PUIC, κ. Μοχάμεντ Κουραϊτσι Νιάς να συμμετέχουμε με το καθεστώς παρατηρητή στην Ολομέλεια τους, που πραγματοποιήθηκε στην Εθνοσυνέλευση της Ακτής Ελεφαντοστού.

Επισημαίνεται ότι η πρόσκληση για τη συμμετοχή της ΔΣΟ στη σύνοδο ολομέλειας του μουσουλμανικού διακοινοβουλευτικού θεσμού, απεστάλη στον απόηχο της αλληλογραφίας μας με τον ομόλογό μου Γενικό Γραμματέα της PUIC, κ. MouhamedKhouraichiNiass, τον περασμένο Αύγουστο αναφορικά με την από κοινού συνδιοργάνωση συνεδρίου για τη διαθρησκειακή κατανόηση.

Η Οργάνωσή μας εκπροσωπήθηκε επάξια από τονφίλο βουλευτή του Κοινοβουλίου της Ουγκάντας, κ. ΘόδωροΣεκικούμπο, ο οποίος είχε την ευκαιρία να πραγματοποιήσει συνάντηση με τον Γενικό Γραμματέα της PUIC, καθώς και τον Αναπληρωτή Γενικό Γραμματέα της PUIC, κ. Αλί ΑσγκάρΜοχαμαντίΣιτζανί.

Στη διάρκεια αυτής της συνάντησης, ο κ. Σεκικούμποενημέρωσε τους επικεφαλής της Γενικής Γραμματείας της PUIC για το Διεθνές Πολιτικό Συνέδριο της Θεσσαλονίκης και τους απηύθυνε σχετική πρόσκληση

Πρώτη Συνεδρίαση της Επιτροπής Τροποποίησης της Ιδρυτικής Πράξης της ΔΣΟ, Λεμεσός, 14 Μαρτίου 2024: Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Τροποποίησης της Ιδρυτικής Πράξης της Οργάνωσης μας, επικεφαλής της Κυπριακής αντιπροσωπείας και εκλεκτός φίλος ΠανίκοςΛεωνίδου, ανέλαβε την πρωτοβουλία για τη φιλοξενία της πρώτης συνεδρίασης της Επιτροπής που θα επεξεργαστεί τις αναγκαίες τροποποιήσεις στις οποίες πρέπει να υποβληθεί η Ιδρυτική μας Πράξη.

Στη συνεδρίαση συμμετείχαν, ο επικεφαλής της κυπριακής αντιπροσωπείας, κ. ΠανίκοςΛεωνίδου, ο οποίος είναι και ο πρόεδρος της επιτροπής τροποποίησης της Ιδρυτικής Πράξης, ο βουλευτής της Γεωργίας κ. IrakliKadagishvili, το μέλος της κυπριακής αντιπροσωπείας στη ΔΣΟ, κ. Ηλίας Μυριάνθους, ο Σύμβουλος της ΔΣΟδρ. Κώστας Μυγδάλης και ομάδα τεχνοκρατών, που βοήθησε στην επεξεργασία των προτάσεων επεξεργασίας του καταστατικού.

Επιπλέον, δύο μέλη της Επιτροπής, οι κ.κ. Αθανάσιος Δαβάκης από τη Βουλή των Ελλήνων και κ. MileTalevski από το Κοινοβούλιο της Βόρειας Μακεδονίας, που λόγω ανωτέρας βίας δεν μπόρεσαν τελικά να παραστούν, με σχετική τους επιστολή, ενημέρωσαν τα μέλη της Επιτροπής για τη στήριξή τους στις κατατιθέμενες εισηγήσεις για την τροποποίηση της Ιδρυτικής Πράξης της ΔΣΟ.

Στο περιθώριο της συνεδρίασης της Επιτροπής Τροποποίησης της Ιδρυτικής Πράξης, η αντιπροσωπεία της ΔΣΟ έγινε δεκτή από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου κ.κ. Γεώργιο, ενώ πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις με τον Μητροπολίτη Λεμεσού κ. Αθανάσιο, τον Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας κ. Νικηφόρο και τον Έξαρχο του Παναγίου Τάφου στην Κύπρο Μητροπολίτη Βόστρων κ. Τιμόθεο. Πραγματοποιήθηκε επίσης συνάντηση με τον Πρόεδρο και μέλη της Επιτροπής Κατεχόμενων Δήμων, στην Ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων, ενώ είχαμε την ευκαιρία ανταλλαγής απόψεων και ευχαριστιών για τη στήριξή της στο έργο της ΔΣΟ με την πρόεδρο της Βουλής κα Αννίτα Δημητρίου στο επίσημο γεύμα που παρέθεσε ο Άγιος Κύκκου.

Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να δώσω το λόγο στον ίδιο τον Πρόεδρο της Επιτροπής Τροποποίησης για να αναφερθεί στα πορίσματα των εργασιών της Λεμεσού και το περιεχόμενο των προτεινόμενων τροποποιήσεων.

(Ο επικεφαλής της κυπριακής αντιπροσωπείας ανέγνωσε την έκθεση με τα πορίσματα των εργασιών της Επιτροπής για την τροποποίηση του καταστατικού της ΔΣΟ)

Σας ευχαριστούμε πολύ κύριε Πρόεδρε, συνεχίζουμε με τον Απολογισμό των δράσεων μας.

Παρουσίαση του Τόμου για τους Ναούς της του Θεού Σοφίας στο Μαυροβούνιο, Ποντγκόριτσα, 26-29 Μαρτίου 2024: Πρόκειται για μια σημαντική εκδήλωση που έγινε στο Μαυροβούνιο για την προβολή του Τόμου. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την Εθνική Βιβλιοθήκη του Μαυροβουνίου, «ΡάντοσαβΛιούμοβιτς». Στην αντιπροσωπεία συμμετείχαν ο Πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης της ΔΣΟ, ο συνάδελφος βουλευτής από την Κύπρο, κ. Ηλίας Μυριάνθους, και ο Σύμβουλός μας, οδρ Κώστας Μυγδάλης.

Για τον Τόμο της Αγίας Σοφίας μίλησε ο υφυπουργός Παιδείας του Μαυροβουνίου, κ. ΝτράγκανΜπόγιοβιτς, ο καθηγητής της Ορθόδοξης Θεολογικής Σχολής του Αγίου Βασιλείου του Όστρογκ, κ. ΝτάρκοΡίστοβΝτόγκο, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Μαυροβουνίου, κ. ΜπόριςΜπράγιοβιτς και ο ερευνητής του Ινστιτούτου Εθνογραφίας της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, κ. ΜικόνιαΚνέζεβιτς.

Στο περιθώριο της παρουσίασης του Τόμου σε αυτή τη μικρή αλλά σημαντική χώρα των Δυτικών Βαλκανίων, με έντονο το ορθόδοξο αποτύπωμα, είχαμε την ευκαιρία να συναντηθούμε με τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου του Μαυροβουνίου, κ. ΑντρίγιαΜαντιτς.

Ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου του Μαυροβουνίου έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ενημερωτική εκστρατεία της ΔΣΟ για την αφύπνιση της διεθνούς κοινής γνώμης για την Αγία Σοφία. Επιπλέον, συζητήθηκε η δυνατότητα ορισμού επίσημης αντιπροσωπείας Μαυροβούνιων βουλευτών που θα συμμετέχει με το καθεστώς του πλήρους μέλους στη ΔΣΟ, με δεδομένο ότι οι ορθόδοξοι αποτελούν και τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού της χώρας.

Μάλιστα, προσκαλέσαμε τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου να απευθύνει χαιρετισμό στην επόμενη Γενική Συνέλευση της Οργάνωσης μας το προσεχές καλοκαίρι.Συμμετείχαμε επίσης σε αφιερωματικές εκδηλώσεις για την επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, με κατάθεση στεφανιού στην προτομή του ΒάσουΜαυροβουνιώτη-Μπράγιοβιτς, Μαυροβούνιου Οπλαρχηγού, που πολέμησε στο πλευρό της επαναστατημένης Ελλάδας.

Τέλος, η αντιπροσωπεία μας έτυχε εγκάρδιας υποδοχής από την πρόεδρο του Δημαρχιακού Συμβουλίου της Ποντγκόριτσα, κ. ΓελέναΜπόγιοβιτς, την οποία ενημερώσαμε για τις πρωτοβουλίες που έχουν αναλάβει για την ανάδειξη της καθοριστικής συμβολής των χριστιανικών αξιών στη διαμόρφωση της Ευρώπης.

Συμμετοχή στην 148η Συνέλευση της Δια-Κοινοβουλευτικής Ένωσης (IPU), 24-27 Μαρτίου 2024: Η Οργάνωση μας προσεκλήθη να συμμετάσχει με το καθεστώς παρατηρητή στις εργασίες της Ολομέλειας της IPU, που έλαβαν χώρα στο Διεθνές Συνεδριακό Κέντρο της Γενεύης, με θέμα «Κοινοβουλευτική Διπλωματία: Οικοδομώντας γέφυρες για την ειρήνη και την κατανόηση».

Λόγω της Εθνικής Επετείου της Ελληνικής Επανάστασης, δεν κατέστη δυνατή η παρουσία κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας μας στη Γενεύη και σε αυτό το πλαίσιο, η ΔΣΟ εκπροσωπήθηκε από τον συνεργάτη μας, κ. Ευάγγελο Παρρά.

Μάλιστα, για πρώτη φορά η Οργάνωσή μας συμμετείχε ενεργά στο Ειδικό Τμήμα Λογοδοσίας της Γενικής Συζήτησης της φετινής Συνέλευσης. Πρόκειται για ένα σημαντικό τμήμα της Συνέλευσης, στο οποίο τα Κοινοβούλια μέλη και τα συνδεδεμένα μέλη της IPU λαμβάνουν τον λόγο για να αναφερθούν σε δραστηριότητες που λαμβάνουν για την εφαρμογή των αποφάσεων και των ψηφισμάτων της IPU.

Σημειώνεται ότι η παρουσίαση της ΔΣΟ σηματοδοτεί την πρώτη φορά που ένας διεθνής κοινοβουλευτικός θεσμός με καθεστώς παρατηρητή συμμετέχει στην εν λόγω διαδικασία. Στην παρέμβαση μας, περιγράψαμε τις δράσεις που έχει αναλάβει η ΔΣΟ για την προώθηση και την προβολή του Ανακοινωθέντος του Μαρακές, που υιοθέτησε η IPU στο πλαίσιο της Κοινοβουλευτικής Διάσκεψης για τονΔιαθρησκειακό Διάλογο, στις 15 Ιουνίου 2023.

Επιπλέον, ο εκπρόσωπός μας συμμετείχε στην ειδική θεματική συνεδρία της IPU με θέμα «Οικοδομώντας γέφυρες μέσω του διαθρησκειακού διαλόγου για πιο ειρηνικές και συμπεριληπτικές κοινωνίες».

Τέλος, στο περιθώριο της Συνέλευσης, ο συνεργάτης της ΔΣΟ είχε την ευκαιρία να συναντηθεί με τον Γενικό Γραμματέα της IPU κ. Μάρτιν Τσουγκόνγκ, καθώς και την Διευθύντρια για τα Κοινοβούλια-Μέλη και τις Εξωτερικές Σχέσεις της IPU, κα Άντα Φίλιπ και να τους ενημερώσει για τις προσεχείς πρωτοβουλίες της ΔΣΟ στο πλαίσιο των 30+1 χρόνων δράσης της.

Ανακοίνωση για την βάρβαρη τρομοκρατική επίθεση στη Μόσχα, 26 Μαρτίου 2024: Είμαι βέβαιος ότι όλους μας συγκλόνισε η βάρβαρη και απεχθής τρομοκρατική επίθεση στο συναυλιακό χώρο CrocusCityHall στη Μόσχα.

Στον απόηχο αυτής της αιματηρής τρομοκρατικής ενέργειας, απέστειλα επιστολή προς τον Πρόεδρο της Ρωσικής Κράτικής Δούμα, κ. ΒιάτσεσλαβΒολόντιν, καταδικάζοντας «το τυφλό μίσος απέναντι στην ανθρώπινη ζωή» και την επίκληση «θρησκευτικών κινήτρων». Εκφράσαμε παράλληλα την συμπαράστασή μας προς τον ρωσικό λαό.

Όπως γνωρίζετε εδώ και τριάντα ολόκληρα χρόνια, όλες και όλοι οι κοινοβουλευτικοί που συμμετέχουμε στην ΔΣΟ, με βάση την κοινή μας Ορθόδοξη Χριστιανική παράδοση παρέχουμε προς τους λαούς της γης μαρτυρία ειρήνης και σεβασμού του Άλλου.

Παράλληλα καταβάλλουμε συνεχείς προσπάθειες για συνεργασία με τον μουσουλμανικό κόσμο και με όλους όσοι δια της θρησκευτικής πίστης και ταυτότητας, εργάζονται και υπηρετούν τις παγκόσμιες αξίες της αλληλεγγύης και της ειρηνικής συνύπαρξης.

Έκκληση προς τους Ευρωπαϊκούς Θεσμούς, τις Πολιτικές Παρατάξεις και τους Υποψήφιους Ευρωβουλευτές: Περί τα τέλη Μαρτίου του τρέχοντος έτους, καταλήξαμε στο κείμενο Έκκλησης προς τα όργανα και τις πολιτικές παρατάξεις της ΕΕ και τους υποψήφιους Ευρωβουλευτές.

Το κείμενο αυτό, που μπορείτε να βρείτε και στους φακέλους σας, πρόκειται να υπογράψουν οι επικεφαλής της Οργάνωσης μας, της Διάσκεψης των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (CEC), της Επιτροπής Επισκοπικών Διασκέψεων της ΕΕ (COMECE) και της Οργάνωσης TogetherforEurope στην τελετή υπογραφής, κατά την έναρξη του Διεθνούς Πολιτικού Συνεδρίου.

Επιθυμώ να επισημάνω ότι το κείμενο της έκκλησης αποτελεί προϊόν πολύμηνων διαβουλεύσεων που είχαμε με τους υπόλοιπους φορείς με πρωτοβουλία του Συμβούλου μας, δρα Μυγδάλη.

Η έναρξη της όλης πρωτοβουλίας ξεκίνησε από τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους, όπου η Οργάνωσή μας με την COMECE και την CEC διοργάνωσαν τη «Συνάντηση Εργασίας για τις Χριστιανικές Αξίες», στην έδρα της COMECE στις Βρυξέλλες.

Στόχος της Συνάντησης ήταν να συζητηθούν οι τρόποι για καλύτερη δυνατή ανάδειξη του ζητήματος των χριστιανικών αξιών στο πλαίσιο των προεκλογικών εκστρατειών των Πολιτικών Κομμάτων και των υποψηφίων Ευρωβουλευτών και να διαμορφωθεί μια κοινή στρατηγική ανάληψης δράσεων και πρωτοβουλιών ενόψει της προεκλογικής περιόδου των Ευρωεκλογών του 2024.

Εκεί παρευρέθηκαν αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης της ΕΕ, της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Κοινοβουλευτικής Έρευνας, του Γραφείου της κινήματος Sant’ Egidio στην ΕΕ, του Κινήματος των Focolare, καθώς και πληθώρα Ευρωβουλευτών από διάφορες χώρες.

Η πρωτοβουλία συνεχίστηκε, και τον Φεβρουάριο 2024,επαναλάβαμε τη συνάντηση εργασίας στις Βρυξέλλες, αυτή τη φορά με στόχο την υιοθέτηση Διακήρυξης για τις Χριστιανικές Αξίες στην Ευρώπη, ενόψει των Ευρωεκλογών του 2024, με συμμετοχή εκπροσώπων εκκλησιών, κοινωνικών κινημάτων, ευρωβουλευτών και στελεχών της ΕΕ.

Όλο το περασμένο διάστημα μέχρι και τα μέσα Μαρτίου, ο δρΜυγδάλης μαζί με εκπροσώπους της COMECE και της CEC βρίσκονταν σε καθημερινή επικοινωνία για την οριστικοποίηση της τελικής μορφής του κειμένου έκκλησης. Τελικά, αποφασίστηκε το κείμενο της έκκλησης να υπογραφεί από τους επικεφαλής των οργανώσεων, όπως ήδη σας είπα, κατά την τελετή έναρξης του Διεθνούς Πολιτικού Συνεδρίου μας.

Οι υπογράφοντες θεωρούν ότι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί αποκλείουν εξ’ αρχής, από κάθε είδους διάλογο που αφορά τα ευρωπαϊκά πράγματα, τους πολλούς Ευρωπαίους πολίτες, οι οποίοι συζητούν, σχεδιάζουν και οραματίζονται ένα μέλλον, όχι με βάση την θρησκευτική τους ταυτότητα, αλλά τις χριστιανικές αξίες, που αποτελούν πολιτισμική και κοινωνική κατάκτηση της οικουμένης και της Ευρώπης.

Αντιλαμβανόμενοι τις δυσκολίες των μηχανισμών της ΕΕ να ανταποκριθούν στις προκλήσεις των καιρών για το ευρωπαϊκό μέλλον, διαπιστώνουν ότι φοβικά σύνδρομα που κυριαρχούν σε μεγάλες μερίδες πολιτών, τους οδηγούν σε εργαλειοποιημένες εκδοχές των εννοιών “της παράδοσης, της πατρίδας και της θρησκείας”.

Ταυτόχρονα, η «αγιοποίηση» αμφίβολων ιστορικών προσωπικοτήτων συμβάλει σε ένα κλίμα αβεβαιότητας μέσα στο οποίο “οι πολιτικές παρατάξεις, καλούνται να επαναδιαμορφώσουν το δικό τους αφήγημα, βασισμένο στην ιδέα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης μέσα από τις δικές της διαχρονικές σταθερές”.

Επικαλούμενοι μάλιστα το άρθρο 17 της Συνθήκης της Λισαβόνας για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καλούν τις ευρωπαϊκές παρατάξεις να αναγνωρίσουν τις χριστιανικές αξίες ως θεμέλιο του ευρωπαϊκού εγχειρήματος και να αντιπαρατεθούν σε όσους χρησιμοποιούν τις χριστιανικές αξίες ως βάση εθνοφυλετικών αφηγημάτων.

Θα μου επιτρέψετε να πω ότι πρόκειται ίσως για τη σημαντικότερη συμβολή μας στην εν εξελίξει διαδικασία του διαλόγου για το μέλλον της Ευρώπης με συγκεκριμένες συστάσεις προς τους κομματικούς μηχανισμούς και τους υποψήφιους Ευρωβουλευτές ενόψει των φετινών Ευρωεκλογών.

Συναντήσεις με κοινοβουλευτικές αντιπροσωπείες: Το περασμένο διάστημα, είχα την χαρά να συναντηθώ στην έδρα της ΔΣΟ με τα μέλη του Αιγυπτιακού Κοινοβουλίου, την κα ManalHelal και τον κ. IhabRamzi. Ως ΔΣΟ προσβλέπουμε στην εμβάθυνση των σχέσεων και στη στενότερη συνεργασία με το κοινοβούλιο της Αιγύπτου, και ήδη εργαζόμαστε προς αυτή την κατεύθυνση.

Θέλω να γνωρίζετε ότι, έχουμε μεταφράσει στην αραβική τον Τόμο για τους Ναούς της Αγίας Σοφίας ανά τον κόσμο και προγραμματίζουμε, όταν λήξουν οι πολεμικές συγκρούσεις στη Γάζα, να τον παρουσιάσουμε στην φημισμένη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Επιπλέον, πληροφόρησα τους κόπτες βουλευτές ότι στην επικείμενη τροποποίηση της Ιδρυτικής Πράξης της ΔΣΟ προτείνεται να συμπεριληφθεί και η αραβική ως μία από τις τέσσερις βασικές γλώσσες εργασίας στην Οργάνωσή μας.

Τέλος, συζητήσαμε τη δυνατότητα το κοινοβούλιο της χώρας τους να ορίσει επίσημη αντιπροσωπεία βουλευτών στη ΔΣΟ, συμμετέχοντας ως πλήρη μέλη της Οργάνωσης.

Στις αρχές Απριλίου, μαζί με τον κ. Μυγδάλη συναντήσαμε στη Βουλή των Ελλήνων αντιπροσωπεία του Κοινοβουλίου της Μολδαβίας, αποτελούμενη από την Πρόεδρο της Επιτροπής Εξωτερικής Πολιτικής και Ευρωπαϊκής Ένταξης, κ. Ίνα Κοζέρου, την Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας Μολδαβίας-Ελλάδας, κ. Λαρίσα Νόβακ και τον Πρέσβη της Μολδαβίας στην Αθήνα, κ. Αντρέι Ποπόφ.

Στη συνάντηση, εξέφρασα την ελπίδα η συνεργασία αυτή να αποτελέσει την αφετηρία για αναθέρμανση των σχέσεων μεταξύ της ΔΣΟ και του Κοινοβουλίου της Μολδαβίας, το οποίο αποτελεί ιδρυτικό μέλος της Οργάνωσης.

Τέλος, συζητήσαμε την προοπτική ενδυνάμωσης της συνεργασίας με το Κισινάου, ενδεχομένως και μέσω διοργάνωσης συνεδρίου ή συνεδρίασης της Διεθνούς Γραμματείας της ΔΣΟ στη Μολδαβία, προωθώντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, και ένα μήνυμα στήριξης σε μία χώρα με ευρωπαϊκό προσανατολισμό.

Σε αυτό το πλαίσιο, καλέσαμε το Κοινοβούλιο της Μολδαβίας, να ορίσει κοινοβουλευτική αντιπροσωπεία που θα λάβει μέρος στη Γενική Συνέλευση, το προσεχές καλοκαίρι.

Επίσκεψη Γενικού Γραμματέα της Παγκόσμιας Μουσουλμανικής Λίγκας και Υπογραφή Μνημονίου Κατανόησης, Αθήνα, 11-13 Μαΐου 2024:

Με ιδιαίτερη χαρά σας ανακοινώνουμε ότι μόλις χτες υπογράψαμε με τη Παγκόσμια Μουσουλμανική Λίγκα Μνημόνιο Κατανόησης, δια του οποίου εδραιώνεται η συνεργασία μας.

Η ευτυχής αυτή κατάληξη μακρών διεργασιών, έγινε κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψης του Γενικού Γραμματέα της Παγκόσμιας Μουσουλμανικής Λίγκας, Σεΐχη AlIssa στην Αθήνα.

Από πλευράς της MWL το Μνημόνιο Κατανόησης και Συνεργασίας υπέγραψε ο αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας της Παγκόσμιας Μουσουλμανικής Λίγκας κ. Alshehri, ενώ από την ΔΣΟ ο Σύμβουλός μας δρ Κώστας Μυγδάλης.

Όπως είπα το εγχείρημα που προωθούμε με τον μουσουλμανικό κόσμο έχει ήδη παρελθόν τριών ετών. Σε αυτό το διάστημα, κλιμάκιο της Λίγκας είχε επισκεφτεί την έδρα της Οργάνωσης μας, ενώ προσκληθήκαμε και εμείς στην έδρα της Λίγκας στο Ριαντ. Η ανταλλαγή των επισκέψεων οδήγησε στην οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης με αποτέλεσμα να καταλήξουμε σε ένα κοινώς συμφωνημένο κείμενο που συντονίζει τις κοινές μας δράσεις στο πεδίο της προαγωγής του διαθρησκειακού και διαπολιτισμικού διαλόγου, της ειρήνης, της βιώσιμης ανάπτυξης, του κοινού αξιακού υποβάθρου των δυο αβραμιαίων θρησκειών.

Για όσους δεν γνωρίζετε, η Λίγκα είναι μια διεθνής μη κυβερνητική οργάνωση με μέλη από όλες τις Ισλαμικές χώρες, που ιδρύθηκε το 1962 και εδρεύει στη Μέκκα. Ο Γενικός Γραμματέας της MWL είναι μια διακεκριμένη προσωπικότητα εγνωσμένου κύρους, που έχει βραβευτεί για την προαγωγή του μετριοπαθούς Ισλάμ και την ανθρωπιστική του δράση από πληθώρα διεθνών οργανισμών και αρχηγούς κρατών.

Πρέπει να αναφέρουμε ότι η επίσκεψη του Σεΐχη στην Αθήνα περιβλήθηκε με τη δέουσα προσοχή και πραγματοποιήθηκαν υψηλού επιπέδου επίσημες συναντήσεις με την πολιτική και θρησκευτική ηγεσία της Ελλάδας. Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε αναμφίβολα η συνάντηση που είχαν ο Σείχης και η ηγεσία της ΔΣΟμε τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, κ. Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο Έλληνας πρωθυπουργός επαίνεσε την πρωτοβουλία μας και τόνισε ιδιαίτερα τη σημασία του διαθρησκευτικού και διαπολιτισμικού διαλόγου και της συνεργασίας, που η Ελλάδα υποστηρίζει σταθερά και ενεργά.

Η συνάντηση κορυφώθηκε με την συνομολόγηση του Μνημονίου Συνεργασίας, που θέτει τις θεσμικές και ουσιαστικές βάσεις για την ευόδωση αμοιβαίων στόχων μέσω κοινών πρωτοβουλιών.Μια από αυτές θα είναι η διοργάνωση ενός φόρουμ υψηλών προσωπικοτήτων από τον ορθόδοξο και μουσουλμανικό κόσμο στην Αθήνα.

Το Μνημόνιο προβλέπει τη σύσταση ομάδας εργασίας, η οποία θα εργαστεί προκειμένου στο μέλλον να εκδοθεί μια παγκόσμια διακήρυξη για τις κοινές αξίες των δυο μονοθεϊστικών θρησκειών. Στο εν λόγω Μνημόνιο διατρανώνεται η ανάγκη της από κοινού αντιμετώπισης των διακρίσεων που βασίζονται σε θρησκευτικούς λόγους και των φαινομένων του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και του θρησκευτικού εξτρεμισμού μέσα από την διασφάλιση του διαθρησκειακού και διαπολιτισμικού διαλόγου.

Η χθεσινή υπογραφή του Μνημονίου Κατανόησης «επουλώνει» σταδιακά το τραύμα που έχει δημιουργήσει η αδυναμία/απροθυμία της Κοινοβουλευτικής Οργάνωσης του Μουσουλμανικού Κόσμου να συνυπογράψει το Σύμφωνο Συνεργασίας του 2005. Φιλοδοξούμε η συνεργασία με την Παγκόσμια Μουσουλμανική Λίγκα να μας ανοίξει την πόρτα και σε άλλους φορείς του Μουσουλμανικού Κόσμου στο άμεσο μέλλον.

Σε αυτό το σημείο, ολοκληρώθηκε η παρουσίαση του απολογιστικού έργου της ΔΣΟ από τον Νοέμβριο μέχρι σήμερα. Τώρα, τον λόγο έχει ο Σύμβουλος μας ο δρ Κώστας Μυγδάλης, για ορισμένες αναλυτικές αναφορές ως προς τον απολογισμό των δραστηριοτήτων της Οργάνωσής μας.

(Παρέμβαση του Συμβούλου της ΔΣΟδρ Κώστα Μυγδάλη, καθώς επίσης μελών της Διεθνούς Γραμματείας της Οργάνωσης και ενημέρωση από τον ταμία της ΔΣΟ κ. Θανάση Δαβάκη)

Ευχαριστώ θερμά για τις παρεμβάσεις σας.

Θα περάσουμε ευθύς αμέσως στην παρουσίαση του προγραμματισμού της 31ης Γενικής μας Συνέλευσης. Ο δρΜυγδάλης σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο μας με τις Καθολικές Οργανώσεις, κ. VirgilioAvato πραγματοποιούν καθημερινές επαφές προκειμένου να πραγματοποιηθεί η Γενική μας Συνέλευση στο μεγαλύτερο νησί της Μεσογείου, τη Σικελία.

Μάλιστα, προγραμματίζουμε να φιλοξενηθεί η Γενική Συνέλευσησε ένα από τα αρχαιότερα -με τη σύγχρονη του όρου έννοια- Κοινοβούλια του Κόσμου, ήτοι το Κοινοβούλιο της Σικελίας, που εδρεύει στην πόλη του Παλέρμο.

Οι ημερομηνίες της διεξαγωγής της Γενικής Συνέλευσης προβλέπεται ότι θα είναι 27 Ιουνίου με 2 Ιουλίου και σε αυτό το διάστημα θα πραγματοποιήσουμε και παρουσίαση της ιταλικής εκδοχής του Τόμου για τις Αγίες Σοφίες. Το θέμα της φετινής Γενικής Συνέλευσης προτείνουμε να είναι: «Αξιολόγηση των Συμπερασμάτων του Διεθνούς Πολιτικού Συνεδρίου για τις Χριστιανικές Αξίες. Η ΔΣΟ μπροστά σε νέα δεδομένα».

Σε αυτό το σημείο ολοκληρώθηκε και ο προγραμματισμός των δραστηριοτήτων της ΔΣΟ και θα δώσω το λόγο σε εσάς για να μας πείτε τις απόψεις σας.

Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και ΕνέργειαΕνέργειας: «Ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση των πολυεπίπεδων επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής»

MAJIMOS

Αθήνα, 25 Απριλίου 2024

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στη συζήτηση

του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας:

«Ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση των πολυεπίπεδων επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στους τομείς: α) της διαχείρισης υδάτων, β) της διαχείρισης και προστασίας των δασών, γ) της αστικής ανθεκτικότητας και πολιτικής, δ) της καταπολέμησης της αυθαίρετης δόμησης, ε) της ενεργειακής ασφάλειας»

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Το μάθημα από τις κρίσεις των τελευταίων χρόνων είναι ότι οφείλουμε να εκσυγχρονίζουμε συνεχώς το θεσμικό πλαίσιο ώστε να αντιμετωπίζουμε αποτελεσματικότερα τις επιπτώσεις τους.

Η γεωπολιτική αστάθεια στην ευρύτερη γειτονιά μας δυναμιτίζει την σταθερότητα στην παγκόσμια αγορά ενέργειας και προκαλεί απρόβλεπτες παρενέργειες στο ενεργειακό κόστος.

Ταυτόχρονα, η κλιματική κρίση προκαλεί μεγάλες καταστροφές σε υποδομές και περιουσίες και μας υπενθυμίζει ότι αν δεν θωρακιστούμε έγκαιρα και επαρκώς, οι συνέπειες είναι απρόβλεπτες.

Το παρόν νομοσχέδιο εμπεριέχει σειρά διατάξεων που επιφέρουν τομές τόσο στην αντιπλημμυρική θωράκιση και τη διαχείριση των υδάτων της λαβωμένης θεσσαλικής γης όσο και στην ενεργειακή ανεξαρτησία των πολιτών.

Στη Θεσσαλία μετά τις πλημμύρες υφίσταται το διττό πρόβλημα της αντιπλημμυρικής προστασίας και ταυτόχρονα της αντιμετώπισης της λειψυδρίας. 

Δυστυχώς, ο χρόνος δεν είναι σύμμαχός μας και απαιτείται άμεσα συγκεκριμένο πλάνο ενεργειών, με στόχους και χρονοδιαγράμματα.

Χρειάζονται τολμηρές αποφάσεις για να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα, να αντιμετωπίσουμε μακροχρόνιες εκκρεμότητες, όπως η μεταφορά νερού από τον Αχελώο, και να υλοποιήσουμε μικρά και μεγάλα έργα με πολλαπλό -όπου είναι εφικτό- χαρακτήρα, αντιπλημμυρικό, αρδευτικό, υδρευτικό αλλά και ενεργειακό για την παραγωγή πράσινης ενέργειας.

Σε αυτό το πλαίσιο θεωρώ τομή την πρόβλεψη για τη δημιουργία ενός ενιαίου Οργανισμού Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας για να αντιμετωπίσουμε χρόνιες παθογένειες που αναδείχθηκαν με τον Ιανό και τον Daniel.

Θέλω να ευχαριστήσω κι από αυτό το βήμα τον υπουργό Περιβάλλοντος γιατί εισάκουσε την αγωνία των εργαζομένων που μετακινούνται στον νέο Οργανισμό και διασφαλίζει την εργασιακή τους ασφάλεια και ισοτιμία.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ο ΟΔΥΘ ως διάδοχος των ΤΟΕΒ, θα πρέπει από τη στιγμή της λειτουργίας του να μπορεί να ανταποκριθεί στις αρδευτικές ανάγκες των Θεσσαλών αγροτών. Αυτό προϋποθέτει να έχουν λυθεί όλα τα ζητήματα λειτουργίας του.

Ωστόσο, πολλοί από τους ΤΟΕΒ που θα απορροφηθούν δεν είναι βέβαιο ότι θα διεκπεραιώσουν τις επιδιορθώσεις των ζημιών από τον Daniel μέσα σε ένα χρόνο.

Σε σημαντική έκταση του τομέα ευθύνης του ΤΟΕΒ Πηνειού, για παράδειγμα, εκτιμάται ότι δεν θα έχουν στραγγίσει τα νερά από τις πλημμύρες.

Συνεπώς, ίσως θα ήταν ασφαλέστερο για την επιτυχή λειτουργία του νέου φορέα και την εξυπηρέτηση των αρδευτικών αναγκών να μην είναι τόσο αυστηρή η πρόβλεψη του ενός έτους για την πλήρη απορρόφηση των ΤΟΕΒ.

Βεβαίως, προβλέπεται η ολοκλήρωση των εγγειοβελτιωτικών έργων  που έχουν δημοπρατηθεί ή συμβασιοποιηθεί πριν την έναρξη ισχύος του παρόντος νομοσχεδίου.

Ωστόσο, θα πρέπει να υπάρξει αντίστοιχη μέριμνα και για τα έργα στη Θεσσαλία που αν και έχουν ολοκληρωθεί παραμένουν “ορφανά”. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το θυρόφραγμα Γυρτώνης, που συγκρατεί πολύτιμο νερό και για τους αρδευτές των παρακάρλιων περιοχών.

Είναι ένα έργο “ορφανό” δεν ανήκει σε κανέναν και για να επιτελέσει έναν από τους ρόλους του, την παροχή αρδευτικού νερού, πρέπει κάθε χρόνο στην έναρξη της αρδευτικής περιόδου να αποκαθίστανται οι ζημιές λόγω κλοπών ή έλλειψης συντήρησης.

Το ερώτημα είναι ποιος θα πληρώσει για αυτές; Ο ΤΟΕΒ Πηνειού που χρειάζεται το νερό αλλά δεν έχει την αρμοδιότητα διαχείρισής του, η περιφέρεια Θεσσαλίας ή το υπουργείο Υποδομών που το κατασκεύασε;

Παρόμοια προβλήματα στην διαχείριση και επιπτώσεις στην ανταποδοτικότητά τους έχουν και άλλα έργα. Συνεπώς, θεωρώ ζωτικής σημασίας να υπάρξει πρόβλεψη σε συνεννόηση με τα συναρμόδια υπουργεία και για την παράδοση των “ορφανών” έργων της Θεσσαλίας στον ΟΔΥΘ.

Τέλος, ένα άλλο ζήτημα είναι η αξιοποίηση από τον ΟΔΥΘ υπαρχουσών μελετών για διάφορες περιοχές, όπως το Δέλτα Πηνειού, που βίωσε την καταστροφή υποδομών από τις πλημμύρες και ταυτόχρονα αντιμετωπίζει έντονο πρόβλημα καταλληλότητας του αρδευτικού νερού, λόγω υφαλμύρωσης των υπόγειων υδάτων.

Σύμφωνα με φορείς και αγρότες της περιοχής, και τη μαρτυρία του τέως δημάρχου του πρώην δήμου Ευρυμενών, κ. Δημήτρη Τσιτσέ, υφίσταται πλήρης μελέτη από το 2008 για την κατασκευή μικρών φραγμάτων στην περιοχή.

Συνεπώς, ο ΟΔΥΘ ως φορέας με αυξημένες αρμοδιότητες πρέπει να εξετάσει κι αν η επικαιροποίηση πρόσφατων μελετών μπορεί να χρησιμεύσει για ουσιαστικά έργα σε συγκεκριμένες περιοχές. Εκτός κι αν πληρώνουμε μελέτες για να καταλήγουν σε ράφια!

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Όπως προανέφερα, τα τελευταία χρόνια το ενεργειακό κόστος αποτελεί βραχνά για πολλά νοικοκυριά και επιχειρήσεις και δυστυχώς οι διεθνείς συνθήκες δεν ευνοούν την σταθερότητα στην παγκόσμια αγορά ενέργειας.

Το πρόγραμμα “Απόλλων” που προβλέπεται στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο φιλοδοξεί να δώσει ανάσα σε ευάλωτους πολίτες που δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στην αποπληρωμή των λογαριασμών τους, καθώς από την παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ, θα προκύπτει συμψηφισμός με την καταναλωθείσα ενέργεια, αρκεί να συμμετάσχουν στην συσταθείσα ενεργειακή κοινότητα.

Είναι μια καινοτομία που θα μειώσει το ενεργειακό κόστος σε πολλά επίπεδα, αφού δεν απευθύνεται μόνο στους πολίτες αλλά και σε φορείς όπως οι ΟΤΑ, οι οποίοι και αυτοί χρειάζονται την έμμεση αυτή συνδρομή για να μπορούν να μειώσουν τα τιμολόγια τους προς τους δημότες  τους. 

Ειδικά για τη Θεσσαλία, όπου το κόστος άρδευσης είναι υψηλό, το πρόγραμμα αυτό μπορεί να βοηθήσει σημαντικά, αφού συμμετέχοντες μπορούν να είναι και οι Οργανισμοί Εγγείων Βελτιώσεων, με προφανή οφέλη στους αρδευτές μέλη τους. 

Κλείνοντας θα ήθελα να επισημάνω για ακόμα μια φορά ότι αυτό το νομοσχέδιο επιφέρει τομές, τόσο στα θέματα της ενέργειας όσο και στα ουσιώδη ζητήματα υδάτων της Θεσσαλίας.

Προβλήματα πάντα προκύπτουν, αλλά όσο πιο μελετημένες και ξεκάθαρες οι αποφάσεις που παίρνουμε, τόσο πιο αποτελεσματικά τα αντιμετωπίζουμε.

Σας ευχαριστώ.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/j1dAbzNagmw

Read more...

Παρέμβαση Μάξιμου Χαρακόπουλου στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ελληνισμού της Διασποράς της Βουλής, με θέμα ημερήσιας διάταξης: «Ο ελληνισμός της Ουκρανίας: παρελθόν, παρόν, μέλλον»

ΜΑΧ 1 6

Αθήνα, 16 Απριλίου 2024

Παρέμβαση Μάξιμου Χαρακόπουλου

στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ελληνισμού της Διασποράς της Βουλής,

με θέμα ημερήσιας διάταξης:

«Ο ελληνισμός της Ουκρανίας: παρελθόν, παρόν, μέλλον»

Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε.

Επιτρέψτε μου στην αρχή μια παρατήρηση για να μη δημιουργούνται λανθασμένες ιστορικές εντυπώσεις. Οι μουσουλμάνοι της δυτικής Θράκης, της Ροδόπης και της Ξάνθης, εξαιρέθηκαν από την ανταλλαγή των πληθυσμών με βάση τη συνθήκη της Λωζάνης. Επειδή ήταν ατυχές το παράδειγμα, το μνημονεύω.

Να σας συγχαρώ για την πρωτοβουλία, κύριε Πρόεδρε, της σημερινής συνεδρίασης και να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τους διπλωμάτες και κυρίως τους εκπροσώπους της ομογένειας για την ενημέρωσή τους, την ενημέρωση που παρέχουν στην Επιτροπή μας. Ιδιαιτέρως να καλωσορίσω στην Επιτροπή και να την ευχαριστήσω για τους αγώνες της για πολλές δεκαετίες για τον Ελληνισμό της Ουκρανίας, την εμβληματική Πρόεδρο των Ελλήνων της Ουκρανίας, την Αλεξάνδρα Προτσένκο.

Είναι πολύ χρήσιμη η σημερινή συνεδρίαση γιατί μας υπενθυμίζει τους ισχυρούς δεσμούς του ελληνισμού με την Ουκρανία, αλλά και το χρέος που έχουμε σήμερα να σταθούμε με κάθε τρόπο στο πολύπαθο αυτό κομμάτι του ελληνισμού. Γιατί, όπως και εσείς είπατε εισαγωγικά, κύριε Πρόεδρε, ο ελληνισμός της Ουκρανίας έχει ένα μακρύ και πλούσιο ιστορικό παρελθόν. Οι αποικίες των αρχαίων Ελλήνων, στις βόρειες ακτές του Εύξεινου Πόντου και ιδιαίτερα στην Κριμαϊκή χερσόνησο, διαδραμάτιζαν πάντοτε τον ρόλο του κόμβου των σχέσεων του ελληνικού κόσμου με τους λαούς της βόρειας ενδοχώρας.

Αυτό συνετέλεσε μέσα στους αιώνες όχι μόνο στη δημιουργία δρόμων οικονομικής συνεργασίας, αλλά και ουσιαστικής πολιτιστικής και πνευματικής επιρροής. Τούτο διατηρήθηκε και ενισχύθηκε ιδιαίτερα στα χρόνια του Βυζαντίου. Δεν ήταν τυχαία, άλλωστε η βάφτιση του πρίγκιπα Βλαδίμηρου του Κιέβου στη Χερσώνα, πόλη προπύργιο του ελληνικού πολιτισμού ανά τους αιώνες. Ούτε βεβαίως ότι, η τελευταία ελεύθερη ελληνική κρατική οντότητα υπήρξε το, σε πολλούς από εμάς άγνωστο, πριγκιπάτο της Θεοδωρούς και  Παραθαλάσσιας στη χερσόνησο της Κριμαίας που κατελήφθη από τους Τούρκους το 1475, λίγα χρόνια μετά την πτώση της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας με την οποία είχε ιδιαίτερους δεσμούς.

 Η ελληνική παρουσία στην Ουκρανία συνεχίστηκε αδιάλειπτη και κατά την περίοδο που ακολούθησε την πτώση της βυζαντινής αυτοκρατορίας, ιδιαιτέρως μέσω του οικουμενικού  μας πατριαρχείου αλλά και άλλων πρεσβυγενών  πατριαρχείων.  Όπως, επίσης και με την εγκατάσταση πολλών Ελλήνων στις περιοχές της Ουκρανίας ιδιαίτερα κατά τον 19ο αιώνα, όταν πόλεις όπως η Οδησσός καθίστανται κέντρα του παροικιακού ελληνισμού και εστίες της προεπαναστατικής δράσης του υπόδουλου ελληνισμού. Μια παρουσία που συνεχίστηκε και στα κατοπινά χρόνια όπως αποδεικνύουν πολλοί επιφανείς Έλληνες της Ουκρανίας. Αναφέρω για παράδειγμα τον, επί πολλά χρόνια δήμαρχο Οδησσού, Γρηγόριο Μαρασλή.

 Ωστόσο, ο Ελληνισμός  στα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης υπέστη απηνείς  διώξεις και αυτό δεν πρέπει να το λησμονούμε. Ιδιαιτέρως, υπέφερε ο Ελληνισμός της Αζοφικής ο οποίος υπήρξε όπως ειπώθηκε, το αποτέλεσμα της μεταφοράς των Ελλήνων της Κριμαίας κατά τα τέλη του 18ου αιώνα. Οι διώξεις αυτές είχαν ως στόχο την απώλεια της ελληνικής εθνικής συνείδησης, η οποία είχε διατηρηθεί αλώβητη ανά τους αιώνες, αν και οι άνθρωποι αυτοί ήταν μακριά από το ελληνικό εθνικό κέντρο και παρά το ότι, μεγάλο μέρος τους μιλούσε την ταταρική γλώσσα. Ωστόσο, η ορθόδοξη πίστη και εκεί, όπως και στα μέρη των παππούδων μου στην Καππαδοκία, είχε κάνει το θαύμα της.

Η μετασοβιετική περίοδος μας γέμισε με αισιοδοξία ότι αυτό το ξεχασμένο τμήμα του Ελληνισμού θα έβρισκε τον δρόμο για την ανάπτυξη. Ωστόσο, τα γεγονότα που ακολούθησαν διέψευσαν αυτές τις προσδοκίες. Τα χρόνια εκείνα έγινε δυνατή η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας, η μελέτη των παραδόσεων και της ιστορίας των Μαριουπολιτών, η έλευση πολλών νέων από την περιοχή στην Ελλάδα για σπουδές.

Οι προοπτικές φάνταζαν ευοίωνες έπειτα από πολλές δεκαετίες. Δυστυχώς, όμως, τα δεινά επανέκαμψαν με τη μορφή του πολέμου, ήδη, από το 2014, με την προσάρτηση της Κριμαίας και με την ευθεία ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022.

Ο Ελληνισμός της Αζοφικής βρέθηκε, ακριβώς, στο μάτι του κυκλώνα. Υπέστη τις φρικτές συνέπειες των βομβαρδισμών, της καταστροφής και των εκκαθαρίσεων. Χωρίς αμφιβολία σήμερα βρίσκεται ίσως στην πιο κρίσιμη στιγμή της μακραίωνης ιστορίας του. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει ποιο θα είναι το μέλλον του, τουλάχιστον, στα ιστορικά του εδάφη, στη Μαριούπολη και σε πολλά χωριά βορείως της Αζοφικής, καθώς οι περιοχές αυτές βρίσκονται υπό ρωσική κατοχή. Η μοίρα του είναι οπωσδήποτε συνυφασμένη με την εξέλιξη του πολέμου από την προοπτική της Ουκρανίας, να απελευθερώσει τα κατεχόμενα εδάφη της, να αποκαταστήσει το διεθνές δίκαιο.

Άκουσα, ομολογώ, με θλίψη την ενημέρωση από τον Πρόεδρο της Ομοσπονδίας των Ελληνικών Συλλόγων, τον κ. Μαχσμά, για τη δημογραφική αλλοίωση του πληθυσμού της Μαριούπολης, τον εποικισμό με πληθυσμούς από τη ρωσική ενδοχώρα και την εξώθηση των Ελλήνων εκτός αυτής, όπως επίσης και τη συστηματική αλλοίωση των τοπωνυμίων, με αλλαγές των ονομασιών που παρέπεμπαν στην Ελλάδα και στο ελληνικό παρελθόν, με ονομασίες που επαναφέρουν σοβιετικές μνήμες.

Χρέος μας ως Ελλάδα είναι αυτές τις δύσκολες στιγμές, να σταθούμε δίπλα στους συμπατριώτες μας, με κάθε τρόπο, με κάθε αρωγή που μπορούμε να προσφέρουμε. Όσο περνάει από το χέρι μας, δεν πρέπει να επιτρέψουμε να μιλούμε σε λίγα χρόνια για άλλη μια αλησμόνητη πατρίδα.

Γι’ αυτό και πιστεύω και κατακλείω με αυτή την παρατήρηση την τοποθέτησή μου, ότι ως Ελληνική πολιτεία θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για την επόμενη μέρα μετά τον πόλεμο, για να στηρίξουμε την ανασυγκρότηση των ελληνικών κοινοτήτων, αλλά και την ελληνομάθεια στην περιοχή, την αξία, της οποίας όλοι αντιλαμβανόμαστε.

Νομίζω ότι το συμπέρασμα μέχρι τούδε της συνεδρίασής μας το είπε στην αρχή της τοποθέτησής της η Πρόεδρος των Ελλήνων της Ουκρανίας, κυρία Αλεξάνδρα Προτσένκο – Πιτσατζή, η οποία, είπε «Χρέος μας είναι να κάνουμε τη ζωή καλύτερη εδώ στην Ουκρανία και όχι να έρθουν όλοι οι Έλληνες της Ουκρανίας στην Ελλάδα». Αυτό, νομίζω είναι το συμπέρασμα μέχρι τούδε, τουλάχιστον, όπως εγώ το εκλαμβάνω, της ιδιαίτερα χρήσιμης σημερινής συνεδρίασης.

Σας ευχαριστώ.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την παρέμβαση του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/uiyVVhXfbfc

Read more...

Χαιρετισμός Γενικού Γραμματέα της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, Μέλους της Βουλής των Ελλήνων, δρ Μάξιμου Χαρακόπουλου, στην τελετή έναρξης του προγράμματος του ΚΕΔΙΒΙΜ του ΑΠΘ: «Θρησκεία, Κοινωνία και Τεχνητή Νοημοσύνη»

MAXIMOS

Αθήνα, 1 Απριλίου 2024

 

Χαιρετισμός

Γενικού Γραμματέα της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας,

Μέλους της Βουλής των Ελλήνων,

δρ Μάξιμου Χαρακόπουλου,

στην τελετή έναρξης του προγράμματος του ΚΕΔΙΒΙΜ του ΑΠΘ:

«Θρησκεία, Κοινωνία και Τεχνητή Νοημοσύνη»

 

Αυτοσαρκαζόμενος θα έλεγα ότι τέτοια μέρα, πρωταπριλιά, οι πολιτικοί καλό είναι να αποφεύγουμε τις τοποθετήσεις, καθώς έτσι κι αλλιώς τα ακούμε ότι λέμε ψέματα, κάποιες φορές όχι αδίκως, μια και μερικοί μπορεί άλλα να λένε το πρωί κι άλλα να ψηφίζουν το βράδυ.

Είμαι, όμως, εδώ με την ιδιότητα του επικεφαλής Γενικού Γραμματέα της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας και με χαρά αποδέχθηκα την πρόσκληση του καθηγητή Κωνσταντίνου Κωτσιόπουλου να πω λίγα λόγια, για το ενδιαφέρον αυτό εκπαιδευτικό πρόγραμμα 

Είναι εξαιρετικά σημαντικό σε μια εποχή που η τεχνολογική πρόοδος έχει σχεδόν πλήρως αυτονομηθεί από οποιαδήποτε πνευματική και ηθική αξία, να μιλούμε για την ανάγκη επανασύνδεσης αυτών των επιπέδων.

Αυτός νομίζω ότι είναι και ο κύριος σκοπός του εξαιρετικού εκπαιδευτικού προγράμματος με τον εύγλωττο τίτλο “ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ”, που διοργανώνει το Κέντρο Επιμόρφωσης και Διά Βίου Μάθησης (ΚΕΔΙΒΙΜ) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με επιστημονικό υπεύθυνο του προγράμματος τον αεικίνητο καθηγητή Κωνσταντίνο Κωτσιόπουλο.

Αναμφίβολα, τα ανθρώπινα επιτεύγματα στο τεχνολογικό πεδίο δίδουν τη δυνατότητα ενός υψηλότερου βιοτικού επιπέδου, απελευθέρωσης του ανθρώπινου χρόνου από κοπιώδεις χειρονακτικές ή άνευ ενδιαφέροντος εργασίες, επιτάχυνσης απεριόριστα του χρόνου υλοποίησης των ιδεών, άμεσης πρόσβασηςστη γνώση, ελάττωσηςτων αποστάσεων στον χώρο, επιμήκυνσης της ανθρώπινης ζωής και ίασης ασθενειών.

Σήμερα βιώνουμε την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση και την επανάσταση της τεχνητής νοημοσύνης, τις εφαρμογές της οποίας μόλις οσμιζόμαστε. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί πώς θα είναι η ανθρωπότητα στα τέλη του 21ου αιώνα, που μάλλον θα ομοιάζει σε κάποιες ταινίες επιστημονικής φαντασίας.

Ταυτόχρονα, όμως, η νέα αυτή πραγματικότητα εγκυμονεί νέους κινδύνους, όπως κάθε τι νέο στον κόσμο αυτόν. Για παράδειγμα, η τεχνολογία από μέσο κινδυνεύει να γίνει αυτοσκοπός, ή ακόμη χειρότερα να επιβληθεί στον άνθρωπο, να είναι αυτή που θα τον εξαναγκάζει στις επιλογές του. Ως εκ τούτου, τίθεται ζήτημαελευθερίας του ανθρώπου.

Όπως επίσης –και κυρίως- εγείρεται και ζήτημα ηθικής. Διότι η χρήση της τεχνολογίας δεν είναι μια ουδέτερη πράξη, αλλά μεταδίδει μηνύματα, οδηγεί σε συγκεκριμένες συμπεριφορές. Επιπλέον, καιροφυλακτεί ο κίνδυνος τα πλέον εξελιγμένα τεχνολογικά μέσα να βρεθούν στα χέρια λίγων, και η ανθρωπότητα να βρίσκεται στο έλεός τους. Όπως για παράδειγμα συμβαίνει με όσους πιθανώς κατέχουν πυρηνικά ή βιολογικά όπλα.

Παράλληλα, μέγα ερωτηματικό είναι τι θα γίνει με τα εκατομμύρια των θέσεων εργασίας που θα χαθούν από την τεχνητή νοημοσύνη.

Είμαι βέβαιος ότι αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα θα τεθούν και θα επιχειρηθεί να απαντηθούν σε αυτό το πρόγραμμα που θα παρακολουθήσετε. Και παράλληλα ένα κρίσιμο ερώτημα είναι ποια πρέπει να είναι η στάση του θρησκευόμενου ανθρώπου μπροστά σε αυτές τις κατακλυσμιαίες αλλαγές.

Αυτό που εγώ μπορώ να πω ως επικεφαλής της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας είναι ότι η ανθρωπότητα και ειδικά η Ευρώπη δεν πρέπει να χάσει την “καρδιά” της, δηλαδή τις χριστιανικές αξίες οι οποίες συγκρότησαν και τροφοδότησαν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό επί δυο χιλιάδες χρόνια, μαζί με τις υψηλές ιδέες του ελληνικού και ρωμαϊκού πολιτισμού.

Για την αξία σήμερα των Χριστιανικών Αξιών στην πολιτική και την καθημερινότητα συνδιοργανώνουμε με το ΑΠΘ και άλλους φορείς ένα διεθνές συνέδριο στα μέσα Μαΐου, στη συμβασιλεύουσα, την Θεσσαλονίκη.  

Κάποιοι κύκλοι απεργάζονται, δυστυχώς, το σχέδιο μιας Ευρώπης που θα έχει παραμερίσει το παρελθόν της, για να δεχθεί υποτίθεται πιο εύκολα αυτό το μέλλον που έρχεται γεμάτο, μεταξύ άλλων, υποσχέσεις από τις τεχνολογικές επινοήσεις.

Ωστόσο, για την ώρα, παρά τις μεγάλες τεχνολογικές καινοτομίες, δεν βλέπουμε τον κόσμο μας να γίνεται καλύτερος, ούτε ασφαλέστερος. Αντιθέτως, αυξάνεται η βία, διακρατική και ατομική. Αυξάνονται οι πόλεμοι αλλά και το μπούλιγκ σε κάθε έκφανση της ζωής, όπως και η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων και οι ψυχικές ασθένειες.

Αν μη τι άλλο αυτά τα φαινόμενα θα έπρεπε να μας κάνουν τουλάχιστον πιο συγκρατημένους για τον νέο -και πολλά υποσχόμενο- κόσμο που ανατέλλει. Να δούμε και την άλλη όψη του νομίσματος, και το τίμημά του. Και το πρόγραμμά σας θα βάλει νομίζω μια ψηφίδα σε αυτήν την προσπάθεια κατανόησης αυτού που έρχεται και άμυνας στις αρνητικές όψεις που μπορεί να το συνοδεύουν.

Καλή επιτυχία, λοιπόν, στο πρόγραμμά σας, και ελπίζουμε, θα έλεγα είμαι βέβαιος κ. καθηγητά, κ. Κωτσιόπουλε, και σε ανάλογη συνέχεια!

Σας ευχαριστώ.

Read more...