25-02-2011_

Η διαρροή από τη συνέντευξη του Στρος Καν στο γαλλικό Canal+ ότι ο πρωθυπουργός ήδη από τον Δεκέμβριο του 2009 συζητούσε την προσφυγή στο ΔΝΤ επιβεβαιώνει ότι στον πολιτικό σχεδιασμό της κυβέρνησης ήταν εξαρχής να καταστεί «μονόδρομος» το Μνημόνιο.

Όπως μας δείχνουν τα γεγονότα, η κατάληξη ήταν από καιρό δεδομένη. Και για να φθάσουμε ως εκεί, ο πρωθυπουργός και το οικονομικό του επιτελείο έκαναν ό,τι μπορούσαν.

Θόλωναν τα νερά, παραπλανώντας τους πολίτες με υποσχέσεις για «λεφτά που υπάρχουν». Ακόμη και μετά τις εκλογές μοίραζαν ασυλλόγιστα όσα εισέπραξαν από την έκτακτη εισφορά στις επιχειρήσεις ως επίδομα αλληλεγγύης. Και την ίδια ώρα μεθόδευαν την έλευση του ΔΝΤ, το οποίο ειρήσθω εν παρόδω,  ο πρωθυπουργός έστελνε στο πύρ το εξώτερο λέγοντας ότι «καταδικάζει τη χώρα στην υπανάπτυξη σε μόνιμη βάση».

Τέτοια χαώδη διάσταση μεταξύ της επίσημης ρητορικής, της πολιτικής εφαρμογής και των παρασκηνιακών κινήσεων δύσκολα μπορεί να συναντήσει κάποιος στα διεθνή πολιτικά χρονικά, τουλάχιστον των σύγχρονων δημοκρατιών.

Ενώ λοιπόν, ο κ. Παπανδρέου διατεινόταν ότι δεν γνώριζε το μέγεθος της οικονομικής κρίσης, είχε ήδη στραφεί προς το ΔΝΤ. Επιπλέον την ώρα που υποτίθεται ότι ανεκάλυπτε το ύψος του ελλείμματος, ο κ. Παπακωνσταντίνου έκανε τα αδύνατα δυνατά να το «φουσκώσει» όσο δυνατόν περισσότερο. Πλησίαζε η θύελλα και η πολιτική μας ηγεσία δεν είχε αφήσει γωνιά του πλανήτη που να μην διασύρει τη χώρα και την οικονομία –Τιτανικός, διεφθαρμένη χώρα κ.λπ. Ερχόταν η χρεοκοπία και επεδείκνυαν δυσεξήγητη αβελτηρία να δανειστούν από τις αγορές όταν μπορούσαμε.

Και μετά απ’ όλες αυτές τις «φιλότιμες» προσπάθειές τους τα spreads εκτινάχθηκαν, το πρόβλημα χρέους, κοινό στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, μετατράπηκε σε κρίση δανεισμού. Και έτσι οι «έξυπνες, συστηματικές και οργανωμένες», κατά τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, κινήσεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ μας οδήγησαν δεμένους χειροπόδαρα στο Μνημόνιο.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.