Η παραίτηση του πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών, μετά την απρόκλητη επίθεση βίας που δέχθηκε από «ηρακλειδείς» της ελευθερίας διακίνησης ιδεών στα πανεπιστήμια, αποτελεί μια γροθιά στο στομάχι μιας κοινωνίας που χρόνια τώρα ανέχεται την ασυλία σε εκείνους που ουσιαστικά έχουν… συλήσει το άσυλο. Οι καταστροφές στη μνήμη του άτυχου Αλέξη Γρηγορόπουλου στα πανεπιστημιακά ιδρύματα, που ελπίζω να μη λάβουν επετειακό χαρακτήρα, θέτουν προ των ευθυνών τους όλους μας:

1) Τους πολιτικούς που φοβούμενοι ότι θα χαρακτηρισθούν ακραίοι αποφεύγουν να μιλήσουν ευθαρσώς για την ανάγκη αντιμετώπισης της μετατροπής των πανεπιστημίων σε εστίες ανομίας και χώρους προστασίας  κάθε είδους έκνομης συμπεριφοράς.

2) Την ακαδημαϊκή κοινότητα που δείχνει να έχει συμβιβαστεί με αυτή την οδυνηρή πραγματικότητα υπό το φόβο των μελών της να υποστούν ό,τι και ο πρώην πλέον πρύτανης του πανεπιστημίου Αθηνών. Παρά το κλίμα τρομοκρατίας είναι θετικό ότι ακούγονται όλο και περισσότερο θαρραλέες φωνές μεταξύ των καθηγητών.

3) Τους λειτουργούς της δικαιοσύνης και τα όργανα επιβολής της έννομης τάξης που δειλιάζουν να εφαρμόσουν την υφιστάμενη νομοθεσία για το άσυλο, προφανώς αδυνατώντας να σηκώσουν το βάρος μιας τέτοιας απόφασης που έχει φορτισθεί ιδιαίτερα σε μια κοινωνία που δεκαετίες τώρα αναμασά ιδεολογήματα του χθες.

Το πανεπιστημιακό άσυλο καθιερώθηκε σε δύσκολους καιρούς για να προστατεύει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και όχι για να απαγορεύει τη διατύπωση απόψεων που δεν είναι αρεστές σε οργανωμένες μειοψηφίες που επιβάλουν με τη βία τις θέσεις τους. Η εικόνα του τανκ που εισβάλει στο πολυτεχνείο το Νοέμβρη του ’73 για να καταστείλει τη φοιτητική εξέγερση ενάντια στη δικτατορία των συνταγματαρχών δεν μπορεί να ανακαλείται σήμερα ως επιχείρημα για την ανοχή σε κακουργηματικές συμπεριφορές. Η δημοκρατία μας δεν κινδυνεύει –η Ελλάδα δόξα το Θεό είναι μέλος της ΕΕ. Και βεβαίως δεν θα απειληθεί η ελευθερία διακίνησης ιδεών στα πανεπιστήμια αν τα ιδρύματα προστατευθούν από αυτόκλητους προστάτες, που με τυφλή βία… αναζητούν φως πυρπολώντας τα.

Δυστυχώς, πολλές φορές το αυτονόητο για μια ευνομούμενη πολιτεία στο τόπο μας παραμένει ζητούμενο. Φαίνεται, όμως, πως ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Η κοινωνία είναι πια ωριμότερη από ποτέ. Αρκεί η ήρεμη πλειοψηφία να ακουστεί. Η κυβέρνηση έχει την ευκαιρία να αντιμετωπίσει μια χρόνια παθογένεια στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με την αξιωματική αντιπολίτευση πρόθυμη να συμβάλει εποικοδομητικά. Ας αδράξει την ευκαιρία.