14-02-2012_

Οι στιγμές που ζήσαμε την Κυριακή ήταν ιστορικές. Οι βουλευτές βρέθηκαν μπροστά σε διλήμματα αμείλικτα και οδυνηρά. Έπρεπε να αποφασίσουν ανάμεσα στο «ναι», των επώδυνων μέτρων που δεν εγγυώνται τη σωτηρία ή το «όχι» της άμεσης χρεοκοπίας και της καταστροφής.
Το «όχι» ήταν μια εύκολη απάντηση, που διασφάλιζε ανέξοδα χειροκροτήματα. Αλλά η απόσταση από το «ωσσανά» στο «άρον-άρον σταύρωσον» είναι πολύ μικρή. Οι ίδιοι που σήμερα θα δόξαζαν, πολύ γρήγορα θα έριχναν το λίθο του αναθέματος επί των ερειπίων που θα ακολουθούσαν.
Διότι, ας μη γελιόμαστε, σε μια χώρα ελλειμματική σε βασικά αγαθά, που δεν έχει τροφική αυτάρκεια και εξαρτάται πλήρως ενεργειακά, το «όχι» θα ισοδυναμούσε, χωρίς αμφιβολία, με εθνική ευθανασία! Είμαστε, λοιπόν, έτοιμοι για δελτίο στο κρέας, για ωράριο στο φυσικό αέριο, για ελλείψεις σε φάρμακα, για ουρές στα βενζινάδικα;
Δυστυχώς, πολλές φορές, οι νηφάλιες προσεγγίσεις επισκιάζονται από τις κραυγές των θορυβούντων είτε από απελπισία, είτε από αφέλεια, είτε διότι εκπροσωπούν συμφέροντα που επενδύουν στην χρεοκοπία της Ελλάδος για να συμμετέχουν αύριο στη λεηλασία της χώρας με τα χρήματα που έχουν βγάλει στο εξωτερικό. Το τέρας του λαϊκισμού που έχει θεριεύσει και η σύγχυση των πολιτών εξυπηρετεί τους στόχους τους.
Σήμερα που όλα γύρω μας δείχνουν να καταρρέουν, μοναδικό χρέος μας είναι να κρατήσουμε την Ελλάδα στα πόδια της. Πάση θυσία να παραμείνει στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Η πορεία θα είναι δύσκολη, θα είναι για όλους μας επίπονη. Αλλά πρέπει να προσπαθήσουμε να οικοδομήσουμε ένα νέο παραγωγικό μοντέλο. Να παράγουμε περισσότερα. Να γίνουμε περισσότερο αυτάρκεις. Να δώσουμε πάλι ζωή στην αγροτική παραγωγή, στη βιοτεχνία, να αξιοποιήσουμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα στον τουρισμό, τη ναυτιλία και την ενέργεια. Αλλά μέσα στην Ευρώπη, κι όχι αφού μετατραπούμε σε ερείπια.
Αργά ή γρήγορα θα ξαναγίνει συνολικότερη συζήτηση για το πρόβλημα της ευρωπαϊκής οικονομίας. Άλλωστε, η ύφεση, που έχει παγώσει την αγορά στην Ελλάδα, έχει χτυπήσει κι άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου και όχι μόνο. Το στοίχημα είναι η Ελλάδα να είναι όρθια και παρούσα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, και με πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά να πετύχει ένα καλύτερο μέλλον. Με θυσίες, ναι, αλλά θυσίες που οδηγούν στο ξέφωτο.