Στη διάρκεια της πρόσφατης προεκλογικής περιόδου για τη νέα σύνθεση του ευρωκοινοβουλίου είχαμε επισημάνει τις αδυναμίες που προέκυψαν από την εφαρμογή του νόμου που επέτρεπε τη δημοσιοποίηση των δημοσκοπήσεων μέχρι το βράδυ της προπαραμονής των εκλογών. Ήταν εμφανές από την πληθώρα των δημοσκοπήσεων που έβλεπαν καθημερινά το φως της δημοσιότητας ότι οι έρευνες της κοινής γνώμης στη χώρα μας είχαν ξεφύγει από την αρχική τους αποστολή. Από εργαλεία πολιτικής ανάλυσης έτειναν να γίνουν μέσο διαμόρφωσης πολιτικού κλίματος, επηρεασμού των πολιτικών εξελίξεων και εν τέλει φαλκίδευσης της ίδιας της δημοκρατίας.
Στην Ελλάδα έχουμε περισσότερα ΜΜΕ απ’ όσα αντέχει η αγορά. Εσχάτως, οι εταιρείες δημοσκοπήσεων συναγωνίζονται με αξιώσεις τον αριθμό των ΜΜΕ. Ο «βομβαρδισμός» με δημοσκοπήσεις καθ’ όλη την προεκλογική περίοδο, όταν μάλιστα οι προβλέψεις τους απέχουν από το τελικό αποτέλεσμα των εκλογών, με κραυγαλέα την αναντιστοιχία των exit polls με την ετυμηγορία της κάλπης, εγείρει σημαντικά ερωτηματικά φερεγγυότητας και σκοπιμότητας των ερευνών. Πόσο δε μάλλον όταν όλα τα exit polls είχαν την ίδια εκτίμηση αποτελέσματος που απεδείχθη λανθασμένη.
Η προηγούμενη νομοθετική ρύθμιση είχε στόχο την αντιμετώπιση της φημολογίας κατά τη διάρκεια της απαγόρευσης δημοσιοποίησης των δημοσκοπήσεων. Φήμες που είδαμε να οργιάζουν στο διαδίκτυο ανήμερα των ευρωεκλογών. Γι’ αυτό και πιστεύω ότι η εσχάτη πλάνη θα είναι χείρων της πρώτης αν δεν αντιμετωπισθεί παράλληλα με τη νέα νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης και η προστασία του αναγνωστικού κοινού από αφερέγγυες, ανυπόστατες φήμες που διακινούνται μέσω του διαδικτύου.
Το δημόσιο «ξεκατίνιασμα» ανάμεσα σε πρωταγωνιστές ιστολογίων που παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό είναι ενδεικτικό της παθογένειας που γεννά η αίσθηση ανευθυνότητας για ότι γράφεται στη «μλογκόσφαιρα». Μια κοινωνία που έχει εθιστεί από τη μεσημεριανή ζώνη του κουτσομπολιού στις τηλεοράσεις, συχνά «αναμασά» μια ψευδαίσθηση ενημέρωσης που της προσφέρουν κάποια ιστολόγια. Έτσι όμως απαξιώνονται και σοβαρές προσπάθειες bloggers που δεν αναρτούν αδιασταύρωτα όποια «είδηση» δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια ή μπορεί να υπηρετεί σκοπιμότητες.
Εν κατακλείδι η νέα ρύθμιση δεν θα πετύχει το σκοπό της αν είναι ανέφικτος ο έλεγχος εφαρμογής της στις νέες τεχνολογίες που καθημερινά κατακτούν μεγαλύτερο μερίδιο στον τομέα της ενημέρωσης των πολιτών. Ουσιαστικότερη όμως, από κάθε κανονιστική ρύθμιση είναι η συμμόρφωση σε μια στοιχειώδη δεοντολογία.