03-04-10_

Το Πάσχα, συχνά στην ιστορία των Ελλήνων ταυτίζεται με τις περιπέτειες του Γένους. Σε κάθε ιστορική συγκυρία η αναμονή της Ανάστασης του Θεανθρώπου σήμαινε για τον Έλληνα και την προσμονή της υπέρβασης των δυσκολιών που τον ταλάνιζαν.

Σήμερα αντιμετωπίζουμε μια κρίσιμη συγκυρία για την πατρίδα. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε είναι πολλά και σοβαρά. Η οικονομία μας κλυδωνίζεται καθώς καταρρέει το αντιπαραγωγικό μοντέλο της μεταπολίτευσης. Πολλοί συνάνθρωποί μας βρίσκονται κάτω από τα όρια της φτώχειας. Οικογένειες δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα και η ανεργία καλπάζει. Παράλληλα, η κοινωνική συνοχή δείχνει να δοκιμάζεται σε επικίνδυνο βαθμό. Φαινόμενα όπως αυτά της εγκληματικότητας ή της τρομοκρατίας γεμίζουν με ανασφάλεια τις ψυχές μας. Στα εθνικά ζητήματα νοιώθουμε την απειλή απευκταίων «λύσεων» που προωθούνται παρασκηνιακά. Σε όλη αυτή τη ζοφερή ατμόσφαιρα που μας περιβάλει αναζητούμε το φως της ελπίδας, το όραμα ενός διαφορετικού κόσμου, την αισιοδοξία μιας νέας προσπάθειας.

Νοιώθουμε ότι η κρίση που διαπερνά όλες της πλευρές της ζωής μας σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής. Μας εκπέμπει το μήνυμα ότι η πορεία που τραβήξαμε είναι λάθος. Ο απόλυτος ατομικισμός, η επικράτηση του καταναλωτισμού και η απαξίωση όλων των στοιχείων της ταυτότητάς μας μάς οδήγησαν στο αδιέξοδο που βιώνουμε.