05-06-2011_
Συνέντευξη του Γραμματέα Πολιτικού Σχεδιασμού της ΝΔ
Βουλευτή Λαρίσης κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην εφημερίδα "Η ΘΕΣΣΑΛΙΑ"
Δημοσιογράφος: Σωτήρης Λέτσιος
1) Απογοήτευση προκαλεί σε ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας το γεγονός, ότι τα κόμματα αδυνατούν να συναινέσουν ώστε να ξεπερασθεί πιο γρήγορα η κρίση. Ο σχηματισμός μιας έστω κυβέρνησης εθνικής συνεργασίας δεν θα είχε θετικό αντίκτυπο και στον τρόπο, που θα μας αντιμετώπιζαν οι εταίροι μας στην Ε.Ε;
Απογοήτευση στον κόσμο προκαλεί η παταγώδης αποτυχία του Μνημονίου Ι, η κατάρρευση όλων των στόχων που είχαν τεθεί, οι θυσίες που αποδείχθηκαν ότι ήταν χωρίς αντίκρισμα. Απογοήτευση και αγανάκτηση προκαλούν τα ψέματα ότι δεν θα χρειασθούν νέα μέτρα, ότι σύντομα θα βγούμε στις αγορές και ότι τα χειρότερα είναι πίσω μας. Η συναίνεση στην πολιτική δεν είναι «λευκή επιταγή». Είναι συμφωνία πάνω σε συγκεκριμένες δεσμεύσεις, πολιτικές αποφάσεις. Και αυτό δεν υπάρχει. Διότι το ΠΑΣΟΚ και ο κ. Παπανδρέου θέλει συνυπεύθυνους στην αποτυχία τους και συνενόχους στην διαιώνιση του λάθους. Σε κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμφωνήσει η Νέα Δημοκρατία. Ο Αντώνης Σαμαράς το ξεκαθάρισε ότι για να βγούμε από την κρίση πρέπει να εφαρμοστεί το Ζάππειο ΙΙ, σαν πακέτο. Κι αν, τέλος πάντων, φέρει η κυβέρνηση το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, αυτό να είναι σε άρθρα και να ψηφίσουμε αυτά που συμφωνούμε. Αλλά φαίνεται ότι ο πρωθυπουργός, για τους δικούς του λόγους, θα μας το φέρει σαν ένα άρθρο. Και σε αυτό δεν συναινούμε. Άλλωστε βλέπετε ότι ακόμη και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ διαφωνούν και μάλιστα με επιστολή τους ζητούν από τον πρωθυπουργό εξηγήσεις για την αποτυχία του Μνημονίου. Για τη Νέα Δημοκρατία το ζητούμενο δεν είναι οι υπουργικές καρέκλες, αυτό είναι «καημός» άλλων. Αυτό που προέχει είναι η ορθή πολιτική που θα βγάλει τη χώρα από το τούνελ της κρίσης, που θα προκαλέσει την επανεκκίνηση της οικονομίας.
2) Επικρίνεται από το ΠΑΣΟΚ η Ν.Δ για την στάση που κρατά τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στην Ε.Ε στο θέμα αντιμετώπισης του χρέους. Πώς θα πετύχουμε ευνοϊκότερη διαπραγμάτευση του Μνημονίου, όταν οι περισσότεροι κεντροδεξιοί ηγέτες στην Ευρώπη πιέζουν για ένα σκληρότερο Μνημόνιο;
Κατ’ αρχάς, να πω ότι αυτό που ζήσαμε με τις δηλώσεις μέσα και έξω από τη χώρα για την ανάγκη υπογραφής της Νέας Δημοκρατίας στο σχέδιο της κυβέρνησης και της τρόικας δεν έχει προηγούμενο. Να εξαρτάται ένα πρόγραμμα, και ακόμη περισσότερο αν θα χρεοκοπήσει ή όχι η χώρα από την αξιωματική αντιπολίτευση ενώ η κυβέρνηση έχει άνετη πλειοψηφία είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί. Και αποδείχθηκε ότι ήταν μια κακοστημένη παράσταση. Για την πρότασή μας δεν ισχυριζόμαστε ότι θα είναι εύκολο. Όμως δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Πρέπει οι Ευρωπαίοι να καταλάβουν ότι είναι προς όφελος όλων να αλλάξουν οι όροι του Μνημονίου. Διαφορετικά απλώς θα αποτύχει και το Μνημόνιο ΙΙ όπως και το Μνημόνιο Ι και θα συζητάμε και πάλι σύντομα ότι συζητούσαμε και πέρυσι και φέτος. Ποιόν συμφέρει αυτό; Τις χειμαζόμενες από την κρίση χώρες του νότου; Ή μήπως τις πλούσιες χώρες του βορρά που οι πολίτες τους βλέπουν με δυσπιστία κάθε προσπάθεια ενίσχυσης των ασθενέστερων οικονομιών; Ή ακόμη τις τράπεζες και τους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς; Νομίζω, ότι οι μόνοι που ωφελούνται είναι οι κερδοσκόποι. Ο Αντώνης Σαμαράς θα πάει Βρυξέλλες και Παρίσι, εγκαινιάζοντας ένα νέο κύκλο επαφών με ηγέτες, όπως ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, κ. Β. Μαρτένς, ο Γάλλος πρωθυπουργός κ. Φιγιόν και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χ. Ρομπάι για να πείσει για την εγκυρότητα του προγράμματός μας και την ανάγκη αλλαγής των όρων του Μνημονίου.
3) Είναι κάποια σημεία, όπως π.χ στο θέμα των αποκρατικοποιήσεων, όπου Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ θα ήταν σε θέση να συμφωνήσουν άμεσα αποδεχόμενη η μια πλευρά τις θέσεις της άλλης;
Για την Νέα Δημοκρατία αυτό έγινε ξεκάθαρο έγκαιρα. Είπαμε όλα τα σημεία στα οποία θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε. Για παράδειγμα για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας που να είναι προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος, για την πλήρη νομιμοποίηση της μεγάλης πλειονότητας των αυθαιρέτων, ώστε να εισρεύσουν σημαντικά έσοδα στα ταμεία του κράτους, για τις αποκρατικοποιήσεις, που θα φέρουν σημαντικά έσοδα για τη μείωση του χρέους και θα έχουν αναπτυξιακή διάσταση, για τον επαναπατρισμό κεφαλαίων.
Αλλά τονίσαμε ότι πρέπει να γίνονται παράλληλα με τα άλλα, γιατί αλλιώς δεν θα υπάρχει αποτέλεσμα. Και βέβαια τονίσαμε ότι για την επανεκκίνηση της οικονομίας απαιτείται πρώτα απ’ όλα να μειωθούν οι φορολογικοί συντελεστές. Οι φόροι από μια αναιμική οικονομία συνιστούν το τελικό κτύπημα. Κάθε άλλο μέτρο δεν θα έχει ελπίδα να πετύχει. Δυστυχώς, η κυβέρνηση επιμένει στην αποτυχημένη συνταγή, οχυρώνεται πίσω από την τρόικα. Και επιπλέον, σύμφωνα με όλες τις διαρροές, φέρνει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα σε ένα άρθρο, βάζοντας το δίλλημα όλα ή τίποτε. Πώς να υπάρξει λοιπόν συμφωνία;
4) Βαδίζουμε αναπόφευκτα σε εκλογές; Ανεξαρτήτως του κατά πόσο είναι έτοιμη ή όχι η ΝΔ για αυτές και τα συμπεράσματα των πρόσφατων δημοσκοπήσεων, δεν πιστεύετε ότι μια τέτοια εξέλιξη θα αποδυναμώσει περαιτέρω τη χώρα;
Το αν θα γίνουν εκλογές ή όχι εξαρτάται από την κυβέρνηση και μόνον. Εμείς ΠΑΣΟΚ δεν είμαστε. Δεν εκβιάσαμε, δεν κατεβάσαμε κόσμο στα πεζοδρόμια, δεν απειλήσαμε. Διατυπώσαμε λόγο υπεύθυνο και συγκροτημένο. Μοναδικό μας μέλημα το όφελος της χώρας. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο. Αν κάποιοι τώρα προσπαθούν με αγωνία να μας χρεώσουν την αποτυχία τους, γιατί ομολογία αποτυχίας είναι η πρόωρη προκήρυξη εκλογών, δεν μας αφορά. Η πραγματική αποδυνάμωση της χώρας είναι η συνέχιση της αδιέξοδης πολιτικής, η καθολική κατάθλιψη της κοινωνίας, η ασφυξία της αγοράς. Και σε αυτά δεν έχουμε σίγουρα ευθύνη. Εμείς, πάντως, είμαστε πάντοτε έτοιμοι για τις εκλογές. Με το πρόγραμμά μας, με τις θέσεις μας, με την καθαρή μας στάση.
5) Βλέπετε να έχει απήχηση η πρόταση του προέδρου του ΣΕΒ κ. Δασκαλόπουλου περί δημοψηφίσματος για το νέο Μνημόνιο;
Δεν νομίζω ότι τίθεται τέτοιο ζήτημα αυτή τη στιγμή. Μάλλον σαν εκβιαστικό δίλημμα μου ακούγεται. Ή ψηφίζετε ή πτωχεύουμε! Η ίδια λογική που επικράτησε και πριν από την ψήφιση του Μνημονίου Ι. Και ορίστε τα αποτελέσματα. Όλοι οι δείχτες της οικονομίας να καταρρέουν και να ξεκινάμε από χειρότερη αφετηρία. Η λύση είναι η επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου. Η χώρα χρειάζεται μια άλλη πολιτική. Να ξεφύγει από το τέλμα. Η εμμονή στο λάθος δεν συνιστά επιλογή σωτηρίας.
6) Το κίνημα των «αγανακτισμένων πολιτών» μπορεί να οδηγήσει στην αποδυνάμωση του δικομματισμού και σε αποσταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος;
Οι χιλιάδες των πολιτών που βγαίνουν στις πλατείες και διαμαρτύρονται για την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στη χώρα, για την πολιτική του Μνημονίου, για τις θυσίες χωρίς αύριο έχουν δίκαιο. Νοιώθουν απογοήτευση και οργή και θέλουν να εκφραστούν, να ακουστούν. Κάποιοι βέβαια κάνουν κριτική διότι δεν εμφανίζονται στο κίνημα των αγανακτισμένων θέσεις επεξεργασμένες, αλλά αυτό το θεωρώ φυσιολογικό. Ο λαός δίνει την κατεύθυνση, επισημαίνει τα λάθη που έχουν διαπραχθεί. Οι πολιτικές δυνάμεις είναι αυτές που οφείλουν να αφουγκραστούν, να μιλήσουν τεκμηριωμένα, να δράσουν υπεύθυνα. Οι καιροί είναι σίγουρα κρίσιμοι. Δυστυχώς, κάποιοι συμπολίτες μας ξεπερνούν κάποιες φορές το μέτρο. Ισοπεδώνουν πρόσωπα και πολιτικές. Νομίζω, όμως, ότι η πλειοψηφία κινείται με αποφασιστικότητα αλλά και σωφροσύνη. Σε κάθε περίπτωση οι πολιτικοί είμαστε αναγκασμένοι να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Να επανακτήσουμε την εμπιστοσύνη του κόσμου, να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Σήμερα δίνουμε όλοι εξετάσεις. Ελπίζω, ότι στο τέλος αυτού του δρόμου, στη νέα μεταπολίτευση, παρά τις απαισιόδοξες προβλέψεις, θα έχουμε πιο ισχυρή και πραγματική δημοκρατία, πιο αξιόπιστο πολιτικό σύστημα.
18-06-2011_
