Μου έλεγε φίλος που έχει εμπορικό κατάστημα πώλησης ενδυμάτων, πόσο έχει πέσει η κίνηση και ο τζίρος του μαγαζιού του τους τελευταίους μήνες. Και πόσο πολύ συμπιέζεται πλέον από τα λειτουργικά έξοδα, που μοιραία θα τον οδηγήσουν σε απολύσεις εργαζομένων, με τους οποίους μετά από πολύχρονη συνεργασία συνδέεται πια με φιλική σχέση.
Πριν ακόμη εφαρμοστούν τα μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση, οι συνέπειες από τη… μετρολογία είναι ήδη ορατές στην πραγματική οικονομία. Γιατί στην οικονομία, όπως λένε οι άνθρωποι της αγοράς, οι άνθρωποι της πιάτσας δηλαδή, εκείνο που πρωτίστως μετράει είναι η ψυχολογία, το κλίμα. Το κλίμα λοιπόν, ήταν που ήταν στραβό, το… φάγε και ο γάιδαρος με την αναποφασιστικότητα και τις αδικαιολόγητες καθυστερήσεις της κυβέρνησης στη λήψη μέτρων που θα απαντούσαν άμεσα στα παιχνίδια των κερδοσκόπων και τις απαιτήσεις των αγορών.
Σε μια κρίσιμη περίοδο, η κυβέρνηση αντί να επιδείξει γρήγορα ανακλαστικά, επί μήνες παλινδρομούσε ανάμεσα στις προεκλογικές υποσχέσεις που αφειδώς μοίραζε και την αδήριτη ανάγκη για λήψη μέτρων. Και η αναβλητικότητα αυτή στοίχισε ακριβά στη χώρα με την εκτίναξη του κόστους δανεισμού.
Η άγρια λιτότητα που βιώνει ο ελληνικός λαός δεν έχει προηγούμενο στη μεταπολεμική ιστορία της χώρας. Και εφαρμόζεται από μια σοσιαλιστική κυβέρνηση που προεκλογικά ως αντιπολίτευση έταζε «λαγούς με πετραχήλια» υιοθετώντας κάθε λαϊκό αίτημα.
Το χειρότερο όμως, όλων είναι ότι δεν υπάρχει φως στο τούνελ, πλην ίσως εκείνου στην εκπομπή της Νικολούλη! Ουδείς στην κυβέρνηση μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι δεν θα ληφθούν πρόσθετα μέτρα. Ουδείς απαντά στο ερώτημα ποια θα είναι η διάρκειά τους. Μόνο για φέτος; Θα ισχύσουν όσο και το τριετές πρόγραμμα σταθερότητας ή θα έχουν μόνιμο χαρακτήρα; Ως γνωστόν στην Ελλάδα, ουδέν μονιμότερον του προσωρινού. Ωστόσο, εάν δεν υπάρξει ένα χρονοδιάγραμμα εξόδου από την κρίση και κυρίως αν τα επώδυνα εισπρακτικά μέτρα δεν συνοδευτούν άμεσα από αναπτυξιακές «ανάσες» τότε με μαθηματική ακρίβεια θα αποτύχουν και θα πυροδοτήσουν ανεξέλεγκτες κοινωνικές εντάσεις.
