24-01-2011_
Η κυβέρνηση επί 15 μήνες διαχειρίστηκε το μεταναστευτικό με τρόπο πρόχειρο και ερασιτεχνικό. Χωρίς σοβαρό σχέδιο και χωρίς να αντιλαμβάνεται τα πραγματικά δεδομένα -εκρηκτικός αριθμός λαθρομεταναστών, οικονομική κρίση, έξαρση της εγκληματικότητας- με την πολιτική της όξυνε τις συνέπειες του φαινομένου.
Από τις πρώτες της ενέργειες υπήρξε η ψήφιση του νόμου για την απόδοση ιθαγένειας, που κατέστησε την Ελλάδα πόλο έλξης για νέους δυστυχείς μετανάστες από την Ασία και την Αφρική. Την ίδια ώρα επέτρεψε ο Έβρος να μετατραπεί σε τρύπιο σύνορο απ’ όπου οι λαθρομετανάστες μπαίνουν σχεδόν χωρίς δυσκολία (αύξηση 371,94% το πρώτο εννεάμηνο του 2010 σε σχέση με το αντίστοιχο 2009), και απ’ όπου σε λίγες ώρες βρίσκονται στην Ομόνοια!
Ως αντιπολίτευση το ΠΑΣΟΚ μεμφόταν την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ότι δεν ενεργοποιούσε το ελληνοτουρκικό πρωτόκολλο επανεισδοχής. Τελικά, όχι μόνον δεν έκανε καμία πρόοδο σε αυτό το ζήτημα, με δεδομένη την κάθετα αρνητική στάση της γείτονος, αλλά με νέα συμφωνία μείωσε και το αριθμό που υποχρεούται να δεχθεί η Άγκυρα!
Επιπλέον, η κυβέρνηση δεν επέδειξε την παραμικρή κινητικότητα για συμφωνίες επανεισδοχής με χώρες προέλευσης των λαθρομεταναστών, όπως το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές. Καμία ενέργεια δεν έγινε και για την αλλαγή του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ, σύμφωνα με τον οποίο οι παράνομοι μετανάστες από όλη την Ε.Ε επιστρέφονται στη χώρα που πρωτομπήκαν. Κατέληξε έτσι η Ελλάδα σε κύρια πύλη εισόδου των λαθρομεταναστών για την Ευρώπη και τελικά σε «χωματερή» ανθρώπων και ονείρων…
Και τώρα ξαφνικά υπό την πίεση της κοινωνικής δυσαρέσκειας, η κυβέρνηση εμφανίζεται να αλλάζει ρότα και προωθεί τη δημιουργία φράχτη στον Έβρο. Ένα μέτρο κατ’ αρχάς αναγκαίο για την ανάσχεση των μεταναστευτικών ροών, αλλά που από μόνο του δεν μπορεί να αποδώσει τα προσδοκώμενα. Αν η κυβέρνηση δεν λάβει άμεσα συγκεκριμένα μέτρα τότε ο φράχτης μάλλον θα μοιάζει περισσότερο με… φερετζέ της κυβερνητικής πολιτικής.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ είναι απαραίτητη μια ολοκληρωμένη μεταναστευτική πολιτική. Μια πολιτική που θα προωθεί από τη μια την ενσωμάτωση των μεταναστών που εργάζονται νόμιμα στην πατρίδα μας, καθώς και των παιδιών τους, με κύριο μοχλό την ελληνική παιδεία.
Από την άλλη, όμως, θα περιλαμβάνει την ενίσχυση της φύλαξης των συνόρων, την πίεση προς την Τουρκία να σεβαστεί τις υποχρεώσεις της, την εφαρμογή των αποφάσεων και διαδικασιών επιστροφής, την υπογραφή συμφωνιών επανεισδοχής με χώρες προέλευσης παράνομων μεταναστών, την πάταξη του παρεμπορίου, τη λήψη μέτρων κατά της μαύρης εργασίας παράνομων μεταναστών σε επιχειρήσεις, την άμεση προώθηση της διαδικασίας εξέτασης των αιτημάτων ασύλου, την αλλαγή του νόμου για την απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας, την εκκένωση των κτιρίων του κέντρου που έχουν καταληφθεί παράνομα.
Οι έκτακτες οικονομικές συνθήκες που βιώνει η Ελλάδα, όπου η κοινωνική συνοχή μοιάζει να ισορροπεί σε τεντωμένο σχοινί, δεν επιτρέπουν καμία καθυστέρηση.
