30-04-2013_

Η επέτειος των τριών χρόνων του Μνημονίου αποτελεί αφορμή για περισυλλογή και αναμέτρηση όλων με τον ίδιο μας τον εαυτό, με επιλογές και παραλείψεις. Ανατρέχοντας στην προ και μετά Μνημονίου εποχή, η ελληνική κοινωνία μετρά δοκιμασίες και αναλογίζεται λάθη, οικεία κακά με τα οποία παλεύουμε ακόμη και σήμερα.

Η παρούσα βουλή οφείλει, μόλις περάσουμε τη φουρτούνα, με νηφαλιότητα να εξετάσει πως οδηγήθηκε η χώρα στο Μνημόνιο. Πως από το «λεφτά υπάρχουν», καταλήξαμε στην επιτροπεία της τρόικας. Σε κάθε περίπτωση, οι διαχειριστές της υπαγωγής της χώρας στο Μνημόνιο ήταν οι ίδιοι που έβαλαν τη σφραγίδα τους στο μοντέλο της οικονομίας την τελευταία τριακονταετία, πολεμώντας λυσσαλέα κάθε μεταρρύθμιση και ριζοσπαστική αλλαγή.

Ωστόσο, η Ελλάδα του σήμερα δεν είναι η Ελλάδα του χθες. Ο κύκλος της μεταπολίτευσης έκλεισε κληροδοτώντας μας χρόνιες παθογένειες και στρεβλώσεις. Χρόνια τώρα κρύψαμε τα προβλήματα κάτω από το χαλί, ώσπου μας τράβηξαν το χαλί κάτω από τα πόδια. Όμως, τα προβλήματα δεν τα δημιούργησαν άλλοι, παρά εμείς οι ίδιοι.

Ίσως είναι χωρίς ουσία να ψάχνουμε να δώσουμε απάντηση εάν το αυγό γέννησε την κότα ή το αντίστροφο, αν οι πολιτικοί πρώτοι διέφθειραν τους πολίτες ή αν αυτοί απαιτούσαν από τους πολιτικούς να συμπεριφέρονται ρουσφετολογικά, υπονομεύοντας το δημόσιο συμφέρον, την κρατική αξιοπιστία, τους όρους της αξιοκρατίας.

Το ζητούμενο είναι να εντοπίσουμε τα λάθη και να τα διορθώσουμε και όχι να αναλωθούμε σε κυνήγι μαγισσών. Βεβαίως, όσοι έβαλαν το δάκτυλο στο μέλι οφείλουν να λογοδοτήσουν και ήδη λογοδοτούν.

Πέραν, όμως, της ατομικής ευθύνης δεν πρέπει να λησμονούμε ότι στη δημοκρατία ο κυρίαρχος λαός κρατά τις τύχες της χώρας στα χέρια του και οι αποφάσεις του καθορίζουν το παρόν και το  μέλλον. Ίσως κάποιοι θα σκεφθούν ότι η διαπίστωση αυτή έχει στόχο να αθωώσει τη τρόικα και τα μνημόνια. Όσοι σκέφτονται έτσι νομίζω ότι πέφτουν στην παγίδα των εύκολων και βολικών διαχωρισμών και γενικεύσεων: άσπρο-μαύρο. Δείτε το λεγόμενο «αντι-μνημονιακό» μπλοκ. Η απάντηση έτοιμη, σε κάθε πρόβλημα, σε κάθε ζήτημα που πρέπει να βρούμε λύση: Η τρόικα που κατέστρεψε τη χώρα. Άρα χωρίς την τρόικα όλα καλά καμωμένα. Όλα προ μνημονίου πήγαιναν κατ΄ ευχήν!

Θεωρώ ότι ήλθε το πλήρωμα του χρόνου ν’ απαλλαχθούμε από αυτές τις νοοτροπίες που επιδιώκουν να φορτώσουν τις ευθύνες για τις πράξεις μας στους άλλους. Κανείς βεβαίως δεν είπε ότι οι «άλλοι» είναι άγιοι ή φιλάνθρωποι. Και κανείς δεν θέλει στο σπίτι του ελεγκτές των δανειστών του. Αλλά την οικονομική κατάρρευση της χώρας δεν την προκάλεσαν οι ξένοι.

Η διαφθορά στις δημόσιες υπηρεσίες, τα φακελάκια, το τέρας της γραφειοκρατίας, η κακή εξυπηρέτηση των πολιτών, η χαμηλή αξιοπιστία των θεσμών, αυτά όλα και άλλα πολλά, πολύ περισσότερα, που τώρα ακούμε συνέχεια, που όλοι τα γνωρίζαμε ή τα υποπτευόμασταν, έπρεπε να έλθει η τρόικα για να τα αντιμετωπίσουμε;

Τώρα δεν υπάρχει επιστροφή στο παλιό «καλό» ή μάλλον κακό παρελθόν. Για κανέναν μας. Ούτε γι’ αυτούς, και κυρίως γι’ αυτούς, που το επαγγέλλονται, όπως οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ ή οι εκ δεξιών μιμητές τους. Γιατί, αν ο μη γένοιτο έρθουν στην εξουσία, σίγουρα η πραγματικότητα θα τους ισοπεδώσει και θα έχουν τη τύχη του κόμματος που σημάδεψε από το 1981 τη μοίρα του τόπου. Τα όμορφα τα λόγια τα μεγάλα θα γίνουν μπούμερανγκ στους λαϊκιστές και δημεγέρτες που τα διαλαλούν.

Την οικονομική κατάρρευση της χώρας δεν την προκάλεσαν οι ξένοι δανειστές, όσο και αν δεν μας αρέσει η εποπτεία τους και οι υποδείξεις τους. Στην κατάρρευση οδήγησαν μία σειρά παράλογων επιλογών και πρακτικών.

Μη ζητάμε, επομένως, τα ρέστα από τρίτους γιατί το λογαριασμό τον κάναμε εμείς. Αν αύριο έφευγε η τρόικα και τα μνημόνια, τα προβλήματα θα παρέμεναν. Αυτά πρέπει να διώξουμε πρώτα. Η επίρριψη ευθυνών σε τρίτους, όσο και αν χαϊδεύει αυτιά, δεν αρμόζει σε υπεύθυνες πολιτικές δυνάμεις, αλλά σε δημαγωγούς.

Ας μην περιμένουμε, λοιπόν, την κάθε τρόικα να θέσει το δάκτυλο επί τον τύπο των ήλων. Δικό μας το καθήκον να αλλάξουμε. Δικό μας το χρέος να βγούμε πιο δυνατοί από την κρίση και να μην διολισθήσουμε στην πρότερη επίπλαστη ευμάρεια, ακόμη και  αν είχαμε την επιλογή.

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

08-05-2013_

Από την ένταξή μας στην τότε ΕΟΚ έχουν εισρεύσει δισεκατομμύρια ευρώ για την στήριξη του αγροτικού τομέα και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων της υπαίθρου. Η ελληνική περιφέρεια αναμφίβολα άλλαξε. Ωστόσο, κατά κοινή ομολογία η διαχείριση  αυτών των χρημάτων δεν είχε την προσδοκούμενη αποτελεσματικότητα.

Στην υπερτριακονταετή πια ευρωπαϊκή πορεία της χώρας αναδείχθηκαν δύο βασικές «πληγές» της αγροτικής μας οικονομίας:

Πρώτη πληγή, η παραβίαση των ευρωπαϊκών κανονισμών που έχει σαν αποτέλεσμα την επιβολή προστίμων από το ευρωπαϊκό δικαστήριο. Πρόστιμα, που μέχρι σήμερα καταβάλει ο κρατικός προϋπολογισμός, επιμερίζονται, δηλαδή, στις πλάτες των φορολογουμένων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή βλέποντας την επί χρόνια αδυναμία συμμόρφωσης αξιώνει, πλέον, την ανάκτηση της όποιας ωφέλειας από τους ίδιους τους δικαιούχους αγρότες. Χαρακτηριστική περίπτωση η εκκρεμότητα με το λεγόμενο πακέτο Χατζηγάκη.

Δεύτερη πληγή, το αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων που κατά μέγα λόγο οφείλεται α) στις στρεβλώσεις που δημιούργησαν οι επιδοτήσεις των αγροτών ανεξαρτήτως του αν παράγουν και β) στην ανισομέρεια ανάμεσα στην γεωργική και την κτηνοτροφική παραγωγή του πρωτογενούς μας τομέα. Η δραματική συρρίκνωση της κτηνοτροφίας, διαμορφώνοντας μια σχέση 30% κτηνοτροφικό έναντι 70% αγροτικού προϊόντος, οδήγησε σε σημαντική εξάρτηση της χώρας σε ζωοκομικά προϊόντα. Πρακτικά, τα προηγούμενα χρόνια τα χρήματα που έρχονταν στη χώρα με τη μορφή της ενιαίας ενίσχυσης για τους αγρότες –οι γνωστές αγροτικές επιδοτήσεις- ύψους 2,2 δις ευρώ ετησίως, ουσιαστικά επέστρεφαν στις βόρειες χώρες για τις εισαγωγές κυρίως κόκκινου κρέατος.

Στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων αγωνιζόμαστε να θεραπεύσουμε αυτές τις δυο πληγές.

Ως προς την πρώτη, προσπαθούμε να διευθετήσουμε με το λιγότερο οδυνηρό τρόπο τις εκκρεμότητες του παρελθόντος στο ευρωπαϊκό δικαστήριο, ενώ είμαστε αποφασισμένοι να μην κληροδοτήσουμε αμαρτίες στους επόμενους με προσωρινά ευχάριστες αποφάσεις που, όμως, γίνονται  μπούμερανγκ για τη χώρα και τους ίδιους τους αγρότες. Άλλωστε, τις νοοτροπίες «δώσε τώρα κάτι για να γίνεις ευχάριστος και μέχρι να έρθει ο λογαριασμός βλέπουμε» τις πληρώνουμε σήμερα ακριβά.

Ως προς τη δεύτερη πληγή, την ανατροπή του αρνητικού εμπορικού ισοζυγίου των αγροτικών μας προϊόντων, με επιμονή και της Ελλάδας διαμορφώνεται σε επίπεδο ΕΕ μεγαλύτερη ευελιξία στη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) δίνοντας τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να αυξήσουν τη συνδεδεμένη με την παραγωγή επιδότηση.

Ταυτόχρονα, στη δύσκολη αυτή συγκυρία στηρίζουμε την ελληνική κτηνοτροφία. Προς την κατεύθυνση αυτή, λάβαμε μέτρα τόσο για την ενίσχυση της ρευστότητας των κτηνοτρόφων με την ενεργοποίηση των κρατικών ενισχύσεων de minimis, όσο και τη βελτίωση του θεσμικού πλαισίου. Απλοποιούμε τις διαδικασίες αδειοδότησης για κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις, ενώ ρυθμίζουμε και το πρόβλημα των προσωρινών σταυλικών εγκαταστάσεων προχωρώντας στη νομιμοποίησή τους υπό προϋποθέσεις και με σεβασμό στο περιβάλλον.

Εργαζόμαστε για την καθετοποίηση της πρωτογενούς μας παραγωγής, έτσι ώστε, η πρόσθετη αξία του αγροτοδιατροφικού προϊόντος να παραμένει στον τόπο μας, να την καρπώνονται οι Έλληνες παραγωγοί. Στην κατεύθυνση αυτή, ολοκληρώνονται οι διαδικασίες για τη σύσταση του Ταμείου Αγροτικής Επιχειρηματικότητας που θα διευκολύνει τη ρευστότητα του κτηνοτρόφου που θα θελήσει να στήσει το δικό του τυροκομείο ή του αμπελουργού που επιθυμεί να εμφιαλώνει σε δικό του οινοποιείο το ποιοτικό του κρασί.

Την ίδια ώρα, βασική μας προτεραιότητα αποτελεί η εξωστρέφεια του αγροδιατροφικού μας τομέα, η προώθηση των ποιοτικών, ασφαλών προϊόντων μας στις διεθνείς αγορές. Αξιοποιούμε στο έπακρο τα εργαλεία προβολής και προώθησης των προϊόντων μας, που μας παρέχει η συμμετοχή μας στην ΕΕ. Δεν επιδιώκουμε ένα απλό πέρασμα από αυτές τις αγορές. Αντιθέτως, θέλουμε να καταστήσουμε την ελληνική διατροφική παράδοση ένα πολιτισμικό αγαθό προς εξαγωγή.

Τα πρώτα δείγματα της αναστροφής του αρνητικού κλίματος είναι εμφανή. Το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου αγροτικών μας προϊόντων μειώνεται. Σύμφωνα με τα μέχρις στιγμής στοιχεία, το 2012 σε σύγκριση με το 2011 η μείωση των εισαγωγών κατά 3% και η παράλληλη αύξηση των εξαγωγών κατά 15,2% είχε σαν αποτέλεσμα τη δραστική συρρίκνωση του ελλείμματος κατά 44,9%. Από σχεδόν 2 δις περιορίστηκε περίπου στο μισό, στο 1,078 δις ευρώ και τούτο κυρίως λόγω της αύξησης των εξαγωγών μας σε φρούτα και λαχανικά.

Αναμφίβολα έχουμε μπροστά μας πολύ δρόμο. Αλλά είμαστε αποφασισμένοι να τον διανύσουμε. Η ελληνική ύπαιθρος προσφέρει ευκαιρίες. Δεν μας πτοούν οι δυσκολίες. Στο παρελθόν βρεθήκαμε σε δυσχερέστερη θέση. Η γεωργία και η κτηνοτροφία συνέβαλαν τότε καθοριστικά στην ανόρθωση της οικονομίας. Αν τα καταφέραμε τότε, θα τα καταφέρουμε και σήμερα.

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

28-04-2013_

Η συστηματική επικράτηση της αριστεράς στους χώρους διαμόρφωσης της κοινής γνώμης, τα πανεπιστήμια και τα ΜΜΕ είχε σαν αποτέλεσμα όχι μόνο την προβολή και τον καθαγιασμό της αριστερής ιδεολογίας αλλά και την ενοχοποίηση κάθε άλλης άποψης.

Στη λογική άσπρο-μαύρο επέβαλαν τον εύκολο διαχωρισμό προοδευτικής και συντηρητικής παράταξης, με τη ΝΔ να αγωνίζεται να αποδείξει ότι δεν είναι συντηρητική. Λες και είναι κατηγόρια να είναι κανείς συντηρητικός. Στη Μεγάλη Βρετανία ερίζουν σήμερα για την κληρονομιά της συντηρητικής Μάργκαρετ Θάτσερ τόσο οι Τόρις, όσο και οι Εργατικοί.

Βεβαίως και δεν χαρίζουμε τον τίτλο του προοδευτικού σε εκείνους που αγωνίστηκαν για να γίνει η Ελλάδα κράτος του ανατολικού μπλοκ και του Συμφώνου της Βαρσοβίας, ούτε φυσικά σε όσους σήμερα ονειρεύονται την πατρίδα μας ως Κούβα ή Βενεζουέλα της Μεσογείου. Και φυσικά δεν είναι προοδευτικοί όσοι επιμένουν στη συντήρηση ενός γραφειοκρατικού και αναποτελεσματικού κράτους.

Όσο προοδευτικοί είμαστε, ανοιχτοί σε νέες ιδέες και ρεύματα -και το απέδειξε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με την ίδρυση της ΝΔ ως ένα φιλελεύθερο, δημοκρατικό, λαϊκό κόμμα με ευρωπαϊκό προσανατολισμό- άλλο τόσο συντηρητικοί είμαστε, με την έννοια της πίστης σε παραδοσιακές αρχές και αξίες δοκιμασμένες στο διάβα των αιώνων.

Δεν κρύβουμε την φιλοπατρία μας. Η αγάπη μας, όμως, για την πατρίδα δεν είναι μίσος για άλλους λαούς. Πιστεύουμε στην αξία της οικογένειας ως του κυριότερου συνεκτικού δεσμού της κοινωνίας μας. Και η αξία της οικογένειας φαίνεται ακόμη περισσότερο σε τέτοιες εποχές κρίσης. Σεβόμαστε τις παραδόσεις μας, τιμούμε τις ρίζες μας, την ορθόδοξη παρακαταθήκη μας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχουμε ανάλογο σεβασμό στους ανθρώπους με διαφορετική πίστη.

Αναγνωρίζουμε ότι σε μια ευνομούμενη πολιτεία δεν υπάρχουν δικαιώματα χωρίς υποχρεώσεις. Θεωρούμε ιερό το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη. Νόμος δεν μπορεί είναι «το δίκιο του εργάτη» ή κάθε μειοψηφίας που με τη βία επιχειρεί είτε να επιβάλλει τις απόψεις της στα πανεπιστήμια, είτε να ακυρώσει επενδύσεις στη χώρα. Νόμος σε κάθε δημοκρατικό κράτος είναι αυτό που θεσπίζει η βουλή, που είναι η έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας.

Άλλωστε, συντηρητικό άνθρωπο στην καθημερινή γλώσσα, λέμε αυτόν που κάνει μετρημένη ζωή. Που δεν δίνει δικαιώματα για σχόλια. Που «δεν απλώνει το πάπλωμά» του περισσότερο από τις δυνάμεις του. Που μετράει τα λόγια και τις πράξεις του. Ο συντηρητικός είναι ο μέρμηγκας που σε αντίθεση με τον τζίτζικα εργάζεται και δεν σπαταλά πέραν των πραγματικών του αναγκών, αλλά αποταμιεύει, κάνει το κουμάντο του για τις δύσκολες ώρες.

Όχι μόνο, λοιπόν, δεν πρέπει κανείς να νιώθει ενοχές, αλλά να είναι περήφανος ως συντηρητικός απέναντι στον ψευτο-προοδευτισμό της αριστεράς.

Πρωτίστως, όμως, είμαστε φιλελεύθεροι. Προμετωπίδα μας είναι ο κοινωνικός φιλελευθερισμός. Πιστεύουμε δηλαδή στην ιδιωτική πρωτοβουλία ως κινητήριο μοχλό της οικονομίας για την παραγωγή πλούτου. Έχουμε εμπιστοσύνη στις δημιουργικές δυνατότητες του ανθρώπου και ιδιαίτερα στο επιχειρηματικό δαιμόνιο του Έλληνα, που δεν είναι τυχαίο ότι διακρίνεται στο εξωτερικό.

Δεν θέλουμε, ωστόσο, την ασυδοσία της αγοράς, μια αγορά ζούγκλα. Θεωρούμε ότι το κράτος θα πρέπει να έχει διακριτή παρουσία, θέτοντας όπου χρειάζεται κανόνες. Δεν χαρίζουμε το κοινωνικό κράτος σε κανέναν και ιδιαίτερα στην αριστερά. Για να υπάρξει κοινωνικό κράτος, προϋπόθεση είναι η παραγωγή πλούτου από τον ιδιωτικό τομέα και η φορολόγησή του. Τα χαΐρια του κοινωνικού κράτους με δανεικά τα είδαμε.

Ως φιλελεύθεροι έχουμε απόλυτο σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και την διαφορετικότητα κάθε ανθρώπου.

Πιστεύουμε σε λιγότερο και αποτελεσματικότερο κράτος στην υπηρεσία του πολίτη. Κράτος αξιοκρατικά στελεχωμένο με δημοσίους υπαλλήλους που επιτελούν ευόρκως το λειτούργημα που τους ανατέθηκε.

Όλοι γνωρίζουμε πως διογκώθηκε, κυρίως τη δεκαετία του ’80, το δημόσιο με προσλήψεις από πόρτες και παράθυρα, με μοναδικό προσόν τις περισσότερες φορές τα κομματικά «ένσημα».

Όλοι επίσης θυμόμαστε τις λυσσαλέες αντιδράσεις στην προσπάθεια της κυβέρνησης του ‘90-’93 να επιβάλλει την αξιολόγηση στο χώρο της εκπαίδευσης, με συνδικαλιστές να καίνε ερωτηματολόγια στα προαύλια των σχολείων.

Έπρεπε να έρθει η τρόικα για να συνειδητοποιήσουμε ότι υπάρχουν χιλιάδες εκπαιδευτικοί που πληρώνονται κανονικά αλλά δεν μπαίνουν στην αίθουσα να διδάξουν επικαλούμενοι ψυχολογικά προβλήματα;

Έπρεπε η τρόικα να μας επιβάλλει να μη δίνουμε επιδόματα σε «τυφλούς» οδηγούς ταξί, συντάξεις σε πεθαμένους και μαϊμού-αναπήρους;

Έπρεπε να έρθει η τρόικα για να ανακαλύψουμε ότι χιλιάδες επίορκοι υπάλληλοι συνεχίζουν να σιτίζονται στο δημόσιο;

Θεωρώ ακατανόητες τις αντιδράσεις για τις απολύσεις επίορκων, όταν μάλιστα για κάθε απόλυση θα υπάρχει αντίστοιχη πρόσληψη μέσω ΑΣΕΠ εξειδικευμένου προσωπικού. Πόσες φορές δε βλαστημήσαμε σε ουρές και δε διαμαρτυρηθήκαμε για την κακή εξυπηρέτηση του δημοσίου; Πως θέλουμε, όμως, να αλλάξει αυτή η εικόνα αν δεν αλλάξει το δημόσιο;

Και φυσικά μην έχουμε αυταπάτες ότι η ανεργία θα αντιμετωπισθεί με προσλήψεις στο δημόσιο. Αντιθέτως, τα επόμενα χρόνια θα υπάρξει δραματική μείωση των δημοσίων υπαλλήλων.

Θέσεις εργασίας θα προκύψουν από τον ιδιωτικό τομέα με τη δημιουργία του κατάλληλου επενδυτικού κλίματος. Απαραίτητη προϋπόθεση, γι’ αυτό είναι η σταθερότητα και η ασφάλεια. Επομένως, όχι μόνο δεν μπορεί να υπάρχει καμία ανοχή σε φαινόμενα ανομίας, αλλά επιπλέον η καταδίκη της βίας απ’ όπου και αν προέρχεται πρέπει αν είναι καθολική και χωρίς μισόλογα.

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

10-03-2013_

Με το συλλαλητήριο στην πλατεία Βάθης, έξω από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, έπεσε και τυπικά η αυλαία των φετινών αγροτικών κινητοποιήσεων. Χρόνια τώρα παρακολουθώ τις αγροτικές κινητοποιήσεις, από τις πρώτες το 1995. Κάθε χρόνο, Γενάρη – Φλεβάρη, οι αγρότες βγαίνουν στους δρόμους διεκδικώντας λύσεις στα προβλήματα τους με τον ίδιο βασικό κορμό αιτημάτων:

-          Το κόστος παραγωγής και ιδιαίτερα οι τιμές στο πετρέλαιο και το ρεύμα.

-          Το άνοιγμα της ψαλίδας των τιμών ανάμεσα στο χωράφι και το ράφι.

-          Οι ελληνοποιήσεις εισαγόμενων αγροτικών προϊόντων.

-          Τα έργα υποδομών που θα μειώσουν το κόστος παραγωγής, όπως φράγματα και ταμιευτήρες.

-          Το πρόβλημα της ρευστότητας.

-          Οι κατ’ εξαίρεση αποζημιώσεις, όπως αυτές σε ζημιές από το «πράσινο σκουλήκι».

-          Τα «φέσια» που ρίχνουν έμποροι στους παραγωγούς και οι καθυστερήσεις στις πληρωμές.

Για την αντιμετώπιση των σοβαρών αυτών αιτημάτων, η Πολιτεία κατέφευγε σε μια λογική διαχείρισης και μετάθεσης των προβλημάτων στο μέλλον με έκτακτες παροχές και κατ’ εξαίρεση αποζημιώσεις.

Η κοντόφθαλμη αυτή διαχειριστική λογική αντιμετώπισης των αγροτικών προβλημάτων είχε διπλό κόστος:

-          Τα προβλήματα διογκώνονταν, κακοφόρμισαν, έγιναν χρόνιες παθογένειες και πλέον, τα συνήθη «μερεμέτια» δεν αρκούν, δεν αντέχουν το βάρος της δημοσιονομικής πραγματικότητας.

-          Την ίδια ώρα η χώρα σέρνεται στο ευρωπαϊκό δικαστήριο για ενισχύσεις που δεν θεωρούνται συμβατές με τα ευρωπαϊκά ειωθότα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το «πακέτο Χατζηγάκη».

Αντί της διαχείρισης και της μετάθεσης των προβλημάτων από χρόνο σε χρόνο, η κυβέρνηση ευρωπαϊκού προσανατολισμού προχωρά σε 7 μεταρρυθμίσεις:

1^η μεταρρύθμιση, η αλλαγή του φορολογικού συστήματος των αγροτών με την καθιέρωση βιβλίων εσόδων και εξόδων.

Με αυτό τον τρόπο δίνουμε καίριο χτύπημα σε δυο παθογένειες που ταλανίζουν την αγροτική οικονομία:

-          Τις ελληνοποιήσεις αγροτικών προϊόντων και

-          Το άνοιγμα της ψαλίδας στις τιμές από το χωράφι στο ράφι.

2^η μεταρρύθμιση η θέσπιση αγροτικού πετρελαίου μειωμένης φορολόγησης με ταυτοποίηση δεδομένων για κάθε αγρότη. Με στόχο, όταν τα δημοσιονομικά το επιτρέψουν, το αγροτικό πετρέλαιο να είναι αφορολόγητο.

3^η μεταρρύθμιση η ενεργοποίηση της προαιρετικής ασφάλισης στον ΕΛΓΑ για νόσους και ασθένειες που σήμερα δεν αποζημιώνονται από τον Οργανισμό. Με βάση αναλογιστικές μελέτες, ο αγρότης θα έχει τη δυνατότητα με επιπλέον ασφάλιστρο να ασφαλίζει την παραγωγή του για αίτια που μέχρι σήμερα δεν ασφαλίζονται.

4^η μεταρρύθμιση η σύσταση του Ταμείου Αγροτικής Επιχειρηματικότητας (Τ.Α.Ε.) που στοχεύει στην ενίσχυση της ρευστότητας των αγροτών που θα υλοποιήσουν Σχέδια Βελτίωσης της εκμετάλλευσής τους, ή επενδύσεις στη μεταποίηση. Πραγματοποιείται, δηλαδή, ένα πάγιο αίτημα των αγροτών, η θέσπιση του λεγόμενου ΑΓΡΟ-ΤΕΜΠΕ. Με κεφάλαια άνω των 300 εκατομμυρίων ευρώ θα είναι πολύτιμο εργαλείο στα χέρια των αγροτών.

5^η μεταρρύθμιση η υπαγωγή του Μητρώου Εμπόρων Αγροτικών Προϊόντων στο Γενικό Μητρώο του Υπουργείου Ανάπτυξης. Η εξέλιξη αυτή θα δώσει τέλος σε νοσηρές καταστάσεις που καθιστούν τους αγρότες όμηρους των εμπόρων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι ροδακινοπαραγωγοί που έμεναν επί μήνες απλήρωτοι για τη σοδειά που είχαν πουλήσει. Με το Μητρώο Εμπόρων θα υπάρχουν εγγυητικές επιστολές και κυρίως, συμβόλαια με τους παραγωγούς, που θα καθορίζουν τους όρους πώλησης του προϊόντος. Ξεκάθαροι κανόνες, καθαροί λογαριασμοί.

6^η μεταρρύθμιση τα έργα υποδομών που θα μειώσουν το κόστος παραγωγής. Οφείλουμε στη νέα Προγραμματική περίοδο 2014-2020 να μην ενδώσουμε σε πιέσεις πελατειακών σχέσεων για αναπλάσεις και πλατείες, αλλά να κατευθύνουμε όσο το δυνατόν περισσότερους πόρους για φράγματα, ταμιευτήρες, λιμνοδεξαμενές και εγγειοβελτιωτικά έργα.

7^η μεταρρύθμιση η επένδυση στην τυποποίηση και μεταποίηση των αγροτικών προϊόντων, προκειμένου να μένει εδώ η προστιθέμενη αξία. Το παράδειγμα με το λάδι που εξάγεται χύμα και τυποποιείται στην Ιταλία είναι γνωστό σε όλους. Με το νέο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης θα δώσουμε προτεραιότητα στην χρηματοδότηση επενδυτικών προτάσεων για την τυποποίηση και τη μεταποίηση των αγροτικών μας προϊόντων.

Οι διαχειριστικές λογικές του παρελθόντος αποδείχθηκε ότι δεν λύνουν τα προβλήματα. Με μερεμέτια και μπαλώματα δεν μπορούμε πια να πορευόμαστε. Αυτό το συνειδητοποιεί η πλειοψηφία των αγροτών και ιδιαίτερα οι νέοι αγρότες που είναι πολύτιμοι σύμμαχοι μας στην προσπάθεια ανασυγκρότησης του πρωτογενούς τομέα.

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.